Voorlopig thuis in Nederland.

Ten gevolge van ernstige ziekte van onze dochter zullen wij de komende tijd waarschijnlijk in Nederland zijn.

De boot is prima achtergelaten en daar hebben we dus geen zorgen over.

Vandaag is Anneke met de pols in het ziekenhuis geweest. Er is een foto genomen en alles is prima gezet in het ziekenhuis op Lefkas. Aanstaande vrijdag terug voor het verwijderen van het gips, de controle van de wond en het aanbrengen van een lichtere spalk.

Niet handig een ladder tegen een steiger zetten!

 De afgelopen week hebben we heel wat werk verzet. In de kajuit zijn alle kastjes onderhanden genomen en is het een en ander gewassen. Ton heeft zelf wat onderdelen gemaakt om de afsluiters te monteren en eentje zit erin. De romp staat in de was en als laatste had ik gisteren nog even het roestvrijstaal aan de punt willen doen. Dat is er niet meer van gekomen. Ik viel achterover van de tweede sport van de ladder. Helaas op mijn linkerpols. Om toch maar een foto te laten maken eerst naar de eerste hulp in het ziekenhuis in Preveza. De foto wees uit dat het spaakbeen geraakt was. Geen orthopeed aanwezig, dus naar het ziekenhuis in Lefkas. Achteraf hadden we dat meteen moeten doen. Er was een jonge dokter die alles tegelijk moest doen, geen wachtruimte en de patiënten liepen door elkaar naar binnen. Het röntgenapparaat was erg verouderd. Alleen de foto stond op de computer, maar kon niet doorgestuurd worden. Ton maakte met de mobiel foto’s zodat we die konden laten zien. Hier gaan we dus niet meer naar toe!

Op de boot eerst even wat gegeten en het vers gebakken brood uit de machine gehaald. Dan op naar het nieuwe ziekenhuis in Lefkas. Een goed georganiseerde eerste hulp afdeling. De orthopeed moest van huis komen, maar daarna ging alles meteen aan de slag. De nieuwe foto’s wezen uit dat er een verschuiving was tussn de botten en het gewricht. Door het weer op zijn plaats te trekken zou het goed moeten komen. Helaas komt dan mijn zeer dunne huid om de hoek kijken, bij het oprekken ontstond een huidwond op de arm. Ook die hebben ze  moeten hechten en met steristrips netjes aansluitend gemaakt. Daarna watten en daarover gips en meteen weer de lengte doorgeslepen voor eventuele zwelling. Het werd zo dus een soort spalk. Zes weken zoet ermee! Vandaag gaat het goed. De pijn is stukken minder en het is een ontdekkingstocht wat je met een arm nog wel kunt doen! Woensdag terug naar Lefkas voor controle.

We vliegen zaterdag, zoals al gepland, terug naar huis vanwege de meivakantie om wat opvang te bieden voor de kleinkinderen. Hier kijken we naar uit. Ook kan de controle daar gebeuren bij de huisarts. Van klussen van mijn kant zal deze week niets komen. Ton kan nog wel dingen doen. Hopelijk wordt het weer wat beter. Vandaag was het hier koud en nat. In Dordrecht 19 graden, hier 13 graden! Het is de omgekeerde wereld.