Cagliari met een tropische temperatuur en hoge luchtvochtigheid.

Oud straatje beneden bij de haven.

Het reddingsvlot ligt weer keurig op zijn plaats in de bakskist en we kunnen weer 1 jaar vooruit.

Ondertussen hebben we de stad al aardig te voet en per fiets verkend. Waar we aan moeten wennen zijn de vele stoplichten en heel veel straten zijn éénrichting verkeer. Naar de superconad is de weg heen een hele puzzel, terwijl terug naar de haven steeds maar rechtdoor de berg af is, gemakkelijker kan het niet. Als we weer gaan, proberen we toch een rechtere weg te vinden.
Je kunt merken dat het de hoofdstad van Sardinië is met wat grote deftige gebouwen, maar ook wat onderkomen stukken waar kennelijk gewacht wordt op investeerders die de omgeving moeten opkrikken. Er is ruimte genoeg, maar nu nog het geld.

Isola Teredda naar Cagliari en het inspecteren van het reddingsvlot.

Zeilroute overzicht.

We liggen in Marina del Sole in Cagliari, een eenvoudige haven met veel vaste ligplaatshouders van buitenlanders. Hij is niet duur, de voorzieningen zoals toilet en douches zijn heel eenvoudig, maar voor een aantal nachten is het prima. Wat ons al meer is opgevallen, het aantal boten met een Belgische vlag waarvan de bezitter Italiaans is. Blijkbaar een goede combinatie om de zwaardere regelgeving in Italië te ontlopen. Aan de andere kant van de steiger is het helemaal mooi: een Nederlandse boot met Belgische vlag van een Italiaan.
De tocht naar Cagliari was echt perfect, eerst een stuk op kruisen omdat de wind natuurlijk weer uit de verkeerde hoek, namelijk Oost, kwam. Hierdoor moesten we flink op kruisen, via lijn A naar lijn B en lijn C. Naar Cagliari zouden we zo een flink aantal slagen moeten maken om daar uit te komen. Maar in de loop van de middag aangekomen bij pijl D, draaide de wind wat naar het zuidoosten, zodat we heel mooi de baai van Cagliari in konden zeilen, pijl E en pijl F. Hierdoor hoefde we geen slagen meer te maken en konden zo mooi evenwijdig met de kust naar Cagliari zeilen.
Het is najaar en de kans dat we kunnen zeilen neemt  toe, althans dat was vorig najaar ook zo. Nu afwachten totdat de wind gunstiger wordt om over te steken naar Sicilië.

Carloforte naar Isola Teredda bij porto Malfatano.

Bijwerken van de eucalitus heg.

Vanochtend eerst nog even boodschappen gehaald om 2 dagen vooruit te kunnen. Bij vertrek wordt de eucaliptus heg gekortwiekt. Maar goed ook, want de eerste avond word ik door een oudere inwoonster van Carloporte aangesproken hierover. Van haar belasting geld is die heg er neer gezet waardoor de inwoners niet meer vrij langs de boten kunnen lopen. Ze is het er helemaal niet mee eens en of ik dit maar tegen de eigenaren wil zeggen!

Carloforte en een wandeling naar Punta delle Oche (zwanen).

Vele trappen in het stadje.

Na een rustig uitgebreid ontbijt ruimen we de boot op en lopen de stad is om vers brood te halen. De bakkers waren dicht, maar een klein supermarktje is open en verkoopt heerlijk brood zoals we bij de lunch merken.
Van onze Duitse buren van de Vera, Michael en Britta horen we dat een wandeling naar Punta delle Oche zeer de moeite waard is. Dus goede wandelschoenen aan, flesjes water en nog speciaal brood mee voor onderweg en dan door het stadje de weg naar boven zien te vinden.
Dat lukt vrij vlug en naarmate we verder van de bebouwing komen wordt het rustiger met auto’s en scooters om tenslotte helemaal alleen op pad te zijn.