Een hele sociale dag in cala Tramariglio.

Lunde met achter ons de Albatros. Aan de steiger het bootje van Christine.

Vanochtend wordt door jonge zeilers, Christine en Janick, van een Frans bootje aan een andere boei, gevraagd of wij de weerberichten hebben. Zij komen langszij om de gribfiles te bekijken, thee te drinken en natuurlijk ervaringen uit te wisselen. Christine heeft 10 jaar in Thaïti duiklessen gegeven en de laatste 6 jaar les aan immigranten kinderen op een school in Marseille. Ze heeft nu een jaar vrij genomen en kijkt wat zij daarna gaat doen. Janick heeft geen echt werk gedaan, werkt op boerderijen en na een tijdje gaat hij weer trekken. Hij woont in de buurt van Brest. De noordenwind maakt dat zij vandaag blijven liggen en het natuurreservaat intrekken.

Een lange wandeling in het Porto Conte Nature Reserve.

De herfst is aangebroken.

Na een stevig ontbijt en genoeg water voor onderweg, brengt Ton Simon naar de kant, zodat hij zijn tocht kan voortzetten. Ik ruim de boot aan kant, alles weer in de voorpunt en dan gaan we zelf op stap. Het is mooi weer om te wandelen en we hadden van Simon gehoord dat het erg mooi was in het gedeelte aan deze kant van het Nature Reserve. Helaas was het niet mogelijk om vanuit Villa Romana, startpunt, helemaal door het park naar Tramariglio te lopen. Het hek daar is gesloten in deze periode.
We lopen naar het hoogste punt, Mount Timidona, langs een steil pad, met verschillende uitzichten op de baai en de zee.

Van Port Conte naar cala Tramariglio. Een onverwachte logé.

Lunde in cala Tramariglio vanaf een hoge berg.

Vanwege de wind zijn we naar de andere kant van de baai gegaan. Al voor de vijfde keer liggen we bij Tramariglio en deze keer weer aan de boei. We willen kijken of er nog een kleine supermarkt open is in het dorpje, maar in de bar/restaurant die open is, wordt onze hoop de kop ingedrukt. Gesloten vanaf 1 oktober tot volgend jaar mei. Dat wordt dus zelf broodbakken.

Porto Conte en wandeling naar Punta Giglio.

Uitzicht op cala Tramariglio

We liggen heerlijk in de baai bij Porte Conte. Op zondag was het druk met in- en uitvarende boten van de haven, maar vandaag was het weer heel rustig. Het seizoen is echt afgelopen, hotels, restaurants en de discotheek zijn dicht. Een verdwaalde toerist kom je nog tegen bij de enige winkel  of op de wandeling. Vanmorgen ontmoetten we een Duits echtpaar, Mathias en Marion, in de kleine supermarkt van Maristella het dorpje waar Porto Conte toebehoort. Vanmiddag zijn ze wat komen drinken aan boord met zoon Jan. Een zeer reislustig stel dat alles op de fiets of te voet doet. Ook in Heidelberg hebben ze geen auto.