Weer in een herfstig Dordrecht.

Bloeiwijze palm.

Maandag nog alles klaar gemaakt voor ons vertrek naar huis. Het was een bijzonder vochtige warme dag, zodat de was tenslotte in de wasdroger is gedroogd. Aan het einde van de middag kwamen Maarten en Marjolijn van Wamelen van de Mobilae nog even langs. Zij hebben de boot in 2015 verkocht en met hun camper wilden ze Sicilië op deze manier nog eens bekijken. Uiteraard werd MdR aangedaan om zo een aantal zeilers te ontmoeten. Heel gezellig.

Wandeling Kalura en bezoek aan de wijnboerderij in de valle Dell'Acate

De uitgestrekte wijngaarden in de vallei.

Op de valreep hebben we, samen met Patrick en Annemie van de Sparkle, nog een wandeling gemaakt met de Kalura naar de Valle Dell’ Acate, gecombineerd met een bezoek aan de wijnboerderij. De boerderij ligt in een prachtig dal met heel veel wijngaarden. De wandeling van 3 km. voerde ons door deze wijngaarden op verschillende hoogte niveaus met ook verschillende grondsoorten.

Bergwand met schelpen.

Helemaal bovenaan waren de rotswanden vol met schelpen die door regen en zon verweren en zo hun kalkrijke grond tussen de druivenranken achterlaten. De lager gelegen delen moeten in heel vroegere tijden aan de zee toe behoord hebben.

MdR en Catania.

Jerrycans met diesel.

Sinds het laatste nieuws is er weer van alles gebeurd. De dieseltank is gevuld met een aantal jerrycans, die we konden vervoeren met de gehuurde auto voor een aantal dagen. Alle diesel weer via het filter erin gepompt en dat was maar goed ook want er kwam toch nog rommel mee. De lijnen zijn allemaal gewassen. Van iemand hoorden we dat de laatste spoelbeurt met wasverzachter diende te gebeuren om de lijnen soepel te maken. We zullen het volgende seizoen zien of dit inderdaad geholpen heeft. De boot begint nu aardig opgeruimd te raken, maandag nog de laatste zaken en dan ligt ze een tijdje zonder bewoners in de haven.

Ragusa, theater bezoek en de dieseltank schoonmaken.

Wilde primulaatjes

Afgelopen zondag zijn we weer naar ons theater Donna fugata in Ragusa Ibla geweest met z’n achten. Een internationaal gezelschap van Canadezen, Belgen, Zwitsers en wij Nederlanders. Allemaal in een hoek van het theater bij elkaar gezet en welkom geheten door de directeur. Hij vindt het schitterend dat er steeds weer andere mensen zijn theater bezoeken. Het concert was heel bijzonder. Bij fragmenten van films werd muziek gespeeld door het Chroma Ensemble. Gedeeltelijk waren het eigen composities, gedeeltelijk de muziek die al geschreven was bij de film. Een aantal fragmenten waren uit bekende films, andere uit Italiaanse films. Een geheel nieuwe ervaring, waarvan iedereen enthousiast over was. Daarna de gebruikelijke wijn met Siciliaanse heerlijkheden. Vlakbij het theater zit een ijssalon met de meest bijzondere ijssoorten. Heel bekend in Ibla en die werd nog aangedaan. Een taxi bracht ons weer terug naar MdR. Gisteravond met 8 mensen in een restaurant net even buiten het dorp, 3 km lopen, gegeten. Ook hier hadden ze een eerlijke pizza gemaakt en de verse pasta schijnt heerlijk te zijn. Misschien de volgende keer aan Stefano, zoon van de eigenaar en de kok, vragen of hij ook iets met pasta voor mij kan klaarmaken.

Ragusa, een wandel tocht en toch een goede naaimachine.

Het dal waar we om heen lopen.

Afgelopen donderdag hebben we een wandel tocht gemaakt ten oosten van Ragusa. Twee jaar terug werd hij ook door een echtpaar hier op de haven georganiseerd en zijn we mee gegaan. Het is een prachtige tocht, langs de randen van een groot dal waar een aantal oude vervallen watermolens staan.

Een van de oude watermolens.

Helaas zijn ze niet te bezichtigen. Het terrein is afgesloten en we zijn er niet achter gekomen of ze gerestaureerd gaan worden.
Opvallend waren de vele bloemen die nog stonden te bloeien, o.a. wilde primulaatjes, saffraan-bloemetjes, onbekende gele bloemetjes etc. We waren met 25 personen en het leuke was dat er vele nieuwe liveaboards waren. Gelegenheid genoeg om met deze en genen eens kennis te maken. De wandeling was als ongeveer 10 km. aangekondigd, maar een app bij een van de deelnemers gaf 19.4 km. aan. Even wat anders dus en dat was aan het tempo te merken. Een kleine pauze voor de lunch, verder was het doorlopen. We konden precies op tijd weer met de bus van 16.00 uur terug naar MdR en maar meteen bij de Stella Marina bar onze dorst lessen, waar de buschauffeur ons netjes liet uitstappen. Ook dat is hier mogelijk.

Ragusa, klussen en een onverwachts bezoek.

Schone was en romp.

Naar Ragusa.

Haven van Roccella.

Sinds zondag middag liggen we weer op ons bekende plaatsje in de haven. Het was een hartelijk welkom van verschillende bekenden van ons en het voelde echt als een beetje thuis komen. Opvallend zijn de vele Nederlanders die er liggen op onze steiger. Bob, een van onze buren, stelde al voor om de gangbare Engelse taal maar door Nederlands te vervangen. Ook zijn er meer Fransen, die van de regering te horen hebben gekregen niet in Turkije te overwinteren. We hoorden dat de haven behoorlijk vol ligt en dat ook de havens in Griekenland vol zijn. In Turkije zijn ze leeg. Triest voor de toeristencentra en marina’s daar.

Roccello. Geen auto rit, maar de trein.

Roccella kasteel

Gisteren eerst het kasteel en de oude toren van Rocella bezocht. Het kasteel was afgesloten vanwege de restauratie werkzaamheden. Vlakbij kun je naar boven om de oude toren te bekijken. Helaas kun je niet helemaal naar boven, maar op een soort plateau was er een prachtig uitzicht op de omgeving. Kasteel en toren zijn met elkaar verbonden door een muur die nog wat te zien is. Daarna weer naar beneden en we zijn de weg langs de boulevard uitgereden tot het einde van Rocella. ’s Avonds kwamen Jo en Daphne nog even wat drinken.

Le Castella naar Roccella Jonica. Een tonino aan de haak.

Tonino.

Om 5.30 uur waren we beiden wakker na een niet al te rustige nacht. Toch wat gespannen of we op tijd in Roccella Jonica aan zouden komen. Om 7.00 uur gingen we de haven uit samen met de Beluga. Gioconda was een kwartiertje eerder al vertrokken. Het werd een dag van motoren met op het laatst de fok erbij dat stabiliteit gaf. Onderweg was er een “mayday”, met een hoop marifoon verkeer. Het gebeurde zo’n 40 mijl oostelijk van onze koers. De kustwacht van Roccella was er bij betrokken en een vliegtuig cirkelde er om heen zoals we op onze kaart konden zien. Vele oproepen om hoeveel mensen het ging, hoeveel mannen, vrouwen en kinderen. Na een uur hield het geheel op. Een Canadees schip was blijkbaar in de buurt en had hulp geboden aan 120 mensen. Dit was voor ons de eerste keer dat we een reddingsactie konden volgen.

Crotone naar Le Castella.

Crotone vuurwerk.

Als afscheid van Crotone werden we verrast door vuurwerk gisteravond. Van Gieseppe begreep ik dat er een of ander feest was in de stad. Het begon met vuurwerk en eindigde ermee om 24.00 uur. Ik heb het niet meer gemerkt, maar Ton wel. Het eten bij de pizzeria was erg goed en gezellig. De Pizzeria schijnt een goede naam te hebben want hij was helemaal bezet. Wij werden op een gegeven moment gevraagd te betalen om plaats te maken voor nieuwe gasten.
Vandaag op tijd vertrokken naar Le Castella en het idee was om in de baai aan de westkant te gaan ankeren. Het venijn zat echter weer in de staart. Binnen 5 minuten was de wind gedraaid en hadden we hoge golven en veel wind. Ankeren werd vlug omgezet naar een ligplaats in het haventje waar ook de Gioconda (frans Italiaans voor Mona Lisa) lag.

Ormos Ammou naar Crotone Italië.

Vandaag is het feest in de familie Bekkers. Cees en Jos vieren hun 50 jarig huwelijk, helaas zijn we er niet bij, maar dat lukte organisatorisch niet. Vanochtend een foto gekregen van de kinderen die alle drie op hun Paasbest gekleed zijn. De meisjes in mooie nieuwe jurkjes en schoenen, Daan in blouse en broek.


Afgelopen donderdag zijn we om 13.00 uur uit Ormos Ammou op Othonoi vertrokken. De nacht en dag was het onrustig vanwege de swell uit het zuiden die de baai in kwam lopen. Na 6 uur motoren hebben we de rest van de reis een prachtige wind en koers gehad, half tot ruime wind kracht 3-4 bft.

Ondeergaande zon op de Adriatische zee.

Heel uitzonderlijk dat je hele nacht wind had, meestal valt hij weg onder de 4 bft. We moeten dat nog eens aan Wouter vragen hoe dat kan. Na 22 uur kwamen we in Crotone aan, 115 mijl verder naar het westen. Pasquale ving ons op en dan is het opruimen geblazen, de goede landvasten gebruiken etc. etc. Tijdens die activiteiten verzuchtte Ton dat ankeren toch veel minder werk geeft. Maar nu we weer even aan de kant liggen is het prima. Elektriciteit, water en een rustiger boot is ook wel even lekker. ’s Avonds kwamen Wolfgang en Ursula, Zwitsers, van de PRÜVEDA langs. Hun boot, een Gouwzee, ligt voor het verven van het onderwaterschip op de kant. Zij gaan ook weer terug naar MdR. Gezellig hen te zien en we proberen nog iets samen te doen een dezer dagen.

Ormos Kalami naar Ormos Ammou op Othonio.

Baai Ammou, Othonoi

 Opnieuw blijkt weer dat je een zeiler van de MdR kunt treffen. De Constantia van Mike en Lesley ligt naast ons en we gaan even aan boord als we op weg zijn om wat te drinken en internet hebben. De laatste nieuwtjes worden uitgewisseld. Zij blijven in Preveza voor de winter en zullen bekenden de groetjes van ons doen. We zijn nu aangewezen op internet van café’s, want Wind laat ons in de steek. Providers uit Albanië zijn sterker, en ook de telefoon meldt ons dat we niet meer in de EU zijn.

Kapelletje boven op de berg.

Ormos Garitsas naar Ormos Kalami.

Ormos Kalami.

Nu alle boodschappen voor de komende dagen aan boord zijn is er geen reden meer om in het onrustige water van de baai te blijven liggen. In de ochtend is er veel hobbelig water door alle rondvaart boten en ferries die langs varen. Dan nog wat zuiden en oosten wind en de swell is behoorlijk. We lopen nog een keer door de stad voor vers brood te halen en vlees en dan gaat het anker op.

Lakka naar Ormos Garitsas (Corfu town).

Herfst bloemetjes op Paxos.

Vanmorgen een lange Whatsapp met Wouter, die in Portugal is met de Hugo Boss. Bij hem is het 6 uur en hij moet weer in een ander ritme zien te komen. Heerlijk weer bij gepraat te hebben.
Na 4 nachten Lakka gaat het anker op en varen we richting Corfu town. Vandaag is er nog wind voorspeld en daar willen we gebruik van maken. Bovendien word ik wat onrustig en wil graag goed boodschappen kunnen doen. Mijn voorraad is echt op, eten voor vandaag is aanwezig, maar verse spullen zijn nodig.

Elada, 45 meter.

Lakka, een wandeltocht naar Logos.

Wandeling Lakka naar Logos.

Gisteren een dag op de boot door gebracht met allerlei bezigheden, wassen, schoonmaken, marifoon installeren, zwemmen en natuurlijk lezen. Nu we weten dat we Stance en Arno niet zullen treffen in Zuid-Italië blijven we nog een aantal dagen in Griekenland. Het is wel jammer dat ze het mooie Calabrië nu niet zien. Voor ons is er geen haast en al hoppend gaan we terug naar Sicilië

Lakka, een hevig onweer.

Wafel met slagroom.

We zitten al bij ons cafeetje om wifi te hebben. Tegen 6.00 uur vanochtend barstte er een hevig onweer los. Regen en heel veel wind die plotseling van richting veranderde. Toen we buiten keken was het een redelijke chaos met allemaal varende boten. Onze buurman werd op een gegeven moment omringd door 3 boten. Twee boten zaten aan elkaar vanwege de ankerketting die de eerste boot had opgepikt. Een gebeurtenis die ons deed denken aan Meganissi! Gelukkig is er geen schade, zoals hij ons meldde toen we even bij hem langs zijn gegaan. Na een half uurtje keerde de rust terug en kon iedereen weer naar binnen.
Nu nog het weer bekijken en dan besluiten we wat we gaan doen. In ieder geval hebben we brood voor de komende dagen en groenten.

Van Two Rocks Bay naar baai van Lakka, Nisis Paxoi.

Lunde in de baai van Lakka.

Gisteren al op tijd weg richting de baai van Lakka op het eiland Paxoi. Vanwege de niet zo harde wind zetten we de halfwinder op. Kijken of we het nog kunnen en of het zeil verder in orde is. We hebben hem niet op gehad toen we naar Griekenland gingen. Alles verloopt goed, we weten precies hoe het moet en varen een tijdje heel kalmpjes richting ons doel. Bij het draaien van de windrichting halen we het zeil naar beneden en als we alles weer opgeruimd hebben trekt de wind en aan varen we met een “knik in de schoot” naar de baai van Lakka. We vinden een plek, gemakkelijk te zien door het witte zand, en al vroeg in de middag installeren we ons voor de komende dagen. Bij 2 stagen is lekkage en voordat de verwachte regen komt maken we de bevestigingen op het dek met sicaflex dicht. Een gedoe, want je moet oppassen dat niet alles onder het goedje komt. Daarna naar de kant, afval weg gegooid en een ijsje gegeten. Mijn eerst sinds maanden.

Van baai Preveza naar baai Two Rocks Bay.

2 Rocks Bay.

Nu alle proviand aan boord is voor een aantal dagen zijn we dan eindelijk weg uit Preveza. Gisteren nog even koffie gedronken met Ian en Trina en wat gewinkeld en de laatste boodschappen gedaan. Ook moesten de reeflijnen nog in het grootzeil gedaan worden en met enige moeite is alles gelukt. ’s Avonds hebben Vic en Christine, MdR van Isabelle en Champagne, nog een glaasje wijn gedronken toen ze aan kwamen met hun 2 boten. Isabelle staat te koop en Champagne hebben ze in Kroatië gekocht. Die gaan ze nu installeren met de spullen van hun oude boot en in het weekend komen de eerste kijkers voor de Isabelle.

Wandelen naar de Lidl.

Opkomende zon om 7 uur am.

Na een heerlijke lange nachtrust moet de dinghy het water in. Eerst nog de wieltjes gemonteerd en het buitenboord motortje erop. Ook gaat er een krat mee op een vouwkarretje, dat nu weer eens gebruikt wordt. Op Googlemaps hebben we bekeken hoe we het beste kunnen lopen, want de Lidl ligt ongeveer 4-5 km buiten het centrum. Dus is het zaak om zover mogelijk via het water al de goede richting op te komen. Aan het einde van de baai bij kleine bootjes is er plek voor de dinghy en kan de wandeltocht beginnen.

We drijven in de baai bij Preveza via internet te zien.waar precies.

Passiebloem

Na 2 weken is het dan weer zo ver. Om 13.30 uur lag Lunde in het water. Het is altijd weer spannend om te zien of alles werkt en er geen water ergens naar binnen komt. Gelukkig niet! Wel was het prettig dat een van de marineros Ton attent maakte op 2 kleine openingen die dicht gemetseld ware met rood zand. Met de schroevendraaier de rommel eruit gehaald en later hebben we op anker nog een liter water door een slangetje laten lopen dat keurig naar buiten liep. Ons was de afgelopen tijd al duidelijk geworden dat je alle gaten moet dicht stoppen als je voor langere tijd weg gaat. Wespen en ander vliegend spul is gek op gaatjes. Zelfs vanochtend probeerde een soort wesp in het holletje van een slot naar binnen te kruipen. Van Rogier en Cisca, van de Waterval en die gisteravond nog even een drankje kwamen halen, kregen we te horen dat de beestjes die we voor kakkerlakken hadden aangezien, krekels zijn. Verschil: krekels hebben een staartje en kakkerlakken niet, het is maar dat je het weet. Een opluchting voor Trina, die nog tot eind oktober op de marina blijft en het geen leuk idee vond. Van hen hebben we ook afscheid genomen, maar via de SSB zal er regelmatig contact blijven. Zij hebben ons uitgenodigd om in november naar Devon te komen en hun cottage te bekijken. Dat staat te koop en heeft nog vele authentieke elementen. 

Weer een dag regen en vandaag werkt de koelkast.

Ons uitzicht op de bergen.

Gisteren was het een slechte dag, heel veel wind, onweer en veel regen. Pas tegen de avond werd het droog. De temperatuur was ook een stuk lager. Ton droeg een lange broek en een katoenen trui. Hij had het koud bij een binnen temperatuur van 24 graden. Zo zie je maar dat het snel went hogere temperaturen!! Verder hebben we veel gelezen en het natte hok schoon gemaakt. De slangen voor de toilet zijn aangesloten, dus die kunnen we straks ook weer gaan gebruiken.

Een dagje verder.

Het is weer droog en de zon laat zich zien. De zonnepanelen doen hun werk zodat de accu’s worden opgeladen. We proberen zoveel mogelijk elektriciteit te gebruiken van de accu’s en niet te veel gas en dat lukt aardig. Vanochtend eerst naar Preveza met het busje en samen met Trina en Ian koffie gedronken in ons café. De eigenaresse heette ons weer welkom en de wafel met honing was heerlijk. Daarna de bakker waar we eierkoeken ontdekten die ik kan eten. Weer eens wat anders dan de knappertjes van Verkade!! Ian had intussen en klein zaakje ontdekt met een eigen merk Ouzo en waar je zomaar een glaasje kreeg om te proeven. Wij ook er naar toe met hem en op het laatst kreeg Ton ook een glaasje, maar nadat hij al een fles gekocht had en ook nog een flesje Redzina wijn. We twijfelen of Ian ook nog wel een glaasje had willen proeven. Dan naar de supermarkt en met het busje weer terug.

Klussen en een regendag.

Jasmijn

Sinds een week zijn we nu aan boord en voor de eerste keer hebben we tot een uur of 4 in de middag regen gehad met af en toe onweer. Alle stof is van de boot geregend en de paden zijn even stofvrij. De temperatuur is rond 25 graden en dat is een prettige afwisseling met de 30 graden die we steeds hadden. Vandaag een dag om binnen in de boot het een en ander te doen. De antislip van de schoon gemaakte tapijt stukken ligt er weer onder, de wc kranen doen het weer, kastjes zijn opgeruimd etc. Gelukkig hebben we ook wat kunnen lezen want dat is de afgelopen dagen bij mij er wel wat bij ingeschoten.

Weer aan boord in Preveza.

Daan bij het kasteel van Sparte, zijn favoriet voor dit seizoen.

Na twee drukke maanden thuis, zijn we gisteren weer terug gevlogen naar de boot. Mijn ziek zijn heeft een paar weken geduurd, met wat dokters bezoeken, maar tenslotte heeft de antibiotica zijn werk gedaan en kan ik er weer tegen. Gelukkig, want ik wilde thuis ook het een en ander doen en dat lukte dus die weken eigenlijk niet. Ton heeft niet stil gezeten en heel veel werk verzet. De vijver is weer heel en we genieten om de vissen weer te zien zwemmen in een volle vijver. Goudvissen en goudwindes zwemmen rustig rond en voor de kleinkinderen is het een feest om ze te voeren.

Ormos Vlikho naar Preveza op de kant en naar huis.

Riverdancer op sleeptouw.

De afgelopen 10 dagen is er een hoop gebeurd. We hebben de Riverdancer naar Nidri gebracht dat heel goed verlopen is. Vlak voor de werf ging de lijn van de boot en het anker uit bij beide boten. Toen we klaar waren met onze boot en omkeken was de Riverdancer al verdwenen en op de kant gehaald. Wat een actie. ’s Middags met de dinghy naar hen toe en alle schade bekeken. Nog even wat gedronken en terug naar de boot. ’s Avonds nog gezellig met z’n zessen gedronken bij Elena.

Ormos Abeliki naar Ormos Vlikho.

Vlinder op een vlinderplant.

Allereerst de felicitaties aan Gerard, mijn broer die vandaag 65 jaar is geworden. Hij is een trouwe lezer van het blog.
Vanochtend waren we op tijd weer wakker en via VHF 77 werd met elkaar afgesproken hoe nu verder. Wij zouden in ieder geval de Riverdancer naar Nidri slepen naar een werf, achteraan in Vlikho. Dit zou in de ochtend zijn als er nog bijna geen wind is. Om 10.00 uur is alles gereed, maar krijgen wij de sleeplijn in onze schroef. Of we al niet genoeg gedoe hadden gehad. Jilly gaat eerst naar beneden een aantal keren en tenslotte gaat Ton ook en samen krijgen ze de lijn eruit. Opnieuw hielden dinghy’s de 2 onbestuurbare boten uit elkaar!

Ormos Abeliki. Na de borrel veel hectiek.

Hele blauwe distel.

’s Ochtends met Ian en Trina een heerlijke wandeling gemaakt naar Ormos Athenios, een baai verder. Het was niet zo warm, dus een eind lopen was prima. De baai is erg mooi en geeft goede beschutting. Je kunt bij het kleine haventje aanmeren en daar is water en electriciteit. Goed om dat in ons achterhoofd te houden. Terug op de boot even de rust genomen, want de Balu had ons uitgenodigd voor een borreltje. Morgen zou ieder weer zijn eigen plan trekken. Tijdens de borrel begint het opeens heel hard te waaien en komt de swell binnen. John geeft als eerste aan naar de boot terug te gaan en Ton ziet ook onze boot naar achteren gaan richting de rotsen. Vliegensvlug naar de boot, waarbij Ton zijn bril overboord gaat door de lijn naar de kant en toen handelen. Motor in de vooruit, anker ophalen en de lijnen naar de kant losmaken en doorsnijden met een broodmes. Bij dit alles drijven we richting de Riverdancer en gelukkig ligt de dinghy ertussen als stootkussen. We raken hun boegspriet en ons navigatielicht valt los, daarna kunnen we wegvaren en de rommel opruimen.

Ormos Abeliki. Gezellig "happy hour" en maaltijd met kleine groep MdR.

nasi goreng en Griekse salade.

Voor het eerst in weken hebben we regen en onweer, zoals voorspeld en de temperatuur is daardoor aangenamer. Niet meer zo warm en benauwd.
Sinds donderdag liggen we met 4 boten uit de MdR naast elkaar, Blue Haven, Riverdancer, Balu en de Lunde, allemaal met lijnen naar de kant. Met Ian en Trina hadden we afgesproken dat ik voor donderdag avond, nasi goreng zou maken, dat kenden ze niet. Inmiddels waren Jilly en John van de Riverdancer en Florian en José van de Balu ook in de baai gekomen. Iedereen kwam voor de borrel bij ons aan boord met de nodige drank en tenslotte bleef iedereen ook eten. Gelukkig had ik al een grote pan rijst gekookt en genoeg vlees in huis om een maaltijd te maken. José maakte een Griekse salade en het werd een heel genoeglijke avond met z’n allen. De eerste afwas werd door Jilly en Trina gedaan, zodat Ton alleen de volgende dag de andere afwas moest doen.

Ormos Vlikho naar Nisis Meganissi ormos Abeliki. Rustige dagen.

  

Bij het gezang van vele sprinkhanen en cycladen op de vroege ochtend een stukje voor het blog. In Vlikho hoorden we de kippen en de haan, echt landelijk.

Sinds dinsdag liggen we op het eiland Meganissi samen met Ian en Trina, Blue Haven. Er is steeds via de SSB contact en zij vroegen ons ook naar het eiland te komen. Intussen hebben we over en weer bij elkaar wat gedronken en heel wat afgepraat. Vandaag is het referendum in de UK, maar zij zullen niet stemmen, ze zien wel wat de uitslag wordt. De indruk is dat de andere landen zich veel meer druk maken over de uitslag dan de UK zeilers die wij hier ontmoeten. Het eiland Meganissi heeft aan de noordkant allemaal baaien waardoor je beschut kunt liggen. Het weer is heerlijk, zelfs te heet in de middag, boven de 30 graden. We nemen dan ook regelmatig een duik om even af te koelen. Afgezet tegen het weer in Nederland mogen we natuurlijk niet klagen. Vandaag of morgen komt nog een MdR boot naar hier samen met een of twee Noorse boten die hier het Midzomer feest willen vieren. Daar willen we wel aan mee doen. We blijven dan ook nog rustig hier en gaan wel van plaats veranderen vanwege de oosten wind die er op vrijdag aankomt. Toch even wat actie in deze rustige dagen. Nog even een opmerking, de Belgen wonnen met 1 – 0 van de Zweden, Patrick natuurlijk gefeliciteerd hiermee!

Ligia naar Ormos Vlikho. Belgen winnen de wedstrijd.

Ormos Vlikho.

Toen we Ligia verlieten op vrijdag morgen stond er een heerlijk windje en gingen de zeilen vlug op. We konden zeilen tot vlakbij de ingang naar Nidri en Ormos Vlikho, die wat meer naar achteren ligt. Bij Nidri was het inderdaad druk met boten, maar verderop konden we op ons gemak een plekje zoeken. Ook Patrick en Annemie van de Sparkle waren net aangekomen en we zijn in hun buurt gaan liggen. We zouden samen naar de wedstrijd België-Ierland gaan kijken in taverna Elena, waar Patrick en Annemie ook afgelopen maandag al naar een wedstrijd van de Belgen hadden gekeken. Helaas hadden zij die niet gewonnen en Patrick kon er zich nu nog over opwinden. Ook kon je bij de taverna douchen en de was doen, dus dat was goed nieuws.

Haven Vonitsa, baai Vonitsa naar baai bij Ligia.

De chap, cover, zit erop.

We zijn vandaag weer op pad gegaan na twee nachten in de baai bij Vonitsa gelegen te hebben. Nadat de auto afgelopen maandag terug was gebracht hadden we ook genoeg van de haven. Elke avond weer nieuwe buren en de ervaring dat ook grote boten in een kleine plaats passen was genoeg reden om te verkassen. Gisteren heb ik de hele dag gewerkt om alle banden aan de chap (cover) vast te zetten en nu blijft hij op de boot zitten. Een klus is geklaard en in de praktijk zal blijken of er nog aanpassingen nodig zijn.

Bezoek aan Parga en Astakos.

Monument Vrouwen van Souli.

Nog 2 dagen hebben we een auto en die hebben we gebruikt om Parga en Astakos te bezoeken. Ton lijmde ’s ochtends eerst een volgende d-ring op de dinghy en dan met brood voor de lunch op pad. Gisteren in noordelijke richting naar Parga. Bij een afslag naar Kassopi, dat ook op het lijstje stond om te bezoeken, kwamen we onverwachts bij het monument van de vrouwen van Souli terecht. Een monument dat hoog op een berg staat, je klimt 370 traptreden op, en je hebt ook een prachtig uitzicht op de omgeving.

Een dagje Arta met Ian en Trina.

Schilderingen in het oude kerkje.

Op tijd pikken we Ian en Trina op bij het hek van een recreatie park en gaan op weg. Ina en Trina liggen met hun boot in de baai. Ik heb een plannetje gemaakt om in Arta koffie te drinken, daar de stenen brug en kerk te bekijken, dan naar Parga, daar te lunchen en langs de kustweg terug. Het weer is prachtig, maar je rijdt nu eenmaal niet zo snel hier in Griekenland. Rond 11.30 uur waren we in Arta. Het is de 2e stad van de provincie Epirus, een moderne rijke stad met veel winkels, moderne kleding en uiteraard weer heel veel schoenen winkels.

Cover is op bandjes na klaar. Heel veel aanloop.

Chap op de dinghy.

Vandaag heb ik de cover, of chap, eindelijk zover klaar dat hij op de boot past. Nu nog de banden aan de boven- en onderkant, maar daarvoor hebben we clipjes nodig die we hopen bij een zeilmaker te kunnen kopen. De naaimachine en al de spullen zijn even op geborgen, totdat de laatste hobbel genomen kan worden!! Tussen de bedrijven door hadden we ook steeds aanloop, terwijl ik toch echt graag het naaien wilde afmaken.

Haven Vonitsa. De cover vordert.

Uitmeten van weer een nieuw stukje cover.

We liggen nog steeds op ons plekje in het haventje van Vonitsa. Evenals de buren Mike en Sue, waar we gezellige praatjes mee houden. Ook Ian, Trina, Phil en Marian zijn nog steeds van de partij en allemaal zijn we bezig met de boot.
Het naaien van de cover vordert gestaag, met af en toe wat stress omdat de naaimachine niet meer werkt of het spoelen niet lukt. Gelukkig is Ton er dan om een handje te helpen en mij te wijzen op hoe geweldig en onvoorstelbaar het mechaniek werkt van de machine. Hij is inmiddels bezig om de ringen voor de bandjes op hapylon te zetten. Ook een hele klus, dat maar per ring te doen is en dan tussen klemmen moet de lijm uitharden. We hebben er 8 nodig!!

Haven Vonitsa. Druk met klussen en koffiedrinken.

Maandag kregen we bericht van Stance (zus) en Arno dat de oudste broer van Arno plotseling overleden is. Inmiddels hebben we ze uitgebreid gesproken via Skype en gecondoleerd. Het is een moeilijke tijd voor hen en hopelijk kunnen de broers en zussen veel steun bij elkaar vinden.

Wat een potplanten.

Sinds zondag morgen liggen we in het haventje van Vonitsa en maken elke avond even een wandeling door het stadje. Steeds weer andere weggetjes,want het is uitgebreider dan je zo zou denken. Vorig jaar zijn we hier ook geweest en waren getroffen door de armoede die het stadje uitstraalde. Dat is nu nog wel zo, maar er zijn in ieder geval niet meer lege winkelpanden bij gekomen in de hoofdstraat. Ook zie je wat nieuwere winkels in de andere straten.

Preveza naar baai bij Vonitsa

Klein vinnetje te zien van een dolfijn.

Vandaag alleen op de fok naar de baai bij Vonitsa gevaren. Er stond niet veel wind, max. snelheid was 3.2 knopen,maar met de zon erbij was het genieten van de rust. Ook zagen we een heel stel dolfijnen springen in het water. Helaas kwamen ze niet dicht genoeg bij de boot om er foto’s van te maken. In dit stuk van de binnenzee zijn vele fishfarms, blijkbaar een goede plek om vis te kweken. Ook de dolfijnen zullen hier wel een prooi kunnen vinden!

Baai Corfu Town – baai Parga naar Preveza. 2 Dagen zeilen.

Baai Corfu met het kasteel.

De wind hebben we inderdaad gehad, vooral gisteren en dan net het stuk open zee tussen de eilanden Corfu en Paxos. Een uurtje tevoren was er helemaal geen wind en toen binnen 5 minuten trok hij flink aan tot 5Bf. De fok werd weer bijgezet en de motor uit. Komende uit de beschutting van het eiland Corfu had de zee alle ruimte om flinke golfslag op te bouwen. De reddingsvesten hebben we aangedaan, warmere kleding en de zeilschoenen om goed houvast te hebben. Met 7 knopen ging het in sneltreinvaart richting de baai bij Parga om daar met nogal wat windvlagen het anker uit te gooien.

Ormos Valtou naar zuidelijke baai Corfu Town en weer foto's van dit seizoen op de site!

Ormos Valtou, koeien op de helling.

Allereerst, de foto’s van dit seizoen staan nu ook op de site, dus wie interesse heeft kan ze bekijken.
Vanavond gaan we onze 3e nacht in deze baai in. Afgelopen nacht was het erg onrustig, ondanks dat we gisteren ons anker wat meer naar de kant hebben neer gelaten. Ik ben vannacht dan ook een keer gaan kijken of we nog goed lagen. Ton heeft door alles heen lekker geslapen. Meestal is het anders om. De onrust was zodanig dat we de Llano al om 7.30 uur gedag hebben gezegd. Ze gaan hun heil ergens anders zoeken! De wind gaat echter draaien en neemt af tot 1bft. en dan liggen we heerlijk hoger wal, geen reden om weg te gaan.

Sarande naar Ormos Valtou.

Donderdag zijn we eerst nog inkopen gaan doen. Heerlijk vers brood en later nog naar de groentemarkt in een hal aan de hoofdstraat. Bij binnenkomst werden meteen aangesproken door vrouwen om honing te kopen. Na aankoop van een grote pot werd ik omhelst, zij heeft zeker al een goede dag gehad. Later koop ik er nog een en met nog wat groente en fruit hebben we de vrouwen blij gemaakt. Buiten staan nog vis stalletjes en we kopen vis voor Ton. Het mosselseizoen is hier al begonnen en wat we nog nooit gezien hebben is dat mosselen in petflessen worden verkocht. De mosselen zijn lekker volgens Ton, maar zo’n fles is toch even iets anders. Wat heeft er ingezeten? De was is ook klaar en nadat Ton nog voor de laatste lecks bier heeft gekocht, de stempel in onze pas staat en een bewijs van liggeld, kunnen de trossen. Het afmelden kost niets, maar kom je uit een andere haven dan betaal je een nacht liggeld en €10 voor het uitklaren. Onze eerste ervaring met Albanië is goed en we willen er graag nog een keer naar toe als we de goede pilot hebben en wat betere kaarten. Het is een uitdagend land met vele mogelijkheden.

Butrint, Gjirokaster en Blue Eye.

 

Groei van Butrint.

’s Ochtends om 9.00 uur staat Ilio, de taxichauffeur voor de dag al op ons te wachten. Onze zakken met was worden eerst naar het kantoor, genoemd Insig,  van Ada gebracht en zullen ’s avonds klaar zijn. Wat een luxe. Het is prachtig weer, volop zon en een aangename temperatuur van zo’n 23 graden. De tocht naar Butrint gaat langs de kust en het eerste gebergte. Zo gauw we Sarande verlaten hebben wordt alles toch wat minder lux, maar ook hier wordt in plaatsjes gebouwd. Ilio is van mening dat Albanië zijn inkomsten krijgt uit de marihuana en de maffia. Verder is er een duidelijke scheiding van de communistische tijd en daarna. We komen langs een badplaats die na de communistische tijd is ontstaan. De weg is over het algemeen goed, er wordt wel in de plaatsen overal aan gewerkt. Butrint is een archeologische vindplaats van een vesting die 3 verschillende periodes van bewoning heeft gekend op een schiereiland aan een groot binnenmeer. Bij de oorspronkelijke bewoning was het een kleine ommuurde vesting, tijdens de Griekse en Romeinse tijd werd het uitgebreider.

Gouvia Baai naar Sarande (Albanië).

Aanloop Sarande.

Dinsdagmorgen gaan we, samen met de Llano, op stap naar Sarande, na eerst een rondje langs de andere Nederlandse boten gemaakt te hebben. Allemaal zijn we een beetje opgewonden om wat we gaan aantreffen in Sarande. We weten dat er geen echte marina is voor de plezierjachten maar wel een kade waar je naast de ferries aanlegt. De havenmeester, Azim, heeft een sms gestuurd dat we welkom zijn.

Kassiopi naar Gouvia Marina. Happy hour met Ragusa mensen en een baai met Nederlandse boten.

Safari

Gisteren zijn we op tijd op weg gegaan, er staat wind en als we de hoek bij Kassiopi om zijn gaan de zeilen omhoog en kunnen we heerlijk zeilen naar Gouvia Marina. Daar zal ook de Llano naar toe gaan en dan bespreken we of we naar Albanië gaan. In de loop van de middag komen we aan, vullen onze diesel jerrycans en de tank en moeten er dan toch voorlopig tegen kunnen. Naast de Llano liggen we een nacht.

Nisis Othonoi naar noordelijke baai van Kassiopi. Gekraak van een rots.

Zonnen en de lunch is klaar gemaakt.

Vrijdagochtend zijn we op tijd op en om 8.00 uur gaat operatie anker ophalen beginnen. Ton heeft zijn wetsuit uit de bakskist gehaald en in het water gekeken hoe de ketting om de rotsblok loopt. Nu eerst de ankerketting wat vieren en de boot in de gewenste richting varen. Hierna de ketting weer inhalen. Helaas lukt het niet. Ton bekijkt het nog een keer in het water. Nu, eenzelfde procedure en nu op de voorpunt richting aangevend lukt het zonder problemen het anker binnen te halen, hoera! Intussen moet bijna alles van de navigatie nog klaar gemaakt worden en ik stuur de boot, mijn inziens genoeg uit de gevarenzone van rotsen, naar buiten. Toch schrik ik van de diepte bij het buitenkomen en tracht dieper water te vinden. Helaas ligt er een rots en met heel veel lawaai van de kiel raken we toch een rots. Gelukkig kunnen we wegkomen, ik erg geschrokken, Ton gelukkig goed handelend. Op de kaart van Navionics is het rotsachtige stuk te zien en ik heb toch te weinig ruimte gelaten. Voor de volgende keer moeten we eerst de hele navigatie op orde hebben en dan pas anker op.

Leuca naar Nisis Othonoi (Griekenland) voor 3 nachten.

Othonoi, Fiki baai.

Op dinsdag ochtend vertrekken we richting Griekenland, na eerst nog de dieseltank vol gegooid te hebben. Heel wat euro’s armer, maar we weten dat we nu genoeg hebben om nog vele mijlen te maken op de motor. Het doel is het eiland Othonoi en dan aan de noordkant in Ormos Fiki vanwege de zuidelijke winden voor de komende 2 dagen.