Póvoa da Varzim naar Cascais en nationale feestdag.

De lunde met heel veel landvasten

Gelegen op anker in de baai van Cascais ons weblog bijwerken. Eerst even over de jonge Nederlanders die een borrel kwamen drinken in de haven. Beiden hebben de HBO zeevaartschool gedaan, Martine op Terschelling en Peter in Rotterdam. Zij varen nu op verschillende gastankers, zij als 2e stuurman en hij als werktuigbouwkundige, met 10 weken op en 10 weken af. Met de baas is afgesproken dat hun schema’s gelijk lopen, zodat ze tegelijk thuis zijn. Ze hebben een boot, de Cardissa, in Spanje gekocht en zijn terug aan het varen naar huis. Voorlopig gaat de boot nu voor 6 maanden op de kant in Póvoa en dan gaat de reis verder. Het was erg leuk hen te ontmoeten en te horen over hun werk op gastankers. Een onbekende wereld voor ons.

De dozen zijn er en klaar maken voor vertrek.

Vanochtend belde Roland dat de dozen bij Oporto aan zijn gekomen en wellicht bezorgd kunnen worden. Dat laatste was een bijzonder goed aanbod, want menige optie hoe dit aan te pakken was al gepasseerd, omdat de auto vanmorgen weer ingeleverd is. We zijn Roland en Marcel van GVT dan ook bijzonder dankbaar hiervoor.
Verder voor het inleveren van de auto nog 40 liter reserve diesel bij de pomp gehaald en een voorraad levensmiddelen bij een supermercado Pingo Doce. Deze ligt buiten de stad, een eind fietsen en met veel boodschappen is dat lastig. We hoorden dat vanuit de haven een keer per week een auto er naar toe rijdt en dat je je hiervoor in kunt schrijven. Van de bijdragen worden een stuk of 4 havenhonden in leven gehouden, in ieder geval zijn er 2 kreupel, maar ze hebben een goed leven zo te zien.
De rest van de tijd besteden we om de boot weer klaar te maken voor het vertrek, de spullen uit de dozen een plek te geven en vanavond nog even met 2 jonge Nederlanders te borrelen, die hier zijn aangekomen en hun boot op de kant achter laten.

Stuw en sluis in de Douro

De Douro vallei, het wijn gebied van de port.

Douro met de wijn- en olijfbomen gaarden.

Om de sprayhood, eventueel de dozen op te halen en wat van de Douro vallei te zien hebben we een auto gehuurd. Na wat zoeken vonden we de zeilmaker in de buurt van het vliegveld en verder stond de mobiel aan voor een telefoontje van Roland.
Dat laatste hebben we niet meer gehad en dat gaf heel veel ruimte om de Douro vallei op ons gemak te bekijken. Het is er prachtig, de rivier kronkelend door het landschap omringd door bergen met druivengaarden en hun “wijn huizen”. Stroom opwaarts ook nog aangevuld met olijfboomgaarden. Het gebergte is tamelijk stijl, de wegen verder goed berijdbaar maar met vele bochten en klimpartijen. Toen wij dit gebied ongeveer dertig jaar geleden met de kinderen bezochten waren de wegen bar slecht, vol kuilen, stukken onverhard etc. Het weer werkte prima mee om de streek in al zijn glorie mee te maken.

Machine waar druiven naar een volgende tank gaan

Bij de Quinta Barca wilden we wat wijn kopen, maar de verkoop was tot 17.00 uur gesloten en dat was te laat voor ons. Wel mochten we een kleine blik werpen op enkele onderdelen van het wijn maken. Tevens lagen er wat vaten voor de bourgogne Camus in Frankrijk klaar om verstuurd te worden! Verderop hebben we wat wijn en nog een flesje Port voor Ton gekocht, dus echt uit de streek zelf. Op de terugweg reden we door een heel ander stuk natuur, heel ruig, kale grote rotsen, nauwelijks bebost en heel verlaten. De weg ging dwars door het natuurpark “Estrela de Alváo”. Omdat het donker werd besloten we de tolweg naar de haven te nemen, een prima autoweg, niet druk en ontspannen rijden na alle bochten en kleine weggetjes.

Het natuurgebied "Estrela de Alváo

Gezelligheid en muziek en dans in Póvao da Varzim.

Na 2 dagen sjouwen in Oporto is het fijn om rondom de boot bezig te zijn.. Vanwege de internationale dag van het toerisme organiseert de Toerist Office het hele weekend dans en muziek optredens van de plaatselijke verenigingen. Alle reden om een aantal optredens te gaan bekijken. Dit deden we op zaterdag en zondagavond met Zweden die hier ook in de haven liggen. Met hen gingen we op de foto om het internationale publiek aan te geven. Door op de haven te zijn kom je meer in contact met de andere zeilers. Zaterdagavond waren we te gast bij David en Beverly op de Tumbalong, een contest 38, samen met Robert en Juli van Rojo en Egmond, een Duitse arts die zijn boot de Joshua, hier laat op de kant voor de winter. Het werd een hele gezellige boel met bier en heerlijke wijn (volgens David) en ook behoorlijk laat.