Ionion Marina naar Dordrecht.

Klaar voor de winter.

Afgelopen zaterdag zijn we weer terug gegaan naar Dordrecht. Op vrijdagmiddag sprak ik nog Nederlandse zeilers die ook terug gingen de volgende dag. Zij hadden echter het idee dat het vliegtuig pas om 11.00 uur zou vertrekken. Ik meldde dat wij een taxi om 7.30 uur besteld hadden, want dat de vlucht om 9.40 uur was. Gelukkig voor hen dat ik Lilian aansprak, want zij wilden pas om 9.00 uur naar het vliegveld gaan! Zaterdags waren ze erop tijd, geen probleem. Ook hadden we een gelukje dat Sjoerd, van de Tetis, met de auto naar Nederland ging. Een droogapparaat, dat we in september meegenomen hadden, kon weer terug omdat de elektriciteit niet de hele winter aangesloten mag blijven. Om twee keer per maand het apparaat even te laten lopen was geen optie. Ook boeken, een lap stof en het pactormodem konden mee in de auto. Vandaag deze spullen bij Sjoerd opgehaald.

Ionion Marina. Een “vrije dag”, uit eten en een compleet waterbad om de boot.

De romp aan het cleanen.

Sinds we op de kant staan is het druk geweest met allerlei klussen op en aan de boot. We hebben gebruik gemaakt van het mooie weer om in ieder geval zaken buiten aan te pakken. De romp staat in de wax en en passant even reclame gemaakt voor de Riwax bij een Zwitser. Ton is bezig geweest met de koelkast van Fred en kwam tot de ontdekking dat bij zijn nieuwe gastankje weer andere nippels nodig zijn die hier niet te krijgen zijn. De dekswashpomp heeft een grotere zekering nodig en vandaag heeft hij de ankerlier uit – en in elkaar gezet.

Ionion Marina. Op de wal met enige obstructies.

In de bak bij Ionion Marina.

Na nog even genoten te hebben van het schommelen en alvast een start gemaakt met het in de wax zetten van de kuip, zijn we gisteren middag al naar de bak van de Marina gevaren. De marineros pakten de lijnen aan en zorgden dat we veilig voor de nacht zouden liggen. Omdat de motor niet meer hoefde te lopen morgen, meteen maar antivries erin gedaan. Eerst moest er water bij de schroefas eruit gehaald worden en tot onze verrassing lag er ook olie onder de motor. Dus met een lamp gekeken waar de lekkage zou kunnen liggen. Bleek het oliefilter wat te lekken. Wat los getrild vermoedden we, maar gelukkig een meevaller om te maken. Vastdraaien en toen lekte het niet meer. Daarna de antivries er in met zoetwater en de impeller eruit gehaald. Voor de winter zijn we met de motor  klaar. Toen een heerlijke douche genomen, genoeg warm water dat is even genieten! Later op de avond meldt de Puff zich achter ons. Zij gaan morgen na ons uit het water. Nog even samen wat gedronken en op tijd naar bed.

Ormos Varkos naar baai Preveza.

Gisteren zijn we op tijd weg gegaan, omdat er na een aantal dagen toch even boodschappen gedaan moesten worden voor het weekend. Op zondag zijn de winkels allemaal gesloten en is het fijn om wat in huis te hebben. We hadden besloten terug te gaan naar Preveza om een extra dag te hebben voor het weghalen van de zeilen.
Zeilend zijn we overgestoken naar Nikiana, een kleine plaats langs de weg van Levkas stad naar Nidri. Het anker laten vallen dicht bij het strand en daarna brood, yoghurt en fruit gekocht. In de zon koffie/thee gedronken aan boord en na de lunch richting Levkas kanaal gevaren. Om drie uur de brug genomen en buiten weer de zeilen op en als afsluiting van deze periode nog eens heerlijk gezeild. Zelfs een 41 voeter er uit gevaren, altijd weer leuk als dat lukt! Bij de ingang van het kanaal naar Preveza moesten we ons inhouden. We wilden een zeesleper met baggerbak erachter voor laten gaan. Dat was maar goed ook, de bak slingerde van links naar rechts, geen plezierig gezicht. Het zand komt uit de nieuwe marina die men overal op diepte maakt. Toen hij op veilige afstand was konden alle zeilschepen rustig op zeil verder het kanaal invaren en in Preveza uitwaaieren naar de plek van bestemming.

Vandaag  hebben we de fok en grootzeil met zoetwater afgespoten en al zoveel mogelijk laten drogen. Morgen in de zon en geen wind, hopelijk weer tussen de middag, nog opnieuw omhoog doen en dan kunnen ze in de zakken tot volgend jaar april. Een van de klussen is dan ook weer gedaan. Maar eerst gaan we naar de kant om de nodige boodschappen in te slaan. Nu hebben we de tijd aan ons zelf en zijn niet gebonden aan het busje van de haven.

Van baai bij Akra Choironisi naar Palairos naar Ormos Varkos. Een stel eigenwijze “dames”. Verse vis van de visser.

Ormos Varkos.

We zijn 2 nachten in de baai bij Akra Choironisi gebleven. Het beviel ons erg goed en de ochtend rituelen van de boer met zijn geiten en “dames” was amusant om het mee te maken. Met name met de “dames” had hij veel werk. In plaats dat ze geduldig op het strand gingen liggen herkauwen gingen een aantal tot drie keer toe de weg op, op zoek naar wat eten. Elke keer werden ze weer van de weg gehaald en tenslotte schikten ze zich in hun lot.

Van Vonitsa naar Preveza naar baai bij Akra Choironisi. Heerlijk zeilen.

Zeilend van Vonitsa naar Preveza.

Het is natuurlijk een beetje typisch om te melden dat je heerlijk gezeild hebt 2 dagen, maar hier in Griekenland is dat echt niet altijd zo.
Gisteren van Vonitsa naar Preveza stond er behoorlijke wind en hebben we 2 reven gezet, omdat de dinghy met motortje erop wel erg heen en weer ging achterop. Doen we niet meer, motortje gaat gewoon op de motorsteun, zoveel werk is het ook niet! Het anker is uitgegaan in de welbekende baai bij Preveza en we hebben echt nagenoten van het zeilen. Er lagen maar 4 boten en je kon merken dat de vissers hun territorium weer aan het innemen zijn. Overal om ons heen werden netten uitgezet en vanmorgen weer opgehaald.

Baai Vonitsa. Doopplechtigheid en volksdansen.

Geschenken bij de doop.

 Na vannacht om 1.00 wakker geworden te zijn van de noordenwind, pal op de baai en dus lagerwal, hebben we gekeken hoe de boot bleef liggen. Prima op het anker en na de ankerwacht ingesteld te hebben, zijn we weer rustig gaan slapen totdat het licht werd rond 7.30 uur. In de loop van de ochtend hoorden we steeds muziek vanaf het stadje komen. Nieuwsgierig als we zijn, wilden we weten wat er gaande was. Dinghy in het water, motortje erop en voor de veiligheid het pompje meegenomen. Bij het stadje aangekomen was er eerst veel drukte bij het kleine kerkje bij het vissershaventje. Er werden jongetjes gedoopt en de voorbereiding was in volle gang. Gelukkig had ik mijn fototoestel meegenomen en kon deze keer alles op de plaat vast leggen.

Preveza naar baai Vonitsa. Een lekke dinghy en een winderige en regenachtige dag.

Bewolkt en regenachtig baai Vonitsa.

Zoals in het vorige blog al aangegeven zal de kant waarop we gaan afhangen van het weer. Het is onze baai bij Vonitsa geworden vanwege de weersverwachting voor vandaag. We hebben het laatste stuk nog heerlijk kunnen zeilen, 6.3 knopen. In de baai is het rustig, steeds zo’n 4 boten. Wel was het grappig dat de Puff, van Dico en Yvonne, later op de middag ook binnen kwamen varen. Toen wij Preveza verlieten wilden we hen even gedag zeggen in de baai, maar zij gingen net met de dinghy naar de kant, ons opzoeken zoals we later bij de borrel hoorden. We hebben gezellig 2 x geborreld, alles bij gepraat over ons seizoen en hun verblijf in Kroatië. Zij willen nog een auto huren en o.a. naar Meteora. Daar konden we hen genoeg over vertellen. Vanochtend zijn ze vertrokken en liggen volgens de AIS weer in de baai van Preveza.

Corfu Town – Meteora – Preveza.

Granaat appel.

Afgelopen zaterdag was het vroeg dag voor ons vrouwen om op tijd de boot naar Corfu vanuit Igoumenitsa te halen. De tocht er naar toe verliep voorspoedig, zowel per auto als de boot. We vonden een plekje voor de auto die in Igoumenitsa bleef tot zondag. Om 12.00 uur waren we in de haven van Corfu Town. Het weerzien met onze mannen was erg leuk, zeker ook om alle verhalen van het dispuut te horen. Etienne had inmiddels zijn auto opgehaald en nam alle bagage mee. Wij hebben heerlijk door de oude stad gelopen, veel winkeltjes bekeken en tenslotte bij de Mc Donald elkaar weer ontmoet. Gelukkig was er nog plek op een ander terras en daar gingen de verhalen van de mannen en ons verder. Overal kwamen we in de stad nog dispuut genoten tegen met eveneens enthousiaste verhalen over de zeilweek. Na de lunch naar hotel Dalia, dat wat tegenviel, gedateerd met slechte bedden. ’s Avonds met z’n zessen gegeten en afscheid genomen van Connie en Etienne, die in Gouvia een appartement hadden en nog tot woensdag op Corfu bleven.

Marina Preveza. Onze laatste vrouwen bootdag.

Vandaag is het alweer onze laatste dag met z’n drieën aan boord. Morgen rijden we naar Igoumenitsa, nemen de ferry naar Corfu Town en tot verrassing van Birgit en mij stelden de mannen voor om met z’n allen een nacht een hotel te nemen. Connie en Etienne blijven nog 3 dagen op Corfu en hebben al een hotel, voordat ze naar huis vliegen. Een prima voorstel en gisteravond om 23.00 uur had ik iets voor ons vieren gevonden. Het is leuk om de stad in te gaan, wat te winkelen en ’s avonds als afsluiting met z’n zessen ergens te eten.
Aan boord is het restjes dag geweest. De aankopen van maandag zijn nu op en voor morgenvroeg is er nog genoeg fruit over. En zoals vaak is een mengsel van allerlei groente heerlijk om te roerbakken.
Vanmiddag hebben we toch nog een laatste wens kunnen vervullen. Alle drie hebben we gezwommen en even op het strand gelegen. Connie en Birgit hebben hun roes uitgeslapen van de Ouzo. Een verplicht proef glaasje bij de Ouzo branderij! Rond vijf uur werd het koud en was het lekker op de boot om nog in de kuip te borrelen.
Nu alles klaar maken voor morgen en voor ons vieren is dat voor 2 nachten “buitenboots” slapen, want we gaan zondag naar Meteora waar we maandag de kloosters gaan bezoeken. Een wens van mij die al drie jaar op uitvoering wacht en dan nu gaat uitkomen. Daarover de komende dagen meer. Inmiddels wordt er druk ge WattAppd over hoe en waar ons op te vangen als we met de ferry aankomen. In ieder geval een boot eerder dan we zelf gedacht hebben, dus vroeg op en niet te lang doorgaan met Triominos! 

Een misverstand en een piepklein stukje varen. Heet van de naald.

Vanochtend vind ik de boot weer teveel schuin op de plaats gaan liggen en dus de Marinero gevraagd of hij de voorlijn weer kan aantrekken. Die is te zwaar voor mij om hem goed om de kikker te krijgen. Ton en ik doen dat altijd samen. De Marinero komt met zijn dinghy aangevaren, komt niet aan boord en begint de voorlijn los te maken. We hadden geen motor aan, alle landvasten en elektriciteit gewoon aan de wal. De Marinero wilde alles los hebben en de motor gestart. Alle lijnen gingen tenslotte los, elektriciteit draad komt in het water en hij zegt plotseling “you are the captain, what do you want!”. Eindelijk kon ik met hem praten en zeggen dat we dit helemaal niet wilden, alleen maar de voorlijn weer aangetrokken hebben zodat we weer rechter in de box zouden liggen!! Oké, dan gaat de boot terug, en dat is voor mij echt moeilijk, achteruit varen. (Net als achteruit inparkeren dat ook niet mijn sterke kant is). Dat doet Ton altijd en nu moest ik het doen. Aan de kant stonden natuurlijk wat zeilers te kijken wat er allemaal gebeurde. Met behulp van zijn dinghy en mijn achteruit manoeuvre, gelukkig ook boegschroef,  lukte het om de Lunde weer aan de kant te krijgen, landvasten vast en de voorlijn nu aan bakboordzijde, zodat we niet meer schuin in de box komen liggen, hoop ik. We hebben de elektriciteit stekker goed schoon gemaakt met zoetwater en die hangt nu te drogen aan de lijn. De andere elektriciteit draad uit de bakskist gehaald en weer aangesloten. Later heb ik nog met de Marinero gesproken. Hij zei begrepen te hebben dat wij hulp nodig hadden om de voorlijn los te maken om weg te varen. Alles bij elkaar even stress, die ik nu met een heerlijke wafel te eten bij Metropolis opgelost heb. We zitten er heerlijk met heel goed internet. Alleen foto’s plaatsen in het blog lukt nog niet. Dat komt later op de boot wel.

Een kapotte auto, maar toch naar Arta.

Zo’n 20 kilometer onderweg naar Arta, laat de auto het helemaal afweten. Geluidssignalen, een rood lampje en wat brandlucht. Ik zet de auto meteen langs de kant en krijg hem verder niet meer aan de praat. Natuurlijk wel balen, de 2e keer dat we pech hebben met de auto, maar nu ernstiger. Na wat heen en weer gebeld te hebben komt een vrachtwagentje met een Smart 4 erop. De monteur stapt in onze auto, start en de auto loopt, zul je altijd zien. Hij rijdt 10 meter, niets aan de hand zegt hij. Ik wil toch liever de Smart hebben. Twee keer pech is net iets teveel om een derde keer door te gaan.
Door naar Arta en we vinden zo een prima plekje bij de oude brug van Arta, die we zeker willen bezoeken. Ik probeer de auto op slot te doen, maar dat werkt niet. Met de hand werden alleen de voordeuren gesloten. Op naar een sleutelmaker, gelukkig 10 meter verderop, om een nieuw batterijtje erin te laten doen. Hij zei dat is een Chinees prul ding, nu een goede erin. Bij de auto gekomen werkt het nog steeds niet.

De markt en een dag lekker kokkerellen aan boord.

Aankopen markt Vonitsa.

 Maandag morgen is in Vonitsa de markt en dat willen Connie en Birgit wel een meemaken. Je kunt dan wat sfeer proeven van de streek waar je verblijft. Uiteraard eerst alle stalletjes bekeken. Het is een gedeelte groente, fruit en 1 viskraam. De andere helft bestaat uit handdoeken, beddengoed, kleding en een paar kramen met huishoudelijke artikelen. Toen we van de markt afkwamen waren we goed bepakt met een hoop fruit, groentes en een dorado voor Birgit en Connie. Volgens mij goed voor de rest van de week. Daarna bij “onze slager” lamsvlees gekocht en toen in het café met goed internet eerst alles binnen gehaald en weer verzonden. ’s Avonds de vis klaar gemaakt en zoals al vermeld Triominos gespeeld.

Marina Preveza. 3 Dames aan boord. Naar Nicopolis.

Gisteren hebben we eerst gezorgd dat de heren bepakt op stap konden gaan. Ze vonden het eigenlijk veel handiger als we , Birgit en ik, mee zouden gaan. Goed dat ze weer eens een week voor hun eigen zaken moeten zorgen!  Wouter belde ook nog op om Ton een goede zeilweek toe te wensen en eens even bij te praten. Altijd weer leuk om hem te horen en te weten dat het goed gaat met hem, Kristine en Nicklas. Conny installeerde zich aan boord en we zijn na de lunch eerst boodschappen gaan doen, zodat we een paar dagen vooruit kunnen. Birgit voelde zich niet lekker en ging slapen, Conny en ik zaten heerlijk in de zon, kletsten wat en waren verder relaxed. ’s Avonds hebben we samen de boulevard langs gelopen, zodat ze een eerste indruk kreeg van het stadje. Na twee potjes Triominos gingen wij ook te kooi.

Marina Preveza. Uit eten bij Elena aan de Vliko baai.

Voorpunt is klaar voor het slapen.

Op donderdag middag hebben we de auto opgehaald, even bij Ionion langs gegaan om aan John, van de Riverdance, te vragen of hij nog een oude gitaar had voor de zeilweek. Hij wilde wel de nieuwe uitlenen, maar die moet dan voor de 29e terug zijn aan boord. Dat lukt dus niet. Zijn oude leende hij helemaal niet uit, die had hij op zijn 14e gekregen. Echte nostalgie. Ik heb intussen Patrick en Annemie gedag gezegd, die we van de winter nog wel weer ergens zullen zien. ’s Avonds Birgit en Jeroen bij het vliegveld opgehaald en met z’n allen naar de boot. Altijd eerst bijpraten, wat drinken en op tijd naar bed. De logeerpartij tot 2 oktober is begonnen. Wel even wennen voor ons.

Baai Vonitsa naar Marina Preveza. Zeker tot 3 oktober.

Na een heerlijke en rustige week in de baai zijn we vanochtend zeilend en motorend naar de Marina van Preveza gevaren. Bij de start regende het even een paar druppels en zag het er dreigend uit. Maar richting Preveza kwam de zon er steeds meer bij en die hebben we verder de hele dag gehad. Het aanleggen was wat lastig, met name door de lazylines die hoog in het water steken. Helaas ging er een van de buurman kapot en ook onze eigen lijn werd mooi door ons mes bij de schroef doorgesneden. Het werkt dus wel. Onze nieuwe buurman was even “not amused”, maar goed daar konden we niet veel aan doen. Patrick en Annemie stonden ons op te wachten en konden zo meteen even helpen met lijnen aan te pakken. Zij hadden nog de auto en hebben onze gennaker bij Ionion Marina afgegeven. Dat geeft al een hele hoop ruimte meer. Vanmiddag verder de voorpunt leeg gemaakt zodat er vanaf morgen geslapen kan worden. Wat hebben we eigenlijk toch veel spullen aan boord. Allemaal nodig en in gebruik.

Baai Vonitsa. Wat sociale activiteiten en de kriebels voor het komende lustrum zeilen.

Opgeknapte vissersboot.

Nog steeds liggen we heerlijk in de baai en genieten van de rust die hier is. Elke dag zijn er wel wat andere boten, maar ieder blijft op zijn eigen boot en gaat soms met de dinghy naar de kant. Eergisteren kwam een Island Packet, de Isfaro, aan en kwam ons bekend voor. De lijst van MdR is dan een uitkomst. Zij gingen gisteren naar de wal en we hoorden Christine al zeggen, die zijn van MdR. Bij hun terugkomst kwamen ze langs en inderdaad het waren Christine en Peter die in 2015-2016 in MdR in de winter lagen. Met Christine heb ik in de haak-breiclub op dinsdag gezeten en uiteraard bij de happyhours elkaar gesproken. We hebben bijgepraat, gezellig wat geborreld en vandaag zijn zij de baai verder in gegaan. Woensdag liggen zij ook in Preveza marina voor 2 nachten. Gaan dan de kant op en terug naar hun huis in het Lakedistrict in de Uk. We zien elkaar dus weer in Preveza marina.

Baai Vonitsa. Rust en wat klusjes.

Uitzicht op de berg bij een rode zonsondergang.

Zoals altijd is dit een heerlijke baai om tot rust te komen. Gemiddeld liggen er zo’n 7 tot 10 boten en vertrekken er ’s ochtends weer een aantal. Het enige wat je ’s ochtends en ’s avonds hoort zijn de pruttelmotoren van de vissers, die soms een net uitgooien vlak bij de geankerde boten. Wel zie je dan een boeitje liggen. Dus zeker oppassen geblazen als je weg wilt varen.

Marina Ionion naar Vonitsa. Een kapotte startaccu.

 Precies 8.30 uur worden verzocht van bord te gaan en komt de wagen om de Lunde te verplaatsen in de lift. Alles verloopt heel gladjes, totdat Ton de motor wil starten. Geen enkele beweging in te krijgen. John, Jannis (Griekse naam) maant mij tot rust, het gaat wel goed komen. Ton blijft binnen en legt met de accukabels een verbinding naar de lichtaccu’s en dan start de motor. Met gemengde gevoelens gaan we weg, wat is er aan de hand? Ton zoekt nog verder, maar kan op het eerste gezicht niets vinden. We rollen de fok uit en varen heerlijk naar de baai van Vonitsa, onderweg enkele mogelijkheden bespreken. Eenmaal het anker uit en goed vast blijkt bij nader onderzoek de startaccu kapot te zijn.

Ionion Marina.

Vandaag is mijn zus Maria 65 jaar geworden. Gefeliciteerd en we hopen dat het weekend in de Ardennen geslaagd is geweest.

De zomer maanden in Nederland zijn erg druk en gezellig geweest. De tuin, is bij thuiskomst onder handen genomen en we hebben genoten van hoe het grootste deel er nu bijligt. Als het goed is komt er september en oktober een tuinman om het onderhoud te doen. We zijn erg benieuwd als we eind oktober weer thuis komen.

Het huis is geschilderd, de grote hoge zijkant door Poolse schilders die met een steiger er goed bij konden. Leuk is dan te zien hoe de buurt actief wordt en we met 4 huizen de steiger hebben gebruikt en ook de Poolse schilders. Zij begonnen bij één huis en hadden per saldo 4 huizen en ik hoorde dat zij ook voor een 5de huis aan de gang gaan.
Daan logeerde net in die dagen bij ons en heeft goed zijn best gedaan met het sjouwen van de steigerpalen. Hij weet nu ook hoe ze opgebouwd worden. Toen wij later in de stad rondliepen vielen hem steigers op en die moesten uiteraard bekeken worden.
Ook op de kleinkinderen hebben wij heel wat weken opgepast. Of ze logeerden een aantal dagen in Dordrecht of wij waren in Heemstede. We hebben onze “schade” weer helemaal ingehaald. Bij de laatste logeerpartij zijn we naar Burgers Zoo in Arnhem geweest. Een heerlijke dag uit en als afsluiting pannenkoeken eten bij Pannenkoekenhuis “de Stroper”. Perfecte gelegenheid met kinderen. Op 4 september zijn Fenne en Guusje begonnen op de basisschool. Voor de meisjes weer een hele verandering.

Op de valreep bij het vertrek vanuit Nederland kregen we een foto gestuurd door Wouter. Nicklas is begonnen op Harrow, een middelbare school nabij Londen. Elke drie weken een weekend naar huis. Ongetwijfeld ook voor Kristine en Wouter een hele nieuwe fase.

Ook bezochten we Patrick en Annemie in Herselt en Aarschot. Daar kregen we nog een kleine rondleiding door de prachtige kerk door de pastoor. Maar het was bij twaalven en dan stond zijn lunch klaar bij het rusthuis. Kerk op slot en hij naar de soep, zoals de pastoor ons vertelde.
Tot slot nog het trouwfeest van Kimberly en Jannick, het jongste nichtje van Ton. Een mooie en leuke dag, waarbij de familie Verbraak weer goed vertegenwoordigd was. Al met al een drukke tijd en tijd om op de boot wat rustiger aan te doen.

Ionion Marina naar Dordrecht. Italiaans eten met Wouter en Saskia.

Koel houden van de koelplaat van de koelkast.

Gisteren was het een lange dag voor ons. Om 6.30 am (Griekse tijd) liepen de wekkers af en toen meteen aan de slag om alles klaar te maken voor vertrek. Het is altijd meer werk dan je denkt, de boot wil je netjes achter laten. Heel veel was klaar, maar een aantal gaten in de romp nog dicht maken zodat geen wespen etc. er een nestje in kunnen maken (dat hadden we afgelopen september). De externe koeling van de koelkast is verwijderd. Deze werkt voortreffelijk dus deze gaat er bij terugkomst direct weer op totdat de boot weer te water gaat. Ook het gat aan de achterzijde van de giek heeft een lap gekregen. De afgelopen dagen hebben we vogeltjes in de giek van 2 masten zien vliegen. Helaas voor een koppeltje liep dat verkeerd af. De boot werd in het water gelegd en we zagen ze zielig op de stagen van een andere boot zitten. Weg kindjes, wat hard zijn mensen toch!!

Preveza, Ionion Marina op de kant.

In de bak om opgehesen te worden.

Na heel wat gezellige dagen in de baai van Preveza, liggen we sinds vanmorgen op de kant. Het aftellen van de dagen is hiermee begonnen. 27 Juni vliegen we ’s ochtends terug naar Amsterdam en dan met de trein door naar Dordrecht. Maar eerst moet er nog het een en ander gebeuren. De zeilen hadden we maandagochtend al naar binnen gehaald toen het bijna windstil was en ze goed droog waren. De boot is dan meteen een stuk kaler en het grappige is, dat andere boten juist hun fok erop aan het doen zijn. Hun vakantie begint en ons verblijf nadert het einde, zoals wel van meer gepensioneerden die het voor- en najaar zeilen en de zomer thuis zijn.

Ormos Vasilikis naar baai bij Preveza.

Vasiliki, nieuwe breakwaters.

Na een rustige nacht bij Vasilikis besluiten we vroeg weg te gaan en dan buitenom Levkas te varen. Volgens de windverwachting zal de wind mooi draaien naar west noordwest en de koers is op een gegeven moment noordoost. We hebben nog afbakbrood en roggebrood uit Ragusa liggen en dat komt nu goed van pas. Niet nog naar de kant om brood te halen. In Vasiliki zijn ze druk bezig met de haven. Er worden nieuwe breakwaters en kades aangelegd en de haven wordt uitgebaggerd. Een volle bak met bagger is ’s ochtends vroeg al naar buiten gevaren en leeg gemaakt. In de pilot stond aangegeven dat werkzaamheden in de planning waren, nu, ze zijn volop bezig en wellicht kun je volgend jaar al goed beschut liggen.

Ormos Lourtha naar Ormos Limenia naar Ormos Vasilikis.

Bergen van Kefalonia.

Twee dagen varen en we liggen nu aan het zuidwestelijke puntje van het eiland Lefkas. Gisteren was een heerlijke zeildag. Eerst hadden we een baai aan de zuidkant van Kefalonia op het oog, maar de wind was zodanig prettig en uit de juiste hoek dat we besloten door te zeilen, zonde om er niet gebruik van te maken. Toch was de afstand naar Poros nog wat langer dan gedacht, er moest nog een kaapje gerond worden. Om een ander plekje uit te proberen is het anker in de baai Limenia, ten zuiden van Poros, uitgegooid. Het is er wel uitkijken met de rotsen die er liggen, maar verder uitstekende anker grond. Helaas geven ook hier de ferries soms behoorlijke golven en moet alles op de boot even vastgelegd of gehouden worden.

Argostoli naar Spitia in Ormos Lourtha.

Ons uitzicht voor vanavond op zandstenen wand.

Na ruim een week in de haven gelegen te hebben worden de landvasten los gemaakt en gaat het richting Preveza waar we 22 juni op de kant gaan. Even is de verleiding er om de westkant van het eiland te nemen, want met de auto hebben we gezien dat de kust prachtig is. Maar de overheersende wind is noordwest en er zijn weinig beschutte baaien. Dus draait de steven naar het oosten. In de baai draait de wind eerst het zuiden en buiten wordt deze westelijk en kunnen we met ruime wind naar de Ormos Lourtha varen om daar ons anker uit te gooien. Inmiddels liggen we hier al een aantal uren, het anker goed vast in het mooie witte zand en zorgde een duik in het water voor een heerlijke afkoeling. Het is alleen te hopen dat de wind nog wat gaat liggen, dat zou meer rust geven voor de nacht. We kijken uit op een prachtige grijsstenen rand met allerlei vormen, samen met een mooi wit strand maakt het een mooie ankerplaats.

Argostoli. Water halen op de fiets, schildpadden en andere wetenswaardigheden.

De Obelisk.

Zaterdagnacht toen we terug kwamen bij de boot hoorden we piepende geluiden die we verder niet thuis konden brengen. ’s Ochtends vertelde Nico, de Duitser, dat het 3 jonge vermagerde puppies waren, achtergelaten op het terrein die hij had gevonden en wat eten had gegeven. Via zijn vrouw heeft hij een dierenasiel benaderd die ze zondagochtend opgehaald hebben. Verder een rustige dag met ’s avonds Prunel en Julia op bezoek. Zij hebben 3 dagen een auto en willen graag wat tips over te bezoeken punten op het eiland.
Vandaag nog een dag in de haven vanwege de harde wind, die er inderdaad ook tot ’s avonds laat staat. Nico heeft met een taxi nog 2 zakkenhondenvoer naar het asiel gebracht, voer nog van zijn eigen meegenomen zwerfhond hier uit Griekenland die inmiddels in Duitsland is. Zijn vrouw heeft er veel zorgen mee en wij waren al bang dat hij opnieuw hondjes aan boord zou gaan nemen. Het asiel wordt gerund door 2 vrouwen, een Nederlandse en Griekse. Zij krijgen geen geld van de overheid om dieren op te vangen. Wel is de grond gratis ter beschikking gesteld.

Argostoli. Griekse muziek.

Lunde in de haven, fietsjes in de goot.

Inmiddels zijn er nog 2 boten bijgekomen in de haven. De Tigerlily is rechtstreeks van Siracusa naar hier gevaren in 58 uur. Zij hebben onderweg pech aan de motor gekregen en we hadden ze vrijdag al onder fok in de baai zien ankeren bij best harde wind. We hadden ons al afgevraagd waarom zij dat zo deden. Met behulp van een dinghy zijn ze aan onze kade vast gelegd en wordt er naar de motor gekeken. Het blijkt vervuilde diesel te zijn die de filters heeft verstopt. Alles schoonmaken, nieuwe filter en dan nieuwe diesel erin. We maken kennis met Prunel en Julia van de Tigerlily en het blijkt dat ze ook in MdR gelegen hebben aan de C ponton, we moeten ze hebben gezien, maar zij zijn de winter niet aan boord geweest. We vertellen hen dat we ’s avonds naar het theater gaan en ze gaan mee.

3 dagen rondtoeren over Kefalonia.

Paliki, moeras gebied.

Na 3 dagen over dit mooie en verrassende eiland rond gereden te hebben een impressie wat we zoal gezien en bezocht hebben. De boot ligt nog steeds veilig in de haven en dat geeft veel rust bij het rondrijden. De eerst dag zijn we op het schiereiland Paliki geweest. We wilden daar een klooster bezoeken en bibliotheek, maar helaas was alles gesloten. Wel hebben we van de natuur genoten. Paliki kent geen hoge bergen, maar wel wat kleinere bergen met een hele bijzondere grondsoort, grijs en heel zanderig. Wel kent daardoor mooie stranden. Van Paliki hebben we in Lixouri de pont genomen terug naar Argostoli. ’s Avonds hebben we met zijn allen afscheid genomen van Bengt en Inger. Wij maakten toen kennis met Roberto en Michaella (Italianen), Jon (Engelsman) en Nico (Duitser). Heerlijk internationaal en Bengt en Inger hebben nu echt hun nieuwe boot ingewijd, zoals zij zeiden.

Argostoli.

Adelaars die je bij kerken ziet.

Naar onze tevredenheid liggen we rustig in de niet afgemaakte haven. Vooral gisteren met harde wind was het een prettig gevoel stevig vast te liggen en bijna geen golven te hebben. In de haven liggen een aantal boten die hier de winter doorgebracht hebben. Verder zijn 4 boten bewoond, een Duitser aan onze kade, en aan een ander poton een Italiaan en partner (nog niet gesproken) en de Zweden Bengt en Inger die gisteravond iets zijn komen drinken. Zij gaan woensdag naar huis, laten de boot achter en deze wordt eind van de maand door de andere eigenaar opgehaald. Voor de winter gaat de boot in Ionian Marina op de kant.

Verjaardag Nicklas. Vathi, Poros en Argostoli (beide Kefallonia).

Vandaag is Nicklas 13 jaar geworden. Van harte gefeliciteerd en nog vele goede jaren op je nieuwe school in september. Hij heeft nu een zeil trainingskamp in Noorwegen en geniet ervan met zijn Noorse vriendjes. Vanavond zei Wouter dat er zeker 8 zeilmaatjes kwamen slapen en hij was de BBQ al aan het opstoken.

Inmiddels liggen wij stevig vast langs de kade in een niet afgemaakte haven in Argostoli op Kefallonia. De haven ligt een stukje buiten het stadje en is ongeveer 10 jaar geleden aangelegd. We hoorden van andere zeilers dat hij eigendom is van een Albanees en Italiaan, die duidelijk moeilijkheden hebben met de overheid. Het is er erg rustig en voor ons prima, omdat we de komende dagen een auto willen huren om het eiland te bekijken. Het is veel groter dan Ithaca en een nachtje ergens slapen is ook wel een leuke afwisseling.

Vathi. Een autotocht over het eiland Ithaca.

Vathi Homerus.

 Ithaca is het eiland van Odysseus. Er bestaat twijfel of deze koning ook echt op het eiland heeft gewoond zo rond 1200 v. Chr. maar voor de eilandbewoners staat het vast. Je ziet hier en daar borden en in Stavros is een hele plaquette gemaakt van het kasteel van Odysseus. Ook is er een standbeeld van Homerus en een bord verwijst naar de school van Homerus. In Vathi staat ook een standbeeld van Homerus.

Sivota naar Vathi op Ithaca. Een bijzondere ontmoeting.

Baai naar Vathi op Inthaca.

Gisteren zijn we heerlijk zeilend naar Vathi gegaan, waar ook de Sparkle was. De baai naar Vathi deed ons denken aan een Noorse fjord, waar je dan afslaat naar een baai met de plaats Vathi. Patrick en Annemie kwamen thee drinken na het eten en we hadden afgesproken voor vandaag om ook de eigenaren van “hun” cafeetje te ontmoeten. De avond en nacht waren niet erg rustig. Door harde wind in de avond en behoorlijke deining zijn we opnieuw gaan krabben en tenslotte in twee keer in het donker toch kunnen vast liggen tot vanmorgen. Een paar keer wakker gedurende de nacht om te kijken of alles nog goed was. We snappen nog niet waarom het ankeren zoveel problemen oplevert. Al jaren doen we dit en eigenlijk altijd zonder problemen. Is het de losse modder? Vanwege de verwachte wind voor de middag en avond zijn we vandaag aan de kade gaan liggen naast de “Second Wind” van Eduardo en Silvy, MdR mensen. We willen een rustige nacht hebben.

Ormos Vlicho naar Sivota.

Grotten onderweg naar Sivota.

Na een week bij Nidri gelegen te hebben is vanochtend het anker opgehaald, schoongemaakt van alle modder, en zijn we naar Sivota gevaren. Gelukkig de helft van de 10 mijl kunnen zeilen! We hebben eerst de Spacegrazer en Paikea goedendag gezegd, die we wellicht nog ergens zullen zien de komende weken. De Sparkle is rechtstreeks naar Groot Vathi op Ithaca gevaren waar wij later naar toe gaan.

Ormos Vlicho, de knie en een dag met hobbels.

De kapotte pakking in het zakje.

Woensdag zijn we teruggegaan naar de dokterspost zoals afgesproken. De knie is inmiddels al minder dik na veel rusten. Toch wilde de dokter vocht eruit halen, maar toen hij de behandelbank ging verschuiven heb ik aangegeven dat niet te zien zitten. Het lichaam moet het zelf oplossen. Hij heeft het niet gedaan, maar wel gezegd dat het langer kan duren voordat de knie over is. Dat is dan maar zo.
Gisteren was het een dag van hobbels. Op weg naar de bakker liet het buitenboord motortje het opnieuw afweten. Terug gepeddeld naar de boot en Ton aan de slag om het weer aan de praat te krijgen. Dat lukte niet meer en met behulp van Patrick het motortje weggebracht naar de chandler “Nidri Marine”. Ze zouden er vandaag naar kijken en bellen als het klaar was. Dus spannend wat de oorzaak ervan zal zijn.

Preveza naar Ormos Vlicho. Een aantal dagen pas op de plaats.

IJscompres op een dikke knie.

 Zaterdag zijn we op stap gegaan. De accu's van de Sparkle  werken goed en er is behoefte om verder te trekken. Het plan is om bij Lygia in de baai te gaan liggen en daar het slechtere weer van zondag af te wachten. Uit het kanaal van Lefkas komende staat de wind zuid, pal op de baai. Vlug wordt de beslissing genomen weg te kruipen in Ormos Vlicho bij Nidri. We hebben een prachtige zeildag en na 2 keer ankeren liggen we goed vast, althans dat denken we.
Op zondag worden we door de ankerwacht op Open CPN (navigsatie programma) opgeroepen, we zijn aan het krabben naar een andere boot! Vlug naar buiten, anker op en een stukje verder opnieuw het anker neerlaten. Nu ligt het echt goed vast, genoeg extra ketting en wifi van restaurant Elena. Inmiddels zijn al een aantal programma's gedownload en bekeken. Het weer viel achteraf erg mee. Niet echt heel harde wind en de regen was welkom om het zout van de boot te krijgen. Verder best rustig en een goede mogelijkheid voor mij om mijn knie rust te geven.

Vonitsa naar Preveza. Internet met update windows 10, uit eten etc.

Lunde onder zeil. Foto Patrick.

Afgelopen maandag is het anker al opgehaald in de baai van Vonitsa. De Sparkle heeft problemen met de accu’s en gaat richting Preveza. We willen standby staan en gaan ook naar Prevza. Bovendien hebben we geen internet meer. Het downloaden van de update van windows 10 heeft alles opgesnoept. Ook kunnen we niets meer bijkopen via internet. Misschien via de laptop van Patrick? Er staat een prachtige oostenwind en het is een heerlijke zeiltocht naar onze bekende baai.

Vonitsa. Boodschappen doen en eindelijk het kasteel van binnen bezocht.

De houtgestookte bakoven.

Samen met de Sparkle zijn we gisteren eerst met de dinghy naar de kant gegaan. Er is een klein haventje met vissersbootjes, en dan naar het stadje. Bij café Event drinken we koffie/thee en daar voegen Steve en Helena (Amalia of London MdR) zich ook bij ons. We gaan naar de bakker die nog brood bakt met een houtgestookte oven. Allemaal kopen we er brood en wat later het is nog warm als we weer aan boord zijn. Verser kan het niet zijn! Daarna naar de supermarkt en de slager voor een lamspootje. Hij herkende ons nog van vorig jaar. ’s Middags komen Patrick en Annemie nog de resten van de wijn opdrinken en er wordt geborreld tot vroeg in de avond. Geen zwemmen meer voor ons.

Preveza naar Ormos Vonitsa. Sociale activiteiten.

Viskwekerij

De afgelopen dagen in de baai van Preveza zijn we elke dag wel met de dinghy naar de kant geweest. Boodschappen doen, koffie/thee drinken en ook naar Ionian Marina. Daar hebben we de was gedaan, heerlijk even gedouched, ofschoon Ton pas later ontdekte dat de warme en koude draaiknop verwisseld waren. Ook hebben we voor juni geregeld dat we een week eerder de kant op gaan. We gaan een week eerder naar huis vanwege Saskia’s verjaardagsfeest.

Preveza, Dekpa geregeld.

Formulier City Service Center.

Vanochtend zijn we ruim 2 uur bezig geweest om onze Dekpa, registratiepapier van de boot in Griekenland, in orde te maken. Dit jaar is besloten dat iedereen een nieuw formulier krijgt dat dan weer jaren gestempeld kan worden. Mee te nemen: alle originele papieren van de boot, ID/paspoort en voor het eerst een ICC (vaarbewijs 2). Dit alles laten kopiëren zodat het in het dossier bij de havenpolitie kan. Drie jaar terug hebben we de Dekpa in Corfu Town geregeld, dat ook veel tijd in beslag nam. Nu moesten we ons eerst bij de havenpolitie melden, die gaven een formulier mee voor het City Service Center dat verderop in het stadje lag.

Ormos Abelike naar Levkas en naar baai bij Preveza.

Een "vrouwelijke" orchidee.

Gisteren vertrokken naar Levkas, na eerst nog een brood gebakken te hebben. We hadden geen zin om naar Vathi te lopen en eigen gebakken brood is altijd lekker, verser kan het niet.
Het weer is prima en op ons gemak gaan we op de fok richting Fata Morgana, die nog in een baai voor anker zijn gegaan. We zeggen ze goedendag via kanaal 77 en varen dan rustig verder op de motor naar Levkas Marina.
Bij Paul en Saskia aangekomen blijken de koffers al ingepakt te worden. We helpen nog wat mee en voor het eten lopen de dames even de winkelstraat in. Fenne heeft echt andere schoenen nodig, de zogenaamde “makkelijke” schoenen waren een ramp om ze aan te krijgen. Ze is helemaal gelukkig, danst, rent en geniet ervan. Een mooie afsluiting van de vakantie voor haar. Saskia koopt nog een typisch Grieks kantenjurkje en is ook blij met de aankoop. We eten met z’n allen op de boulevard en zijn blij met de afgelopen week. De kinderen hebben het zeilen erg leuk gevonden en dat is natuurlijk belangrijk. Voor herhaling vatbaar wat ons betreft.

Ormos Vlikho naar Ormos Abelike (Meganisi)

Fata Morgana in de ochtend.

Lunde in de ochtend.

Gisteren zijn we weer op stap gegaan. Het doel was om naar Sivota te gaan, op de zuidpunt van Levkas. Voor ons ook een nieuw haventje. Zoals wel vaker met zeilen gebeurt, moet je soms je bestemming veranderen vanwege de heersende wind. Er stond een zuidelijk wind, 4 bft. met behoorlijke zeegang, die in de haven zeker veel swell zou veroorzaken. Het gat tussen de eilanden Levkas en Meganisi was alleen opkruisend door te varen, op zich dus echt een keer zeilend, maar behoorlijk inspannend voor beide boten. Uitkomend op het openwater stond er nog een behoorlijke golfslag en dat maakte de beslissing om om te draaien niet moeilijk. Na overleg via kanaal 77 zijn we omgedraaid en met een heerlijke voor de windse koers naar Ormos Abeliki op het eiland Meganisi gevaren. Vathi was het doel, maar Saskia wilde niet aan een steiger liggen waar gewerkt werd. Zij wist echter niet dat je ook aan de kade van het plaatsje zelf kon liggen. Slechte communicatie van ons.

Levkas naar Ormos Vlikho.

De gevangen inktvis.

Drie dagen in Levkas zijn eigenlijk voor iedereen om gevlogen. Elke dag was er wel wat bijzonders te beleven. Daan heeft veel krabbetjes gevangen en een grote vis bij onze boot uit het water geschept en gisteren een inktvis. We hebben die uitgebreid bekeken en de meisjes vonden het maar griezelig. Een middagje strand was een goede afwisseling. De meisjes zijn al in het water geweest. Wij volwassenen nog niet! Gisteren was het een vrije dag voor de Grieken, veel winkels waren dicht, maar ‘s middags was het druk in de winkelstraat en op de terrasjes. Gisteren werden plannen gemaakt voor vertrek. De meisjes bij ons aan boord, zodat Paul, Saskia en Daan de boot konden uit proberen. Prima idee.

Preveza naar Levkas Marina. Wat chillen, uit eten en boot overvaren.

Zwemmen in het koude water.

Paul, Saskia en de kinderen hebben voor 2 nachten een hotel in Preveza. Wij gaan er vrijdagmorgen met de dinghy heen en genieten bij het zwembad van het heerlijke weer, de kinderen zwemmen in het net schone water en praten wat bij. Verder de komende dagen de planning doornemen. De auto moet gehaald worden in Levkas en op zaterdag de boot naar Levkas.
Daan gaat mee naar de boot terug en bij de kade in Preveza worden we opgevangen door de rest van de familie, een verrassing. Ton en ik halen de auto in Levkas, met de bus is dat gemakkelijk te doen. ’s Avonds eten we gezellig bij een Grieks restaurantje.

Preveza, bezoek en het vliegtuig zien dalen.

Lekkere eierkoeken.

Sinds dinsdag liggen we weer heerlijk in de baai met uitzicht op de masten van de haven, het ziekenhuis, vila’s en aan de overkant de huizen waar ook het hotel van Paul, Saskia en de kinderen moet zijn. Dinsdag eerst brood gehaald bij de bakker. Groot was de verrassing dat de mevrouw ons nog herkende en wist van de allergieën. We hebben meteen de soort eierkoeken gekocht die ik kan hebben. Heerlijk voor de afwisseling. Verder internet geregeld, toch maar Wind genomen. Deze provider was de helft van de prijs voor hetzelfde aantal Gb.  dan Cosmote kon bieden. We zullen wel ondervinden hoe de verbindingen zijn als we verder naar het zuiden varen. Nu werkt het prima. Ook zijn we koffie gaan drinken in ons café bij de boulevard en de mevrouw gaf 2 zoenen toen ze ons terug zag. Ook hier dus een beetje thuis komen net als in MdR.

Preveza.

Zonsondergang

Gezeten in restaurant Metropolis hebben we goed internet en kan het blog bijgewerkt worden. De nacht is heel rustig verlopen. We hebben allebei veel beter geslapen dan de eerste nacht en ook de wachten duurden niet zo lang. Een prachtige zonsondergang en sterrenhemel maakt het varen dan iets bijzonders. Tegen 7.00 uur, 8.00 uur Griekse tijd, zijn we bij de aanloop van het kanaal naar Preveza en met een rustig gangetje gaat het richting de kade van Preveza. Toch makkelijker om de stad in te gaan om internet te regelen. We hebben 35 uur en 170 mijl gevaren op de motor, nog nooit zolang achter elkaar, maar er was geen wind en geen mogelijkheid om te zeilen. Het enige minpunt van deze overtocht. We laten de motor nog even stevig draaien en dan gaat hij uit. De zon schijnt en de temperatuur is aangenaam.

Crotone naar Preveza, Griekenland.

Vertrek uit Crotone.

Al schommelend op de motor, helaas, zijn we gisteravond vertrokken uit Crotone. Om 15.00 uur ging de wind liggen en we verwachtten dat de zee ook rustiger zou worden. De golven waren minder hoog, dus de zeilpakken waren vlug verwisseld voor thermo ondergoed en onze warme hansop. We besluiten om rechtstreeks over te steken naar Preveza, 93 graden in een rechte lijn, zo’n 167 mijl. Intussen zijn we al aardig opgeschoten en hebben aan de kant van Griekenland weer wat vrachtverkeer. Vanmorgen heb ik een aantal dolfijnen gespot, altijd weer leuk om die beesten door het water te zien springen. Lezen, foto’s bewerken, eten, blog schrijven etc. zo kom je de dag dan wel door.

We krijgen nog een gastje, die even komt uitrusten op de boot. Hij vliegt nog naar binnen als we aan het eten zijn, maar gelukkig gaat hij naar buiten, zonder wat achter te laten. Dat is wel het geval bij de lijnen onder de sprayhood!  Nog een nacht wachtlopen om de 3 uur en dan in de ochtend het anker uit in de onze bekende baai van Preveza. Het zal lekker zijn om dan eerst te slapen en daarna internet te gaan regelen.

Dagtocht naar La Sila en Catanzaro.

Lente en sneeuw samen.

Met Patrick en Annemie zijn we een dagje naar het natuurpark La Sila gegaan in een Smart voor 4 personen. Er is veel wind en misschien zou er wat regen kunnen vallen. Dat laatste is gelukkig maar tot een spaar spetters gebleven. Wel was het in de berge erg koud. De laagste temperatuur was 2 graden boven nul! Opnieuw was de natuur erg mooi. Je kon merken dat hier het voorjaar nog maar net was begonnen. Bomen waren niet uitgelopen en we zagen nog verse sneeuw hier en daar liggen. Een wandeling bij een meer maken zat er niet in,te gure en koude wind en in de auto was het aangenamer. Zelfs de lunch hebben we vlug buiten opgegeten.

Verwaaid liggen in Crotone.

Sinds zaterdag liggen we verwaaid in Crotone. Vandaag is de noorden wind zo koud dat we vanavond zelfs de verwarming aangezet hebben. Een hele tijd heeft de zon geschenen en verwarmde de boot aardig op, maar in de loop van de middag was de pret afgelopen en miezert het. We blijven lekker in ons holletje, luisteren naar de muziek, lezen veel en doen klussen binnen. Met Patrick en Annemie zijn we een paar keer naar de stad gegaan en koffie-theedrinken is ook gezellig voor de afwisseling.

Vertrek MdR naar Crotone.

Zeiljacht op een zandbank-rotsen.

Afgelopen donderdag is het er dan van gekomen. De “window”, een gat in het weer, gaf de juiste wind aan om te vertrekken. De Sparkle is ook die ochtend vertrokken en we zouden elkaar treffen in Crotone. Zij zullen er eerder zijn dan wij vanwege een hogere snelheid en anderhalf uur eerder vertrek. De dagen ervoor zijn we druk bezig geweest om alles klaar te hebben, alle lijntjes in orde te maken, grootzeilschoot geïnstalleerd, eten voor 2 nachten gemaakt, genoeg boodschappen aan boord en de laatste dag nog brood van de bakker. Hen heb ik ook goedendag gewenst en verteld dat we de komende winter niet terug komen.  Maar eerst was er nog op dinsdag een zeilschip vast gelopen op een bank voor de ingang. Vele uren zijn de zeilers belangstellend gaan kijken hoe dit zou worden opgelost. Het is een nachtmerrie als je dit overkomt. Ook wij moesten nog regelmatig even terugdenken aan de nacht dat Wouter met de Vestas vastliep op een rif in de Indische Oceaan. Tenslotte hebben 3 vissersbootjes met 3 lijnen, een bovenaan de mast haar dwars van de bank getrokken en naar de haven gebracht. Er was een gat in de romp en er zal binnen ook water hebben gestaan. Werk voor experts om de schade te bepalen.

Voorlopig geen shibashi meer.

Genoeg reden om met het naar buiten te varen de marinero’s te vragen om ons voor te varen. Dat hebben ze netjes gedaan en met 3.5 meter onder kiel was het op de uiterste stuurboord kant diep genoeg. Maar buiten moest je wel snel stuurboord uit want dan werd het weer ondieper. Na het netje zijn we dan vertrokken na afscheid van mensen waar we de afgelopen jaren veel contact mee hadden en dingen mee ondernomen hebben.

Esther van de Gioconda.

Toch emotioneel, want je voelt een band met hen en sommigen zullen we niet vlug meer tegen komen. Zij gaan west en steken over naar de Carabiën.