Cascais naar Sesimbra.

Na toch nog een nacht in de haven gebleven te zijn met van allerlei klussen hebben we Cascais na een week verlaten. De zeilen konden gelukkig al vlug omhoog en het werden een heerlijke 5 uur zeilen, zoals je dat wenst, zon, wind en niet koud en dat in oktober. Dan besef je dat je meer naar het zuiden zit en eigenlijk erg boft zo’n reis te kunnen maken. In Sesimbra liggen Daan en Birgit van de Synergie, die al eerder vertrokken waren. Zij hebben het stadje die dag bekeken, maar gaan morgen ook weer verder. Het weer wordt volgende week anders en nu staat er de komende 2 dagen een noordelijke wind. Daar moeten we van profiteren! Bij aankomst had ik onze bootpapieren en paspoorten aan de havenmeester mee gegeven voor de registratie. Hij zou ze terug brengen en ik hoefde niet mee te lopen. Tijdens het eten werd ik erg onrustig over deze actie, omdat we niemand zagen verschijnen. Dus vlug naar het havenkantoor en daar was weer een aardige havenmeester die dienst had en de papieren en paspoorten lagen opgeborgen achter een slot. De havengelden konden morgen betaald worden. Helemaal opgelucht weer terug naar de boot, dit doe ik dus nooit meer. ’s Avonds drinken we gezellig wat met Daan en Birgit en gaan op tijd naar bed.

3 Dagen Lissabon.



Interieur Jeronimus kerk



Zoals bij iedere grote, bekende stad moet je eerst de weg en sfeer je eigen maken om er van te gaan genieten. De eerste indruk was anders dan ik had verwacht. Er staan prachtige gebouwen, maar je merkt dat de Portugezen niet echt rijk zijn geweest en daardoor is er niet overal pracht en praal zoals in andere steden. Je ziet dat stukken van gebouwen, huizen heel mooi onderhouden zijn, maar als je naar boven kijkt is het wat vervallen. Lissabon is in 1755 door een aardbeving, gevolgd door een tsunamie totaal verwoest. Daarna is de binnenstad weer opgebouwd en dat is goed te zien, overal rechte straten, die de bergen op gaan. Aan de flanken van de binnenstad zie je kleine straten met heel veel balkonnetjes en het wasgoed dat buiten hangt. Een ander kenmerk van de stad, je loopt vanaf de rivier steeds naar boven, of je gaat met een trammetje dat je via een steile helling de berg op brengt.

We hebben het natuurhistorisch museum bezocht waarin het ontstaan van de wereld erg goed wordt weer gegeven, je een lab uit de 17e eeuw kunt zien en allerlei instrumenten, die ook te zien zijn in het Teylers museum in Haarlem.

Een van de nissen in de tuin van Palacio Fronteira

De botanische tuin met zijn bijzondere tropische en subtropische bomen en planten, het Jerominos klooster, de toren van Vasco da Gama in Belém en dan ’s avonds een voorstelling van Fadomuziek en de avondsfeer midden in Lissabon. Een gezellige en drukke sfeer met winkelende mensen en druk bezette terassen.

Vandaag bezochten we Palácio Fronteira van de markies Fronteira. Nazaten wonen nog steeds in een vleugel van dit Palácio, dat verder onderhouden wordt via een foundation, de gelden van beperkte rondleidingen en de verhuur van bepaalde zalen voor feesten etc. Daan en Birgit (Synergie) hadden ons dit aangeraden en het was echt de moeite waard. In 1756 werds de bouw gestart en was het een jachthuis van de markies.

Er is gebruik gemaakt van Italiaanse architectuur en de Portugese tegelcultuur. De tegeltjes waren geïnspireerd door de Nederlandse tegelmakers uit Delft en Amsterdam en op sommige voorstellingen zie je typische Nederlandse schilderingen. Het palácio wordt omgeven door een mooie tuin, er staat een zomer huis in en een galerij, alles weer bekleed met tegeltjes en beelden. Vanwege het privé bezit wordt er weinig reclame voor gemaakt, maar het was zeer de moeite waard van het vroege opstaan om de rondleiding mee te maken. Ook bezochten we het Oceanário gelegen in het gebied waar een aantal jaren geleden de wereldtentoonstelling is gehouden.

Kennis maken met Antonio Almeido en de afloop van het gebeuren.

Na een nacht van diepe slaap worden we toch met een zwaar hoofd wakker en het gevoel dat het ook allemaal anders had kunnen aflopen. Als ik naar het haven kantoor loop om ons aan te melden, zie ik opeens de boot “At last II” liggen. Het is een behoorlijke motorboot en heeft hier dus zijn ligplaats! Bij de balie eerst de formaliteiten afgehandeld en toen gevraagd of ik het telefoonnummer van de eigenaar van de “At last II” kon krijgen vanwege de gebeurtenis gisteren. Dat was niet mogelijk, de mevrouw zou zelf wel even bellen. Tenslotte is er een mail uit gegaan en nog geen uur later kregen we het mailadres van Antonio met het verzoek alles op papier te zetten. Allang blij dat er iets tot stand was gekomen werd een heel beleefde, maar ook wel onze teleurstelling weergevende mail gestuurd. Een half uur later volgde er een belletje en om 18.00 uur zat Antonio bij ons aan boord. Na elkaar afgetast te hebben, hoorden wij zijn kant van het verhaal. Hij was blij dat er eigenlijk niet zoveel schade was ontstaan, hij had nl. niet door dat hij onze boot aan het meeslepen was. Doordat Quain (onze buurman) heel snel kwam aanvaren en wees naar onze boot zag hij pas wat er gaande was. Een van zijn motors was toen al uitgevallen en hij had de haven al om assistentie gevraagd. Hij heeft daarna zelf onze neuring lijn weg kunnen halen van zijn propeller en kon toen weer varen. Hij dacht dat Quain de eigenaar was en was, nadat hij nog een rondje om de boot had gevaren, terug gegaan naar de haven. Al met al een heel vervelende situatie en hij begreep dat wij ook erg geschrokken waren. De kosten die wij moeten maken om weer te kunnen ankeren en een overnachting in de haven worden vergoed en dat heeft hij ook inmiddels gedaan. Verder hebben we nog leuk zitten praten over Portugal, zijn leven, de politiek, de crisis etc. We begrijpen dat hij hotels heeft en daar nog parttime bij betrokken is, maar nu met pensioen is. Al met al een heel aimabele man.

Sintra en 's avonds een hele hoop stress



Het kasteel uit de tijd van de Moren



Sintra is een historische plaats (World Heritage status) in verband met de paleizen van de Koninklijke familie in het verleden. Met de bus gaan we er naar toe, de bussen rijden hier heel goed op tijd in Portugal!! Sintra kent een historisch centrum met allerlei kleine straatjes met toeristische winkeltjes, cafeetjes en restaurantjes. Het is er erg druk met toeristen die met bussen, treinen en auto’s aankomen. De paleizen zijn wat aan de buiten kant gelegen op een beboste berg. We besluiten de klim te maken en nemen als eerste de restanten van Palacio Mouros. Het is een Moors kasteel geweest waarvan alleen muren en torens bewaard zijn gebleven. Deze ruïne wordt nu gerestaureerd, geeft prachtige vergezichten en is mooi gelegen. Daarna gaan we naar het park en kasteel Pena. Een kasteel gebouwd door koningin Maria II en Don Fernando II. Na de dood van zijn vrouw is Don Fernando door gegaan met de bouw. Het is een merkwaardig kasteel met diverse stijlen, in een boekje wordt het een kasteel van Walt Disney genoemd. Het is goed bewaard gebleven en geeft van binnen een inkijk van de 18e en 19e eeuw. We lopen terug via het botanisch park van het kasteel. Don Fernando liet bomen komen uit de hele wereld die hier goed geworteld zijn. De eenden in de vijver hebben ook een kleine burcht als slaapplaats. Na heerlijke thee, een scone voor mij en een amandelbroodje bij Edla, een salao de chá (theesalon) gebruikt te hebben gaan we moe en voldaan terug naar de boot.



Het sprookjes kasteel Pena



Bij aankomst in Cascias besluiten we aan boord te eten te maken en lopen naar de kade om naar de boot te kijken. We kunnen haar eerst niet vinden, maar als we haar zien ligt zij een stuk verder weg van de rest van de boten. Ongerust lopen we naar de visserssteiger naar de bijboot, maar we zien geen oranje bootje liggen.