Dagtocht naar La Sila en Catanzaro.

Lente en sneeuw samen.

Met Patrick en Annemie zijn we een dagje naar het natuurpark La Sila gegaan in een Smart voor 4 personen. Er is veel wind en misschien zou er wat regen kunnen vallen. Dat laatste is gelukkig maar tot een spaar spetters gebleven. Wel was het in de berge erg koud. De laagste temperatuur was 2 graden boven nul! Opnieuw was de natuur erg mooi. Je kon merken dat hier het voorjaar nog maar net was begonnen. Bomen waren niet uitgelopen en we zagen nog verse sneeuw hier en daar liggen. Een wandeling bij een meer maken zat er niet in,te gure en koude wind en in de auto was het aangenamer. Zelfs de lunch hebben we vlug buiten opgegeten.

Verwaaid liggen in Crotone.

Sinds zaterdag liggen we verwaaid in Crotone. Vandaag is de noorden wind zo koud dat we vanavond zelfs de verwarming aangezet hebben. Een hele tijd heeft de zon geschenen en verwarmde de boot aardig op, maar in de loop van de middag was de pret afgelopen en miezert het. We blijven lekker in ons holletje, luisteren naar de muziek, lezen veel en doen klussen binnen. Met Patrick en Annemie zijn we een paar keer naar de stad gegaan en koffie-theedrinken is ook gezellig voor de afwisseling.

Vertrek MdR naar Crotone.

Zeiljacht op een zandbank-rotsen.

Afgelopen donderdag is het er dan van gekomen. De “window”, een gat in het weer, gaf de juiste wind aan om te vertrekken. De Sparkle is ook die ochtend vertrokken en we zouden elkaar treffen in Crotone. Zij zullen er eerder zijn dan wij vanwege een hogere snelheid en anderhalf uur eerder vertrek. De dagen ervoor zijn we druk bezig geweest om alles klaar te hebben, alle lijntjes in orde te maken, grootzeilschoot geïnstalleerd, eten voor 2 nachten gemaakt, genoeg boodschappen aan boord en de laatste dag nog brood van de bakker. Hen heb ik ook goedendag gewenst en verteld dat we de komende winter niet terug komen.  Maar eerst was er nog op dinsdag een zeilschip vast gelopen op een bank voor de ingang. Vele uren zijn de zeilers belangstellend gaan kijken hoe dit zou worden opgelost. Het is een nachtmerrie als je dit overkomt. Ook wij moesten nog regelmatig even terugdenken aan de nacht dat Wouter met de Vestas vastliep op een rif in de Indische Oceaan. Tenslotte hebben 3 vissersbootjes met 3 lijnen, een bovenaan de mast haar dwars van de bank getrokken en naar de haven gebracht. Er was een gat in de romp en er zal binnen ook water hebben gestaan. Werk voor experts om de schade te bepalen.

Voorlopig geen shibashi meer.

Genoeg reden om met het naar buiten te varen de marinero’s te vragen om ons voor te varen. Dat hebben ze netjes gedaan en met 3.5 meter onder kiel was het op de uiterste stuurboord kant diep genoeg. Maar buiten moest je wel snel stuurboord uit want dan werd het weer ondieper. Na het netje zijn we dan vertrokken na afscheid van mensen waar we de afgelopen jaren veel contact mee hadden en dingen mee ondernomen hebben.

Esther van de Gioconda.

Toch emotioneel, want je voelt een band met hen en sommigen zullen we niet vlug meer tegen komen. Zij gaan west en steken over naar de Carabiën.