Weer terug in Muros, maar dan op anker, na onze poging om Noia te bereiken. Volgens de Reeds zou dit goed gaan vanuit Portosin, dus we verlaten de haven en gaan op de motor naar de over kant. Hier gaat het anker uit en liggen we tussen enkele deelnemers van de Ocean Cruising Club die we nog kennen vanuit de haven Muros. Zij gaan ’s ochtends vroeg richting het noorden. Wij gaan met de bijboot naar de jachthaven, maar mogen ons bootje er niet vast leggen, de eerste keer dat het ons overkomt. Dan maar naar de slipway, bootje erop en vastgelegd. Na wat vragen weten we de bushalte te vinden en om 11.00 gaat de bus. Misschien net te laat, maar we wachten nog een kwartier. Geen bus. In een panaderia-pastelleria drinken we thee-koffie en wat lekkers erbij. We komen in gesprek met een jong stel dat hier een lang weekend op bezoek is. Zij spreken een beetje Engels en zo kom je toch wat te weten over hun leven, werk bij de bank, de omgeving etc. Om 13.00 uur is de volgende bus en om niet te laat te zijn staan we 12.30 uur weer bij de halte. We zien andere mensen staan wachten, dus er is hoop. Helaas verdwijnen die na enige tijd. Om 13.00 geen bus, een kwartier later nog steeds niet. Ik vraag aan een man in de winkel of hij wel komt. Hij loopt mee naar de dienstregeling en zegt dat we hem gemist moeten hebben!! En dan sta je er een half uur van te voren. Ruim na 13.30 uur hebben we de poging op gegeven, zijn even het feestterrein opgelopen waar je met bonnetjes gegrilde / gerookte vis, brood en wijn kon krijgen. Er stonden wel 100 mensen in de rook in de rij. We komen tot de conclusie dat onze tripjes per bus in Spanje niet echt succesvol zijn (zie ook in A Coruna). We gaan weer lekker terug naar Muros vanwege de windrichting en omdat aan Portosin verder niet veel aan is. Na een heerlijke zeiltocht gaat het anker weer uit in de baai en kijken we uit over Muros.
zaterdag 18 augustus 2012
donderdag 16 augustus 2012
Muros
In het vorige stukje schreef ik over de regen. Nu we hebben heel, heel veel regen over ons heen gehad en
heel, heel veel wind. Onze buurman had 40 knopen (8-9 bft) op de meter gezien, we legden de boot met extra lijnen vast en de bijboot ook nog een extra over de hele boot. Omdat we in de haven lagen konden we rustig gaan slapen, op anker zou Ton wacht gehouden hebben en alarm van de GPS aangezet hebben. Gisteren nog een enkele bui in de ochtend, maar de wind was al een stuk minder. Ook vandaag staan buiten de kopjes op het water en is het spannend om de was te drogen, maar de zon schijnt en dat is prettig. Toch is het hier niet zo warm, tussen de 18-20 graden. In Nederland is het een stuk warmer en dan ben je in Spanje!!!!
In de haven liggen een aantal boten van een rally van de Ocean Cruising Club. We worden geprikkeld door de naam “Zeemuis” op een Contest 40 uit Engeland. We maken kennis met John en Katka Franklin die hun boot 3 jaar geleden in Nederland gekocht hebben. Zij hebben de naam behouden als eerbetoon aan de vorige eigenaars. Erg leuk natuurlijk! Over en weer bekijken we de boten, wisselen ervaringen uit en zijn allebei blij met onze Contest.
heel, heel veel wind. Onze buurman had 40 knopen (8-9 bft) op de meter gezien, we legden de boot met extra lijnen vast en de bijboot ook nog een extra over de hele boot. Omdat we in de haven lagen konden we rustig gaan slapen, op anker zou Ton wacht gehouden hebben en alarm van de GPS aangezet hebben. Gisteren nog een enkele bui in de ochtend, maar de wind was al een stuk minder. Ook vandaag staan buiten de kopjes op het water en is het spannend om de was te drogen, maar de zon schijnt en dat is prettig. Toch is het hier niet zo warm, tussen de 18-20 graden. In Nederland is het een stuk warmer en dan ben je in Spanje!!!!
In de haven liggen een aantal boten van een rally van de Ocean Cruising Club. We worden geprikkeld door de naam “Zeemuis” op een Contest 40 uit Engeland. We maken kennis met John en Katka Franklin die hun boot 3 jaar geleden in Nederland gekocht hebben. Zij hebben de naam behouden als eerbetoon aan de vorige eigenaars. Erg leuk natuurlijk! Over en weer bekijken we de boten, wisselen ervaringen uit en zijn allebei blij met onze Contest.
dinsdag 14 augustus 2012
Finisterre naar Ria Muros en het is ons gelukt!!!
Op tijd worden we wakker na een wat onrustige nacht. Ik kon moeilijk in slaap komen vanwege het geschommel en de hoofdpijn, maar die was vanochtend een stuk minder. Bij het ophalen van het anker ligt er een lijn om het anker van een pot die we naar boven halen. De lijn is gelukkig makkelijk eraf te krijgen en de pot zakt weer naar beneden. De visser kan hem later weer gewoon ophalen. Ria Muros is ons doel en op de motor laten we Finsterre achter ons. Er is weinig wind en de deining valt mee. We gaan langzaam varen (3-4 knopen) en gooien de paravaan maar weer eens uit en zien wel of het wat oplevert.
maandag 13 augustus 2012
Finisterre en een hele dag regen
’s Ochtends ligt er een grote regenwolk over de berg bij Finisterre en de hele baai. Het is somber en het regent en er staat wind. We zijn blij dat we achter een breakwater dam liggen en komen de boot niet af. Het plaatsje Finisterre is ons uitzicht als we af en toe in de kuip kijken of alles nog goed ligt. In de haven liggen vissersboten, 2 andere zeilboten en wat motorboten. Geen toeristisch gebeuren. We lezen veel en maken de foto’s in Picasa op orde. Verder rustig aan gedaan vanwege de reactie op het eten van aangemaakt gehakt, dat is toch niet mogelijk. De boot schommelt behoorlijk en dat is wennen.
zondag 12 augustus 2012
Camarinas naar Finisterre
De avond met Patrick en Catherine is gezellig. Zij hebben 3 jaar getrokken en zijn nu weer 6 weken op stap. Morgen gaan ze naar La Coruna en dan terug naar Ierland. Werk aan de winkel. We krijgen een aantal tips over Spanje en Portugal en informatie over havens. Ze maken het niet laat, omdat ze op tijd willen weggaan. Vanwege de weersverwachtingen voor de komende week, wind en regen, besluiten we toch om verder te gaan. Kaap Finisterre te ronden en naar Ria Muros te gaan en daar beschutting zoeken. We hebben een heerlijke overtocht. Alles is bezeild en dat alleen is al heerlijk.
Met gemiddeld net geen 5 knopen arriveren we na 7 uur varen Finsterre. Het anker gaat uit en we liggen vast. Volgens de pilot was het niet makkelijk ankeren in de baai, maar we hebben geluk dat het anker meteen houdt. Er zijn nog 2 ankeraars, maar de Duitse boot gaat later nog weg. Het ronden van Kaap Finisterre is toch weer iets bijzonders. Voor de weerberichten een belangrijk punt i.v.m. de wind en de depressies. Volgens de pilot begint hier ook de warme lucht te komen en in de volgende Ria zullen we druiventeelt gaan zien en geen suikermaisvelden. We zullen zien, eerst maar de nacht goed door komen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
