Isola del Giglio naar Porto Azzuro, Narengo Beach op Elba.

Baai van Porto Azzuro.

Gisteren zijn we naar Elba gevaren, aanvankelijk motorzeilend, maar gelukkig konden we een aantal uren heerlijk op de zeilen gaan. Gekomen bij het eiland Elba zijn we de baai van Porto Azzuro binnen gelopen en bij Narengo Beach het anker uit gegooid. De dreigende lucht lokte niet uit om nog naar de noordzijde van het eiland te varen. Op tijd hadden we de huik over het grootzeil gedaan toen de regen kwam. Gelukkig viel het allemaal erg mee en konden we ’s avonds zelfs weer in de kuip eten.
De eerste indruk van Elba is erg mooi, heel groen, bergen, mooie villa’s en natuurlijk hotels langs het strand. De strandplekjes van de hotels worden keurig bij gehouden, geharkt en de stoelen met parasols staan keurig op een rij.

Wandeltocht naar Castello Giglio.

Lunde in cala Seno di Campese

Na een heerlijke lange nacht is het buiten bij ons prachtig zonnig weer. Op de berg en op zee is het mistig, maar die trekt later weer op. Een bezoek aan het kasteel staat op de planning en terwijl we naar de Tabacchi lopen zien we een voetpad aangegeven. Dat lijkt ons leuker dan de bus nemen, dus op naar boven. Opvallend zijn de vele bloemen die hier uitbundig staan te bloeien, ook nog heerlijk geurende brem. Alles is hier een maand later dan op Sardinië en dat maakt de natuur weer erg mooi. Het is een stijl pad maar goed te doen.

Rome naar Isola del Giglio in cala Seno di Campese.

De Costa Concordia.

Sinds vanochtend liggen we in cala Seno di Campese na een nacht door varen. We gingen pas in de middag weg uit de haven van Ostia (havengeld € 180 voor 7 dagen) en er zijn maar weinig mogelijkheden om een haven aan te lopen op het vaste land. De nacht erbij nemen is dan prima om een flink aantal mijlen te maken. De wind was veel minder dan voorspeld was, maar afwisselend motoren en op de fok zeilend bereikten we in de vroege ochtend het Isola di Giglio. Dit eiland is bekend om de aanvaring van het cruiseschip Costa Concordia en nieuwsgierig als een mens is, wil je graag even “ramptoerist” zijn. Al van heel ver waren de lichten van de boot te zien en inderdaad het is een groot cruiseschip dat nu rechtop ligt, maar nog een stuk in het water. Er wordt van alles om heen gebouwd, zodat het t.z.t op een groot ponton getakeld kan worden en dan afgevoerd. Voorlopig zitten er al veel mensuren werk in en zullen nog veel uren volgen. Klik hier voor de achtergrond van deze trieste gebeurtenis.

Dienst in de kerk der Friezen, de zegen van de Paus en het Pantheon.

De steen waarop staat dat Friezen de kerk toen al beheerden.

Om 8.00 uur staan we bij de bushalte en zien de bus net voor ons weg rijden. Dus 20 minuten wachten in al een heerlijke temperatuur. Verder gaat de reis heel voorspoedig en om 9.45 uur zijn we al bij de kerk.

De Paus.

Ik kan nog rustig een foto maken van de steen waarop geschreven staat dat een aantal Friezen in het verre verleden een arm van de heilige Magnus mee genomen hebben naar Friesland en dat de kerk toen aan de Friezen behoorden. De uitleg is interessant (Klik hier voor de link naar hun website), de dienst inspirerend en daarna was er koffie/thee voor de bezoekers. Tevens was er nu de gelegenheid om ook de kerktoren te fotograferen vanaf een kleine binnenplaats. Deze toren behoort tot de oudste torens van Rome en is vanaf de straat niet te zien. Hij staat los van de kerk in de tuin.
Daarna was het tijd om naar het St. Pietersplein te lopen. Boven aan een gebouw was bij een raam een loper uit gehangen en daar kwam de Paus. Vanwege de afstand een kleine gedaante, zelfs met een kijkertje bleef hij klein. Om 12.00 uur verscheen hij bij het raam en zei alle mensen goedendag, dat door  de aanwezigen werd terug gezegd. Daarna hield hij een toespraak met zover ik het begreep, over de noden van de mensen en later over de overstromingen in Servië en Bosnië. Na een gebed en de zegen zijn we weg gegaan om zo ook de grote drukte een beetje voor te zijn. Het doet toch wel wat met je om al deze mensen van zoveel nationaliteiten bij elkaar te zien, wachtend op de Paus en zijn zegen. Ik ben blij het een keer te hebben mogen bijwonen.