Bologna, Woringen, Heidelberg en Dordrecht.

Mexicaanse kunst, gemaakt door Marjori.

Nu Ton de stof vanuit Ionion Marina en de dagen erna uit de auto aan het verwijderen is, is het meteen goed om ook het blog voor dit seizoen af te sluiten. Vanuit Bolonga zijn we via het Gardameer naar Woringen, in de buurt van Kempten, gereden. Aan het Gardameer was het nog prachtig weer en dat was goed te merken. De Italianen genoten ook van een mooie zondag in dit prachtige gebied. Via de Brennerpas dan naar ons adres in Woringen bij een pas getrouwd stel. We hadden er een privé kamer met gebruik van keuken. Marjori, Braziliaanse, en Christian waren heel gastvrij. Zij hadden een huis dat een van de drie was, nog een broer en een zus hadden 15 jaar geleden van een tante een stuk land geërfd en daar drie huizen aan elkaar gebouwd met uitzicht op een berg aan de achterkant. Toch gaat de volgende keer weer de voorkeur uit naar een eigen appartement.

Ionion Marina, ferry naar Ancona, Bolonga.

Hoesje ankerketting.

Het is bijna niet bij te houden wat we de afgelopen tijd nog gedaan hebben. In ieder geval nog aan de boot gewerkt. Ton heeft veel aan het teakdek gedaan. Op veel plaatsen zijn de teaknaden dieper gemaakt en met Bostik weer opgevuld. Volgens twee “woodmakers” veel beter dan sikaflex in het Middellands zeeklimaat. Het bleek dat Bostik ook nog een Nederlands bedrijf te zijn en de overstap is gemaakt. Ik heb de hoesjes van de lieren af en de ankerketting van vernieuwde afstandskleurtjes voorzien.

kleurtjes op de ankerketting.

Verder geprobeerd de binnenboel bij te houden en uiteraard voor de innerlijke mens gezorgd. Tussentijds werd er ook nog gedag gezegd aan de Waterval en de LLano en merkten we dat we redelijk alleen op de Marina aan het geraken waren. Afgelopen zondag was een “vrije dag”, even luieren en ’s middags naar Paleros naar Ramon en Lotte die daar de winter door gaan brengen. Met hen nog wat gedronken en een heerlijke wafel gegeten. Maandags bij Panos met Ton en Petra, Hedda 3, nog eens gezellig gegeten. Die gaan we weer zien op de Middellandse zee dag van de Toerzeilers.

Ionion Marina. Opera Turandot van Puccinni. Bananenplant.

Het Opera seizoen van de Metropolitan Opera in New York is weer gestart en daarom ook de streaming hiervan naar theaters over de wereld. In Preveza wordt dit georganiseerd door een arts die Ton ontmoette bij de regiekamer van het theater.  We zijn er afgelopen zaterdag, samen met Jacqueline en Gerard, Buona Vista, naar toe geweest. De arts verzorgt de Griekse ondertiteling, naast een Engelse ondertiteling. Na afloop kwam hij naar beneden en hebben we even nagepraat. Een belangrijke opmerking, we zullen niet vlug zo goedkoop, 8 euro per persoon, naar een dergelijke voorstelling kunnen! Deze keer was de opera heel anders dan in juni. Het verhaal speelt zicht af in China en heeft heel veel koren die zingen en veel op het podium zijn. Voor de dirigent een uitdaging zoals hij vertelde. Het verhaal gaat over een prins die een prinses wil hebben. De prinses is echter heel afhoudend vanwege de ervaring van een vriendin met haar echtgenoot De prins moet 3 raadsels oplossen wat goed gaat, maar moet ook zijn naam bekend maken. Dat doet hij niet totdat de prinses zich tenslotte over geeft aan het einde van de opera omdat het over de liefde gaat. Een verzorgster van de oude koning, vader van de prins, is verliefd op de prins en weet zijn naam. Zij wordt gemarteld om de naam bekend te maken, maar dat doet zij niet. Om dit te voorkomen pleegt zij zelfmoord in het bijzijn van vele personen op het toneel. Zeer dramatisch allemaal. Deze keer maakten we de première mee, de zaal was te zien en tussendoor werden er interviews gehouden. Het was een zeer mooie avond die we afsloten met een drankje op een terras.

Ionion Marina. Bezoek Stance, mijn zus en zwager Arno. Café Profil.

Interieur van een huisje bij thermische bronnen.

Opnieuw een week op de boot met het hele gezellige bezoek van Stance en Arno op de Marina. Aan Jannis hadden we eerst toestemming gevraagd of het bezoek met een camper bij ons in de buurt kon staan. Geen probleem, want in de hoek zouden de eerste dagen geen boten geplaatst worden. En zo gebeurde dat afgelopen zaterdag de camper dicht bij de boot kon staan en we makkelijk heen en weer konden lopen. Voor Stance en Arno was het een hele ervaring, zoveel boten op de kant met even zo vele masten waar de wind door heen fluit en bij veel wind ook nog vallen klapperen tegen de mast. Het laatste is een heel irritant geluid waar ook wij veel last van kunnen hebben! Stance en Arno zijn 3 nachten gebleven, genoeg tijd om hen een stukje van ons boot-leven te laten meemaken.

Heel veel onweer en harde regen.

Gisteren was het een zeer natte boel op de Marina. Overal water en grote plassen. Onze bot stond helemaal onderwater evenals onze buren. De hele nacht en de ochtend had het geonweerd en 's ochtends kwam een enorme hoeveelheid regen naar beneden. Na 11.00 trokken de wolken weg en hebben we verder een heerlijke tamelijk zonnige dag gehad met een prima temperatuur. In de loop van de middag was het water bij de boot weg en konden we weer gewoon naar de weg lopen. Vandaag is het wat bewolkt en soms denk je dat het weer gaat regenen, maar het valt gelukkig mee. Even 2 foto's van de nattigheid. 
Ook staan 2 foto's bij het vorige blog. We hebben vaak traag internet van de haven en dan is foto's erop zetten niet mogelijk. Bij het kantoor gaat het goed.

 We kunnen niet naar de weg.

Zelfs het betonnen pad staat onder.

Ionion Marina. Onbestendig weer.

De kranen die vervangen worden.

Na weer een week weer eens schrijven op het blog. We zijn steeds afwisselend bezig met de boot en dagjes andere dingen doen. De moeilijkste kraan bij het natte hok is los. Ton heeft van buitenuit de doorvoer in de huid weg geslepen en kon toen de kraan eruit krijgen. Een extra grote sleutel is eraan te pas gekomen, waarvan de steel behoorlijk ingekort is vanwege de kleine ruimte in het kastje. Hij is ook begonnen aan het dek, de teak rubbers eruit halen. Verder gaan we af en toe naar Preveza en afgelopen maandag ben ik naar de tandarts geweest vanwege een kapotte vulling van een kies.

Ionion Marina.

foto's komen nog.
Alweer een week zijn we nu op de boot op de kant. De tijd is omgevlogen en dat is meestal een goed teken. De eerste twee dagen hebben we veel geslapen, wassen, boodschappen gedaan en de boot en de auto weer op orde gebracht. Afspraak gemaakt met Eva, de kapster en ook Ton is naar zijn kapper gegaan. We kunnen er weer even tegen. Ook aan de boot is gewerkt, Ton heeft de kiel onderhanden genomen. De roestplekken geschuurd en van primer voorzien. Een stukje van het onderschip geschuurd en gezien dat het prima werkt met een slang tussen de schuurmachine naar de slang van de stofzuiger. Veel minder stof in de rondte. Ook de slangen van de wc zijn eruit en schoon gemaakt. Tijdens gebruik op zee groeit er voortdurend wat urinesteen in de slang als een reactie tussen de urine en het zoute water. De antihevel ontluchter moet nog met wat zuur worden verwijderd. De afvoer slang van het wasbakje ziet er weer helemaal schoon uit. Ik zelf ben begonnen aan de hoesjes voor de lieren. Gisteren Jacqueline, Buona vista, nog wat advies gevraagd hoe deze in elkaar te zetten. Dat wordt dus nog wat stoeien om ze netjes over de lieren te krijgen, maar gaat vast lukken. Afgelopen vrijdagavond werden we geconfronteerd met hoe moeizaam het kan zijn om iemand van boord te krijgen van een boot op een bok. Een Duitser, wij hebben zicht op zijn boot, had zich dusdanig bezeerd en had veel pijn dat medische hulp noodzakelijk was. Een ambulance kwam erbij, maar de medewerkers gingen niet de boot op. Dit begrepen we niet, maar het scheen dat de betrokken persoon redelijk dronken was. Na heel veel gepraat en overleg met de marinero’s en het advies van de ADAC om naar een privé kliniek in Patras te gaan, vertrok de ambulance onverrichter zake weer na een half uur. De marinero’s kwamen met een heftruckje en een verfkorf bij de boot en kregen zo de man naar beneden. Tenslotte zat hij in de auto en kon de tocht naar Patras beginnen in de late avond. De volgende dag hoorden we van zijn zoon dat een operatie noodzakelijk was, maar dat zijn vader die niet in Griekenland wilde laten doen. Vandaag is hij afgereisd naar Dordtmund. Onze les, wees dus vooral extra voorzichtig.  Uiteraard hebben we weer wat kennissen bezocht. De Buona Vista, Gerard en Jacqueline, gisteren in Lefkas en vandaag zijn we op bezoek geweest bij de Llano, Gerrit en Sofie. Op beide boten heerlijk bij gepraat en we zien ze de komende weken hier ook op de kant komen. Verder in Preveza de Skadi, van Peter en Annelies, die op weg zijn naar Crotone om daar de boot op de kant te leggen. Wat dat betreft is het einde van het vaarseizoen aan het komen. Het wordt al minder warm, zeker de nachten dat alleen maar prettig is. Het weer is wat instabieler, meer regen wordt er verwacht en er staat regelmatig veel wind. Wij zijn blij met ons verblijf op de kant en gaan dapper door met het klussen.

Skopje naar Florina (Griekenland) naar Ionian Marina.

klein kapelletje.

Onze voorlaatste etappe, zondag, naar de boot verloopt weer prima. Skopje ligt in een grote vlakte en de weg is prima te vinden. Eerst een klein stuk snelweg, gratis en daarna weer binnenwegen. We besluiten de minste kilometers route te nemen en het blijkt door een natuurgebied te gaan. In dit gebied zijn 3 natuurgebieden aan elkaar verbonden en opnieuw is het genieten van de omgeving. Net toen ik begon te denken dat het geen foto’s maken wordt, zien we een klein kapelletje staan dat nog actief bezocht wordt. Van buiten helemaal versierd en een grote picknick tafel erbij.

Zelesnec.

Tot onze verrassing zien we nog het gehucht Zelesnec met allemaal hele oude huizen. Sommige erg vervallen, andere hebben ze een stukje bewoonbaar gemaakt. Hier zijn verschillende bronnen die uit de bergen komen. Even onze waterflesjes vullen met heerlijk zacht water.

Zabljak naar Pejë (Kosovo) naar Skopje (Noord-Macedonië).

Durdevica Tarabrug.

Zabljak ligt hoog in de bergen en dus hebben we een koude nacht. Gelukkig ligt er een zware sprei op het bed en slaapt Ton heerlijk. Zabljak is een echte wintersport plaatsje en zomer voor te wandelen, met overal huizen die te huur zijn. Ongeveer 12 km. er vandaan ligt de beroemde Durdevica-Tarabrug. Hij is gebouwd tussen 1937 en 1940 en was toentertijd de grootste betonnen brug in Europa  voor gemotoriseerd verkeer. De afstand tussen de brug en de rivier is 172 meter. In 1942 is de centrale boog door de Partizanen opgeblazen en in 1946 weer hersteld. Door deze gebeurtenis is de brug bekend geworden en heden tendage nog steeds een toeristische trekpleister. Na de brug zijn we door de Tara canyon verder gereden. Een heel nauwe kloof met hoge rots wanden en met een aantal tunnels. Een prachtige ervaring.

foto's

De foto's van de vorige 2 blogs staan erop.

2019-09-12 Sarajevo naar Zabljak (Montenegro).

Rivier de Tara

Vandaag weer alles in de auto gepakt en op weg naar Zabljak in Montenegro. Het ligt in het noordwest van Montenegro bij een natuurpark  tamelijk hoog in de bergen. Een ski en wandeloord. Opnieuw laten we ons verrassen door de hele mooie natuur van bergen, nauwe hoge kloven en de nog ongeschonden natuur. Helaas moeten de Bosniërs nog leren dat hun afval bij parkeerplaatsen mee naar huis moet worden genomen. Op een gedeelte van de route was er een schoonmaak actie gehouden. Om de zoveel meter vuilniszakken en een schone omgeving. 

Rafting.

Dichter bij de Montenegeriaanse grens zijn een hoeveelheid Rafting camps bij de rivieren Drina, Tara met water genoeg om van de hoge kloven (canyons genoemd) te genieten. Maar wij doen het ook per auto. Staan regelmatig stil, eten nog een heerlijke maaltijd van onze laatste K-marken en hebben onze handen vol aan het rijden op smalle weggetjes waarbij tegenliggers eigenlijk niet welkom zijn! Gelukkig loopt alles goed af en is er nu tijd om het blog bij te werken en Ton de krant te lezen. Morgen verder naar Kosovo.

Landschap bij Zabljak.

Sarajevo.

Interieur

De 2 nachten Sarajevo zijn er 3 geworden. We merkten de eerste volle dag, dinsdag, dat we te weinig tijd zouden hebben om alles te zien en ook nog Samir, een oudstudent van Ton, en zijn vrouw Fatima te ontmoeten. Bovendien hadden we een schitterend appartement, pas 6 maanden oud en dus alles heel nieuw, niet ver van het centrum gelegen, wat wil een mens meer.

Zagreb – Bihac – Sarajevo. De watervallen regio.

Onderweg naar Bihac.

Bij het zoeken naar een AirBnB in Bosnië ontdekten we dat bij Bihac een aantal verhuurders zaten. Het boekje erbij open geslagen en op internet naar informatie gezocht en de beslissing was vlug genomen. De watervallen zijn van de rivier de Una en deze ontspringt in Kroatië. Vorig jaar hebben we de Plitvici meren bezocht die ook door de Una worden gevormd. Bij Bihac begint het National Park, een lang gerekt Park langs de rivier, dat voor een groot gedeelte afgesloten is voor mensen. Doel: de zeer uitgebreide bijzondere fauna en flora te beschermen. Je rijdt langs de flanken van het gebied met hier en daar een afslag naar de rivier of de enkele gehuchten die er zijn. Het is een prachtig gebied, een mooie hoogvlakte en verder begroeide bergen. Heel mooi om te rijden en met name vandaag met bijna geen verkeer op de weg.

Poklek naar Zagreb.

Na een prima nacht, een waterbed slaapt heerlijk, en afscheid genomen te hebben van de buren op tijd op weg naar Zagreb. Even nog een opmerking over het blog van gisteren, ik wil niet alleen maar de leuke en prachtige dingen vermelden, maar ook zaken die soms even anders lopen dan je verwacht! En dat waren er gisteren een paar meer dan anders.
We mijden de tolwegen en gaan bij een kleine grenspost Kroatië binnen. Het verloopt heel snel en zo belanden we dan in Kroatië waar de wegen beduidend minder mooi onderhouden zijn dan in Slovenië. De omgeving is echter prachtig, eerst meer heuvelachtig met veel groen en het laatste stuk bij Zagreb met bergen en bossen. Het is het skigebied voor Zagreb en omgeving. Door de mist hoog in de bergen konden we helaas niet veel naar beneden kijken. Lager in de bergen en in Zagreb was er geen mist en scheen tegen het einde van de middag de zon.

Schesslitz – Leoben Oostenrijk – Poklek Slovenië.

Laatst overgebleven toren en toegangspoort.

De reis naar Leoben verloopt weer goed. We zien aan de andere kant van de snelweg een behoorlijk ongeluk: ambulance in de kreukels en nog 3 andere auto’s en een vrachtwagen. Van de verkeersdienst hoorden we dat het oponthoud zeer aanzienlijk was. Wij zelf hadden een kwartier vertraging. Leoben, Oostenrijk, is een universiteit stad met in het centrum een groot plein waar veel vertier is en vele activiteiten worden gehouden. Rondom het plein zijn grote oude gebouwen waarbij enkele moderne aanbouwsels hebben gekregen. Even wennen maar het went vlug. 

Het grote plein.

We hebben een AirBnB vlakbij het plein gevonden. De moeder van de host verzorgt alles en woont naast het appartement. Behalve wij tweetje waren nog 2 kamers verhuurd aan een Italiaanse en een Amerikaanse. De Italiaanse was net begonnen aan haar PhD traject als chemicus voor onderzoek voor keramische batterijtjes. Belangrijk voor de toekomst, zoals ze vertelde. De Amerikaanse werkte en is op zoek naar werk in Wolfsberg waar haar Servische vriend werkt. De twee hadden elkaar nog nauwelijks gesproken en gingen enthousiast door nadat wij naar onze kamer gingen. We hadden een hoogslaper, niet goed bij de beschrijving gekeken!, en hebben een bed gemaakt van twee uitschuif bankjes voor mij. Wel zo handig als je ’s nachts eruit moet. 

Dordrecht naar Peulendorf 21, Schesslitz, Duitsland.

Na heerlijke 2 maanden thuis in Dordrecht zijn we vandaag met de auto vertrokken richting Griekenland. We hebben veel tijd kunnen doorbrengen met de kleinkinderen en dat is altijd weer een feest voor ons. Nu zijn we weer een tijdje zonder hen. Verder was er bezoek van en aan familie en vrienden en tussendoor ook nog thuis het een en ander te doen. Kortom de tijd is omgevlogen deze zomer.

Evenals vorig jaar nemen we nu de tijd om de Balkan landen te bezoeken, Slovenië, Kroatië, Bosnië-Herzegovina, Macedonië en dan Griekenland. Vorig jaar zijn we meer aan de Adriatische kant geweest, dit jaar proberen we wat landinwaarts te blijven. Vandaag door Duitsland gereden en dat is goed gegaan. Heel weinig werkzaamheden en niet al te druk. We hebben de noordelijke route om het Rhurgebied genomen en bij Kassel naar het zuiden gereden.
Peulendorf is een kleine verzameling huizen en de AirBenB is in een verzameling van gebouwen, (voormalige boerderij?), waar een aantal mensen wonen. Het appartement is prachtig en van alle gemakken voorzien en Silke erg aardig. Zelfs voor het ontbijt heeft ze gezorgd. Dus de eerste nacht is weer een succes.
Morgen gaan we verder naar Oostenrijk en hebben een onderkomen in Leoben, een oude stad die we zeker gaan bezoeken. Daarna worden de dagtochten wat rustiger om plaatsen te gaan bezoeken en genieten van de natuur. Vooral het tv programma “we zijn er bijna” en de reis van mijn zus Stance en Arno geven de inspiratie om meer het binnenland te gaan bekijken.
De boot gaat niet meer in het water. Er liggen genoeg klussen te wachten die beter op de kant kunnen gebeuren en zijn we er even klaar mee dan zijn er plekken die we nog graag gaan bekijken. Maar voor nu is de kop er af en we verheugen ons op de komende tijd. Foto’s komen nog.

Ionion Marine naar Dordrecht.

Vetplant bij Kioni.

Het is alweer even geleden dat op het blog een nieuw bericht is gekomen en dat heeft alles te maken met het klaar maken van de boot voor de zomermaanden en meteen daarna de drukke week hier in Dordrecht. De 8 dagen op de kant hadden we weer nodig om alles schoon te maken, op te ruimen en het groene doek over de boot te doen. Het was erg warm, steeds boven de dertig graden en er is heel wat af getranspireerd en gedoucht. Ook ’s nachts bleef het warm in de boot. Gelukkig waren er ook onze uitstapjes naar Preveza met de shuttle bus en het koffie drinken bij Profil. Bij mijn vraag of zij ook een kapper wisten bleek dat de kapster net ook daar koffie aan het drinken was. Een afspraak was zo gemaakt en op woensdag werd ik per scooter naar Eva gebracht. Zij heeft mijn kapsel goed onder handen genomen. De 3 kruinen goed uitgedund en er een coup in gemaakt. Ik was even bang geen haren meer over te houden, maar dat valt reuze mee. Saskia was er tevreden over, evenals de eigenaren van Profil die mij zoenden voor het resultaat. Een aanrader voor de volgende keer. De laatste avond uiteraard bij Jotta van Panos nog gegeten en de volgende dag naar huis.

Ionion Marine, op de kant.

Gisteren eerst de zeilen eraf gehaald en toen op ons gemak naar de Marine gevaren. Daar aangekomen stonden Patrick en Annemie al klaar om onze lijnen aan te pakken. Helaas niet in de bak zelf maar er naast. Er lag nog een boot in. We gingen meteen iets drinken bij Food en More, zo warm was het. Daarna toch aan de arbeid: zeilen netjes opgevouwen en weggestouwd onder in het vooronder. Toen de olie ververst, maar helaas hadden we de verkeerde oliefilters. Die nog omruilen bij Cleopatra Marine, onze buren. Met een paar boterhammen, wat Griekse yoghurt en Ton kersen, was onze trek gestild en wilden we even niks meer doen. Toen de muggen kwamen opzetten vlug naar binnen en naar bed. Het was warm in de boot, maar we hebben toch goed kunnen slapen.
Vanochtend op tijd wakker want om 8.15 uur worden we eruit getild. De verrassing was dat de boot in de bak op onze plaats wilde liggen (waarom niet gisteravond gedaan?). We liggen weer op onze eigen plek en hebben meteen de koelkast werkend gemaakt. Ik heb de was gedaan die na een uur al weer droog was en nu schoon in de kast ligt. Onze siësta gehouden en vanmiddag weer met z’n vieren wat gaan drinken. Intussen hebben we buren gekregen die in ieder geval voor wat schaduw aan de zijkant gaan zorgen. DE boot is langer en hoger. Momenteel is het 34 graden in de boot, ben benieuwd hoe het vannacht gaat. Hopelijk koelt het nog wat af.

Lunde wordt op de bok geplaatst.

Vonitsa, alle hens aan dek.

Zwaluwnest met jongen

Intussen liggen er een aantal Fransen aan de kade en naast ons aan de ene kant een grote Duitse boot van Kurt en Uli met een zware motor. Hij weegt meer dan 15 ton, heeft veel teakhout en ziet er goed en stevig uit. Aan de andere kant ligt een Franse boot. In de loop van de ochtend steekt er een stevige noord-oostenwind op en dan lig je aan de dwarskade eigenlijk niet goed. Dit was goed te merken met alle activiteiten die zich ontwikkelden.  De Franse boot naast die van Kurt en Uli kon zijn ankerketting niet goed aantrekken. De ketting paste niet bij de ankerlier en dan heb je een probleem als er veel krachten op komen te staan. Via de fokkelier met een lijn kon de ketting enigszins worden aangetrokken, maar niet voldoende. Ook een poging om een anker al zwemmend verderop zijwaarts uit te zetten lukte niet. Dit alles had als gevolg dat de voorpunt ging zwaaien, de boot van Kurt mee duwde naar onze kant. Nu spannend of onze ketting en anker het zouden houden. Maar gelukkig wel. Want ook Kurt had maar weinig ketting gestoken. Wij hadden meer dan 60 meter, in eerste instantie wat erg veel, maar achteraf waren we er heel blij mee. Onze Franse buren waren niet aanwezig en dat begrepen we niet goed. Achteraf hoorden we dat ze naar Preveza waren voor hun Dekpa wat naar wij begrepen wat problemen gaf. Zij hadden van alle drukte dus niets gemerkt. Gelukkig nam de wind in de loop van de middag af en kwam iedereen tot rust.

Preveza naar Vonitsa. Twee dagen gezeild worden.

Gisteren eerst Saskia gefeliciteerd met haar verjaardag. Paul en de kinderen hadden al gezongen en ook waren er slingers opgehangen. Dus echt een feest stemming. Als we terug zijn doen we het dunnetjes over.

We liggen sinds gisteren eind van de middag aan de dwarskade van Vonitsa en zullen daar waarschijnlijk blijven tot as. woensdag om dan naar de bak van Ionion Marine te gaan om donderdagmorgen als eerste eruit getild te worden. Maar dat moet nog gebeuren.

Ormos Palairos, koeien baai, Preveza. Afscheid Arno en Stance.

Baai met de koeien.

Vanuit Palairos zijn we eerst naar Lygia gevaren om een stof uit te kiezen voor de kussen in de kajuit. Deze zijn aardig versleten en we hebben Spyros in april ontmoet en aanbevolen gekregen. We nemen een stalenboek mee en besluiten de blauwe stof te kiezen. Omdat we niet echt goed lagen voor de nacht in Lygia toch maar het anker gehieuwd en naar de overkant gegaan, de baai waar de koeien, schapen en nu ook varkens, verkoeling in het water zoeken. Je kunt er prima ankeren, maar zwemmen is niet echt lekker. Het water is wat troebel.

Ormos Varko naar Ormos Palairos. Integratie land- en water- rondtrekkers.

Linkse camper van Stance en Arno

Alweer is een week voorbij en de tijd gaat heel vlug als je van alles onderneemt en met meerderen er een gezellige boel van maakt. Stance en Arno arriveerden 4 dagen geleden op het uitgestrekte strand tussen Pogonia en Palairos en zij zouden er tenslotte 3 nachten blijven staan vanwege de ideale plek: géén muggen, heerlijk zwemwater, mooi uitzicht en de alom gezelligheid met de bootjes mensen van Buona Vista en de Lunde. De 2e dag hebben we samen ’s middags gezeild richting de Varko bay, eerst een rustig tempootje van 2-3 knopen. Toen de wind toenam tot windkracht 3-4 op de terugweg haalde Stance 6.5 knopen waar ze heel trots op was. Ton en ik vonden het prima om eens gevaren te worden! ’s Avonds wilden we samen aan boord eten, maar een plotseling opkomende harde wind, dreigende onweersbuien maakten dat Ton hen vlug naar de wal terugbracht en ik de boot klaar maakte om eventueel richting Palairos te gaan, meer een beschutte plek te zoeken. Zo plotseling als de wind opstak, zo plotseling was het weer rustig. We zijn toch maar ieder voor zich gaan koken en eten.

Kioni naar Sivota. Bezoek van Arno en Stance (mijn zus). Nu Ormos Varko.

De familie bij elkaar.

Inmiddels zijn Arno en Stance op het eiland Lefkas gearriveerd met hun camper. Zij zijn via Servië, Noord Macedonië naar Griekenland gekomen. Een zeer mooie en enerverende reis. Nu gaan ze uitrusten voordat ze 17 juni naar huis vliegen. De camper blijft op de parkeerplaats van de huurauto’s tegenover de vlieghaven van Aktio staan tot eind augustus. Een experiment van Avis. We zijn benieuwd.

Vathy – Kioni. Wandeltochten.

Kioni vanaf de berg.

Jacqueline en Gerard van de Buona Vista waren nog nooit in Kioni geweest en wilden dit graag aan doen. Vanwege de gewilde haven was het zaak om op tijd er te zijn, tussen 12.00 en 13.00 uur. Een aantal boten is dan vertrokken en nieuwe boten kunnen dan de plaats innemen. Op de motor naar Kioni, het ligt echt om de hoek van Vathy. We hebben allebei een plekje aan de kade en later zal blijken dat de hele haven vol komt te liggen, ook aan de overkant. Aan de overkant is geen kade maar ligt met achter anker met lange lijnen naar de kant. Duidelijk is het seizoen begonnen, wat een verschil met eind april!

Poros naar Vathy.

Eerst even vermelden dat Nicklas, zoon van Wouter, vandaag alweer 15 jaar oud is geworden. Van harte gefeliciteerd en nog heel veel plezier op school en het zeilen in de Laser 4.7.

Vanochtend overlegd waar we vandaag zouden eindigen, of de baai voor Vathy aan een boei of ankeren in de baai van Vathy. In de haven ligt de snelle boot van de Frontex en we spreken een van de heren aan. Hun standplaats is Argostoli, zij slapen in een hotel en hebben een maand dienst voor dit gebied. Het zijn Italianen, maar hebben een Griekse man van de kustwacht aan boord. Zij hadden ons gisteren inderdaad even gecheckt. In de middag wordt er een prettig windje uit het westen voorspeld, tegen het einde weer meer wind uit het westen. Nu, we hebben heel weinig wind gehad uit het oosten-noorden en op het laatst was er meer wind uit het voorspelde westen. De halfwinder zorgde er een tijd voor dat we wat vooruit gingen, maar toen er bijna geen voortgang meer was, zijn we eerst even gaan douchen in de kuip en daarna een tijdje de motor aan.  Gelukkig kwam er weer wat wind en met 2-3 knopen was het prima zeilen tot bij de ingang van de baai naar Vathy. De boei was bezet, de kade vol en zo liggen we achter ons anker in de baai. Het is erg druk met boten en dat geeft aan dat het zeilseizoen nu echt is aangebroken. Even wennen na alle ruimte die er eind april en de maand mei was. Inmiddels hebben we contact gehad met Stance (zus van mij) en Arno die met hun camper op het eiland Lefkas staan. Kijken of we elkaar ergens kunnen ontmoeten een van de komende dagen. Maar plannen doen we per dag samen met de Buona Vista.

Argostoli naar Poros – Vathy. Bijzondere ervaring, controle Frontex boot.

Frontex boot in haven Poros.

Gisteren hebben we, ook de Buona Vista, dan Argostoli verlaten. Het weer was zodanig dat we gunstige wind hadden om langs de zuidkant van Kefalonia te zeilen en de planning was om in de baai van Kato Katélios te ankeren (“kato” betekend “kaap” in het Grieks). De bakker had ook nog verteld dat sinds een jaar het water heel erg goed is en je geen flessenwater meer nodig hebt. Dus eerst de watertanks gevuld aan het ponton van de cruiseschepen en dan op weg. Richting de uitgang naar zee was er weinig wind, maar zo gauw als we de landkant van het schiereiland hadden gepasseerd zagen we het water onrustig worden en stond er meteen 4 beaufort op de windmeter van de andere kant. Dus zeilen aangepast en met een lekkere snelheid de bocht om richting het oosten. Intussen was de snelle boot van de Frontex bij ons langsgekomen. We zagen een van de mannen op een smartphone kijken en daarna staken ze de vingers omhoog en weg stoven ze. Blijkbaar waren we betrouwbare mensen.

Argostoli. Verwaaid liggen.

Argostoli vanuit de haven

Voor de 7e dag liggen we al in Argostoli en dat alles vanwege de harde wind. De eerste dagen lagen we aan de middelste steiger aan de noordkant vanwege de zuidelijke wind. De boot werd dan van de kant afgeblazen. Toen de wind ging draaien naar west en noord zijn we van steiger gewisseld om daar ook weer van de kant geblazen te worden. Omdat er nog ruimte was konden we deze verhuizing makkelijk doen. Inmiddels was de Buona Vista ook in Argostoli gekomen en die hebben we vanmiddag achter onze boot neergelegd. 

Agios Nikolaos naar Argostoli (Kefalonia). Een onverwachts vertrek.

Zwaluw broedend in het restaurant.

Gisteren zijn we een tijdje bezig geweest om de boot extra vast te leggen vanwege de harde wind die er aan komt. Later spraken we Dimitris die aangaf dat ons plekje aan de kade niet veilig was en we beter met anker uit en 2 mooringlines bij hem konden komen liggen. Afgesproken het vandaag te doen, maar toen we vanochtend naar de douche liepen klampte hij ons aan. Het feest kon niet doorgaan. Er zou teveel swell komen en als we wilden blijven konden we beter buiten het anker uitgooien en daar het weer afwachten. In ieder geval niet bij zijn kade. Teruglopend van de douche stelde ik Ton voor dan maar helemaal te verkassen naar Argostoli op Kefalonia. Zakynthos stad is ook niet echt een ideale haven met zuiden wind. Prima voorstel vond Ton en de voorbereidingen zijn meteen gemaakt. We hebben een prachtige zeiltocht gehad. De halfwinder een tijdje opgehad, op tijd weer naar binnen gehaald en tot bij de niet afgemaakte haven kunnen zeilen. De haven is duidelijk door meer mensen ontdekt. We hebben echter met wat manoeuvreren een prima plek gevonden en ons geïnstalleerd voor de wind die gaat komen. Later in de week gaat de wind draaien naar het noorden en dan kunnen we kijken wat we dan gaan doen. In ieder geval vinden we Agios Nikolaos een plek om naar terug te gaan, heerlijk rustig, vriendelijke mensen en ook een plek om te wandelen wat we elke dag wel gedaan hebben.

Zicht op Agios Nikolaos.