Dubrovnik, Tirana en Sarande.

Kerk in Montenegro

Na 2 dagen rijden zitten we nu in een groot appartement in Sarande, zuid Albanië, waar we 2 jaar terug met Gerrit en Sophia van de LLano waren. Maar eerst onze reis van Dubrovnik naar Tirana. De weg langs de zee was lange tijd één lint bebouwing met appartement gebouwen en gericht op het toerisme. Later zijn we de bergen ingereden om even af te zijn van het drukke verkeer. Ook wilden we een kleinere grenspost nemen, in de veronderstelling dat die minder druk zou zijn. Niets was minder waar. Ruim één uur hebben we erover gedaan. Eerst de Kroatische kant en toen die van Montenegro. De pech die we hadden was dat er een bus voor ons was waarbij alle toeristen een voor een uit de bus moesten met hun paspoort.

Tirana

Plitvice meren.

Alvast een kleine impressie van onze tocht naar Tirana. Hij duurde een aantal uren langer dan gedacht. Eerst de grenspost naar Montenegro: bijna 1 uur voordat we onze stempels hadden. Bij de grenspost naar Albanië ruim een halfuur. Op die momenten bedenk je wat een luxe de Schengen is. Gewoon doorrijden en je bent in een ander land. Dat zouden tegenstanders eens moeten bedenken. Montenegro zijn we doorheen gereden. Kotor bezoeken zat er niet, dat zou veel tijd in beslag nemen en het was erg druk. Albanië is tot nu toe erg mee gevallen. De wegen zijn goed, alleen in Tirana heb ik soms mijn hart vast gehouden. In Sicilië waren we al veel gewend, maar hier wordt nog erger gereden. Van links naar rechts rijden, op een hoofdweg of midden in de stad stoppen en in- en uitstappen, de 2 knipperlichten werken uitstekend!! Helaas kunnen we niet nog een nacht bijboeken in de Air B&B om Tirana goed te ontdekken. Morgen eerst wat gaan bekijken en dan toch door naar Sarande. Daar meer over de volgende keer. 

Plitvicemeren via Split naar Dubrovnik. Een gezellig etentje.

Toren in Split.

Het is nog steeds koud, 7 graden, als we ons appartement bij Gordana verlaten. Waarschijnlijk het laatste in de vrije natuur. Dan op weg naar Split, gedeeltelijk over binnenwegen en een gedeelte over de tolweg. De natuur kan ons niet echt boeien, het is vlak, leeg en kaal. Bij Split komen we weer in begroeide bergen en doen in de “Splendid City Mall” nog even wat inkopen. Inderdaad een nieuw shoppingcenter met vele winkels van bekende brands. We rijden eerst naar ons appartement, ergens boven in een wijk van Split, een modern geheel, alleen geen enkele voorziening om handdoeken of een jas op te hangen. Misschien moeten die nog worden aangebracht. Dan naar de oude stad waar we met Fred en Ria, Blue Valentine, hebben afgesproken. Zij liggen even verderop in een haven vanwege de harde wind (de Bora) verwaaid en hebben een auto gehuurd om wat van de omgeving zien. Een erg leuk weerzien, natuurlijk genoeg stof om bij te praten en te horen wanneer ze in Venetië willen aankomen om daar de boot achter te laten.

Heerlijke lamscotelletjes.

We wandelen wat door de binnenstad, die erg leuk aan doet en vinden een restaurant die voor mij ook iets lekkers kan maken. Dat lukte heel goed, het was lekker en ook de anderen hebben heerlijk gegeten. Het afscheid zal in ieder geval tot in 2019 ergens zijn. Misschien wel in de zomer als we naar Emmen willen naar de dierentuin met de kleinkinderen. Zij wonen daar en hebben ons al uitgenodigd.

Ljubljana naar Plitvicemeren.

Net over de grens in Kroatië.

Gisteren zijn we op weg gegaan naar Kroatië. Na een signaal van een band in orde gemaakt te hebben, wat lucht erbij, kwamen we er achter dat nog de helft van de spullen in de koelkast was blijven staan. Terug naar Matic, die inmiddels de etage aan het schoonmaken was. Toen op weg naar ons volgende adres in Kroatië. Bij een kleine grensovergang werden de ID kaarten, kentekenbewijs en Ton zijn rijbewijs mee naar binnen genomen en even later teruggegeven. Schengen is hier dus niet van toepassing. Het verschil met Slovenië is meteen zichtbaar, veel slechtere wegen en grote stukken ondoordringbare bosschage. Ook wonen er minder mensen in deze streek.