Lustica Marina naar Portonovi naar Kotor baai.

 

Marina Portonovi.

 

Nog even een opmerking over Lustica Marina. De eigenaresse van een restaurantje sprak ons aan nadat we er wat gedronken hadden. De zaken stonden er slecht voor. Pas sinds 2 dagen was er wat leven in de Marina en de appartementen. Met name de Russen en Oekraïners werden gemist. Voorgaande jaren vormden zij het merendeel van de bezoekers. Wij gaan in de loop van de morgen weg. Eerst bekijken we de haven Zelenika waar de Eemslift Hendrika onze boot zal gaan vervoeren. Er is een kade voor vrachtboten, een kleine kade voor de douane en nog een kleine kade bij de botenlift. We betwijfelen of er voor de laatste nacht plek is om daar aan te leggen. Een vraag voor de agent eind volgende week. 

 

 

Blikvangers.

 

Daarna varen we door naar Portonovi, opnieuw een nieuwe haven met een groot complex aan appartementen, winkels en restaurants. Open sinds 2019, net voor covid en dus helemaal in de opbouw. De haven is nog lang niet bezet met boten en sinds lange tijd zien we steigers met vingers waar je de boot langs kunt leggen. Geen laylines nodig en vanaf de zijkant je boot op en af gaan. Havengeld €69 per nacht. Eind van de middag horen we een hoop zware motoren het binnenplein opkomen. Blijkt Portonovi  een bestemming te zijn van de Riga-Montenegro Onel1ve rally te zijn. Ik heb nog nooit zoveel Ferrari’s, Lambourgini’s, Bentley, Rollsroyce, Mercedes en Audies bij elkaar gezien. Uiteraard trok dit de hele avond veel publiek en met name de jongens zag je met schitterend ogen alles bekijken. Een waar feest dus. 

 

Logo van de rally.

Wij wilden ook meedoen en zijn uit eten gegaan. De eerste keer nadat we in Preveza bij Angelo afscheid zijn gaan nemen. Het eten was echt van enorme kwaliteit. Omdat we “vroeg” aan tafel gingen had de chef alle tijd om voor mij een uitstekende tournado te maken en voor Ton zeebaars op een bananenblad met een groente mix. De kelner kwam drie keer vragen of het vlees ook met boter bereid mocht worden, frites in zonnebloemolie gebakken en tijdens het eten of alles naar wens was. Nou dat was het zeker, we hebben genoten van deze heerlijke dis. De Chef (de kok) kwam ook nog even bij de tafel langs. Nog een feitje, het servet werd door de kelner netjes op je schoot gelegd!

Vandaag weer verder gegaan naar Kotor, een hele oude ommuurde stad die we graag willen bekijken. Eerst is Ton naar de kapper gegaan en zijn haar zit weer perfect, mag ook wel na driekwartier knippen. Hij hoorde dat er ook medische hulp aanwezig is in Portonovi, maar vanwege het weekend was dit maar beperkt beschikbaar.  

Kotor met zijn ommuurde oude stad.

 

Maandag in Kotor het ziekenhuis opzoeken en dan de hechtingen eruit laten halen. We zijn benieuwd. Bij de medische post zien we dat de deelnemende bolides op een autolader gaan om zo verder vervoerd te worden. Door veel bolides werd de auto duidelijk gespaard. Het  eind van de Rally van Riga (Estland) naar Budva (Montenegro) is morgen. We zijn eigenlijk benieuwd hoeveel auto’s het hele traject op eigen banden heeft gereden.

Kotor baai.

 

 We ankeren in de baai van Kotor waar al verschillende zeilboten liggen. Tegen de avond komt er harde wind opzetten, de bekende valwinden van de bergen. Even is het alle hens aan dek, met name door onze voor buurman die dicht bij onze boot terecht komt. Ton viert nog wat ankerketting en de buurman doet ook wat aan zijn anker. Met de ankerwacht zien we dat we redelijk op onze plek blijven en naar een half uur zakt de wind weer in. Hopelijk blijft dat zo.

Bar naar Stephan baai en Lustica Marina.

Het huis van de koning.

 

De afgelopen 2 dagen weer wat mijlen afgelegd en iedere dag een tijdje kunnen zeilen. Dat is natuurlijk de bedoeling met een zeilboot, maar er moet dan wel wind zijn en dat het liefst nog uit de bezeilbare richting. Afgelopen nacht hebben we in de baai van Stefan gelegen, was wel weer wat wiebelig maar prima te doen. We hebben 2 keer het anker opnieuw moeten uit gooien, de eerste keer lag het anker in het zeegras, de 2^e keer om wat meer afstand te krijgen met een motorbootje. 

Lunde in Stefan baai.

 

Als Ton aan de kant in gesprek raakt met een jong stelletje blijkt het grote huis met bijbehorende grasvelden en mooie aangelegde parken van de koning te zijn. Een omgeving waardig die bewaakt wordt door een persoon van het huis.

Vandaag weer 2 baaien verder en we willen een rustige nacht, dus naar de marina, Lustica Bay Marina. Een marina die in 2018 geopend is en gelegen in een ressort eigendom van een Egyptenaar.

Lustica Marina.

 

 Het is erg mooi aangelegd, een chique hotel, waardoor er geen was buiten mag hangen op de boten, en keurige winkels behorende bij een dergelijk ressort. Het havengeld viel echter reuze mee, 53 €. Buiten hebben we veel te maken gehad  met klotsend water en gingen we nogal heen en weer. Gelukkig kunnen we de laatste mijlen opkruisend voor de wind met de fok naar de Marina gaan. Heerlijk. 

We praten bij wat drinken een tijdje met Wouter die nog een aantal tips geeft voor het vervoer van de boot. Morgenavond is er een afsluitingsdiner van Nicklas op Harrow. Nicklas is nu klaar met zijn middelbare school en half augustus krijgt hij zijn cijfers te horen. Daarna kan hij aan een volgende stap in zijn leven beginnen: naar de universiteit of een tussenjaar. Afwachten dus. Saskia hebben we gisteren aan de lijn gehad. Ze is erg opgeknapt en heeft de uitgestelde immunotherapie vervroegd naar as. dinsdag. Wat een goed bericht was dat!!

 

Durres naar Ulcinj. Douane perikelen, een dure grap.Rustdag in Bar.

 

2022-06-28 Rustdag in Bar.

Lunde op de voorgrond bij de Mona Liza.

Na een lange nacht gemaakt te hebben doen we het vandaag rustig aan. We verkennen Bar en doen wat boodschappen. Er is veel groen in de stad, het is modern en wat toch wat rommelig. We bezoeken de hypermarket Voli waar alles te verkrijgen is. Verder kopen we het gastenvlaggetje van Montenegro dat ik ’s middags van een lijntje voorzie om op te hangen aan de mast. Voor het eerst komen we aan lezen toe en zijn heel benieuwd of er regen komt. Het ziet er dreigend uit, maar de seabreeze verdrijft het onweer. Van Saskia krijgen we een appje dat ze sinds lange tijd zich een dag beter voelt en bijna geen klachten heeft. Wat een positief nieuws na de afgelopen slechte weken!

2022-06-27 Durres naar Ulcinj. Douane perikelen, een dure grap.

Terwijl Ton met de douane beambte naar het postkantoor gaat, schrijf ik dit blog. In de pilot hadden we gelezen dat je Ulcinj aan kon lopen voordat je in Bar je bij de douane had gemeld. Dus niet! We lagen goed en wel vast en de marifoon telefoon terug proberen te bellen of twee man grenspolitie staan bij de boot. We liggen illegaal, hebben de telefoon niet beantwoord, dus €70,00 per persoon boete. Plus het hoofd uit Bar komt om ook € 70,00 te ontvangen en allerlei papieren te zien. We mogen niet wegvaren voordat alles in orde is gemaakt. Als Ton terug is, moeten we toch naar Bar gaan en daar inklaren. Dat wordt dus varen in het donker en ik ben benieuwd of we dan alsnog de formaliteiten kunnen doen. Om 22.00 uur varen we naar de douane en kunnen daar aanleggen. De douane zijn open en maken de papieren in orde. Dan moeten we naar het havenkantoor wat verder op. Hier moeten we weer de papieren laten zien en het vaarbewijs dat hier vereist is. We vinden een certificaat van de marifoon en dat ziet er blijkbaar prima uit.  In Ulcinj hadden we ook een bewijs van de verzekering dat we zeewaardig waren en ook dat werkte goed. De kaartjes van het vaarbewijs vinden we niet zo gauw. Dan terug naar de douane, krijgen weer een stempel en moeten naar de marina. De marinero spreken we voordat we aan boord gaan en deze helpt ons met aanleggen. Aankomst 00.15 uur en doodmoe! Na deze perikelen raden we iedereen aan dus eerst naar Bar te varen, in te klaren en  dan verder in Montenegro te gaan genieten. Tevens zorg te dragen voor een vaarbewijs dat hier verplicht is.

De tocht van Durres naar Ulcinj is verder rustig verlopen. De laatste 6 mijl hebben we zeilend afgelegd. Wat een weelde na dagen motorzeilend vooruit te komen. Vanaf nu zijn de afstanden kleiner en kunnen we het rustiger aan gaan doen. En zijn benieuwd hoe de binnenzee van Montenegro is en welke bezienswaardigheden we kunnen bezoeken.

Gouvia naar Sarande.

Om 11.00 verlaten we Gouvia haven en varen richting Sarande in Albanië. Er is geen wind, dus de motor doet het werk voor ons. We varen langs bekende baaien en op de berg staat het vakantiehuis bij baai Stephano, waar we met Saskia, Paul en de kinderen voor het eerst een week samen meivakantie in Griekenland hebben gevierd. 

Vakantiehuis op de berg bij baai Stephano.

 

Om de hoek van het eiland Corfu krijgen we een flinke wind, grootzeil een reef en een kleine fok gaan op en we varen met 6 knopen richting Sarande. We krijgen een plekje langszij bij de douane net als in 2016. Er is geen officiële haven voor jachten. Wel is het douanekantoor vernieuwd in een heuse terminal en we zien diverse groepen toeristen vertrekken met draagvleugelboten richting Corfu. Sarande is een grote stad, er zijn veel nieuwe appartementen gebouwen bijgekomen en er is veel opgeknapt. Bij aankomst worden bij geholpen door Leonard, de nieuwe assistent van Agim. Deze komt later ook een praatje houden en regelt dat we bij een collega van hem in Dürres uit kunnen checken. De boten die van noord naar zuid varen ondergaan waarschijnlijk ook deze koppelverkoop. Leonard zorgt ’s avonds al voor het papier dat we weggaan in Sarande, omdat alle boten om 6.00 uur moeten vertrekken. Passagiers van een cruiseschip zullen dan per bootje aan de kant komen.  Om een goede indruk te maken worden ’s avonds nog de trappen en de kade schoongemaakt. Kosten €70,00 havengeld en bemiddelingskosten.

 

Gjiri i Vlorë naar Durres.

 

Gjiri i Vlore naar Durres

 

 Na een onrustige avond (en nacht voor Anneke) door de dwars binnen rollende golven hebben we vandaag weer 54 mijlen afgelegd. De baai is mijns inziens prachtig qua omgeving, maar voor de nachtrust niet aan te raden. De tocht verliep naar wens en tegen vijven konden we de vaargeul in varen. We liggen langs de kade met meerdere jachten, er is geen jachthaven in Durres. De havenmeester, captain LLambi Papa, ontvangt ons aller hartelijkst. Hij zit in de kuip om de formulieren in te vullen, maakt een foto van de paspoorten en belooft ons de uitreispapieren nog vanavond terug te geven. Hij moet dit op zijn kantoor in orde maken. Zelf heeft hij jaren op vrachtboten gevaren over de vele zeeën, maar is op de kant gegaan toen zijn kinderen teenagers werden. Zij zijn nu 31 en 30 jaar, nog single en wonen thuis. Kunnen ze goed sparen voor de toekomst en een goede start hebben. Beter dan LLambi en zijn ouders hebben gehad. Zij waren erg arm. Tevens zorgt hij voor een brood, want de winkels liggen een eind weg. Wat een service. De kosten voor de nacht €100,00, havengeld en bemiddelingskosten van hem. 

Lunde in Durres

 

We maken een praatje met onze buurman, een Sloveen, die via een lift van boord gezet wordt op zijn scootmobiel. Hij heeft spierdystrofie, die progressief is. De grote catamaran maakt dat hij toch kan zeilen, zijn grootste hobby.  Morgen gaan we weer verder naar Montenegro.