Op weg naar Dalen.

Sluis bij Vrådal, een van de 18 sluizen in het Telemarkkanaal

Buiten voor onze hytte gezeten en nog even genietend van de zon, het logboek bij werken. Zoals gezegd zijn we richting de Hardagervidda gereden. Zaterdagochtend leek het weer niet zo goed te zijn in de bergen toen we ze steeds meer naderden, maar een telefoontje naar Wouter en een blik op internet maakte dat we gewoon verder zijn gegaan. We weten nl. uit ervaring dat de wind heel bepalend kan zijn aan welke kant van de berg je moet zitten. Geen problemen voor de komende dagen en het blijkt ook echt zo te zijn. Al 2 dagen hebben we tussen de 20 en 23 graden, hoger gelegen delen iets van 18 graden, maar dat is wel eens lekker. De natuur is prachtig, mooie begroeide bergen, overal prachtige meren en watervallen, niet druk op de wegen, Noorwegen zoals we dat al een aantal keren hebben meegemaakt.

8 t/m 13 augustus. Met Nicklas naar de zilvermijn in Kongsberg.

Nicklas en Anneke luisteren aandachting in de zilvermijn

Op zondag gaan Kristine, Ingunn, Berit, Hans-Rolf en Wouter naar Oslo terug en blijven we met z’n drietjes in het zomerhuis. Nicklas heeft deze dagen kaarten geleerd van de oma’s en daar brengen we veel tijd mee door. Om wat uitstapjes te kunnen maken wordt Henry voor een paar dagen aan Sigrid uitgeleend, die het heerlijk vindt om de hond te hebben. Op maandag is het mooi weer en wordt er naar een zilvermijn gegaan. Een heel oude mijn die niet meer in gebruik is, maar wel toegankelijk in de zomer. Met een treintje gaan we 2300 meter de berg in. Met oordopjes voor de herrie en lekkere warme kleren aan, hiervoor waren we al gewaarschuwd, schudden, trillen, rammelen we door elkaar en komen na 15 minuten in een gangenstelsel aan.