Nisis Koukounista naar Vonitsa.

Het kasteel met de gesloten deur.

Gisteren zijn we naar Vonitsa gelopen, het stadje dat bij de baai ligt. Het heeft duidelijk een streekfunctie, er zijn genoeg winkels om van alles te kunnen kopen. Ook hier staan weer veel panden leeg en zoals we vandaag van Christine en Joost, Great Shearwater (grote Pijlstormvogel) hoorden, is het veel meer dan een aantal jaren geleden toen zij hier ook al waren geweest. Bij de Cosmote winkel eerst maar ons internet verhoogd zodat we er weer tot 1 juli tegen kunnen. Het Venetiaans kasteel wordt met borden aangegeven, helaas is het niet open ondanks geld van de EU. Wel staat het ’s avonds in de verlichting en is het een mooi gezicht vanuit de baai. 

Preveza naar Nisis Koukounista.

Een van de vissers langs de kade.

Vanochtend wordt ik wakker van het gepraat buiten. Een kijkje op de kade leert dat om ons heen vissers hun net gevangen vissen te koop aan bieden. We kleden ons aan en gaan de vangst van de vissers bekijken. Moeten zij hiervan leven dan hebben ze er een zware dobber aan. We zien een schol liggen en die wil Ton wel hebben. Een euro kost die, geen prijs dus. Daarna lopen we naar de bakker en krijgen nog warm bruin brood mee. In Griekenland is dat overal te koop, in tegenstelling tot in Italië waar “pane integral” mondjesmaat wordt aangeboden.

Parga naar Preveza.

De uitschuifbare pijpen met blokjes.

Weer een stukje zuidelijker aan het vaste land van Griekenland. De wind voorspelling voor vandaag was zodanig dat we er graag gebruik van wilden maken. Maar eerst moest de dinghy achterop de boot. Achter hangen vinden we helemaal niks als je aan het zeilen bent. Pepe heeft op de stellage 2 uitschuifbare stangen gemaakt waar je de dinghy aan op kunt hangen. Met blokjes, katrolletjes, en lijnen is de stellage in orde gemaakt en de dinghy opgehangen. Prima gelukt en we zijn er erg tevreden mee. Het bootje hangt stevig en schommelt niet, precies wat we willen. Daarna nog de schoten en een lijn voor de halfwinder klaar gemaakt, want vandaag moet het toch gaan lukken dit zeil te hijsen!

Mourtos naar Parga.

Zittend op een terrasje komen we met Nederlanders aan de praat die in Parga logeren en vertellen dat het een grotere plaats is dan Mourtos. Op onze terugweg naar de boot zien we boten buiten zeilen en de zin om ook een dag te kunnen zeilen is meteen gewekt. Wellicht dat we Parga kunnen gaan bekijken. We zeggen Henk en Janneke, gisteravond bij ons nog een wijntje gedronken, gedag en die gaan we zeker weer ergens tegen komen.

Ormikos Valtou naar Mourtos.

Rode struiken die uitgebloeid zijn.

Na zoveel dagen ankeren in het buitengebied moet de foerage weer aangevuld worden. In Mourtos zijn hele beschutte ankerplaatsen en volgens Henk en Janneke kun je er genoeg boodschappen doen. Zij gaan er ook heen en we liggen nu weer vlak bij elkaar. We liggen voor een groot zwembad dat nog niet open is en een steiger waar vanavond een flottielje is neer gestreken met Australische jongelui die een rondreis Europa doen. Mourtos is een toeristisch plaatsje met uiteraard veel restaurantjes en toeristen winkels. Er zijn 2 supermarkten die tevens allerlei andere zaken verkopen. Er zijn twee bakkers en een paticeria. De slagers waren alle drie dicht, dus dat wordt morgen vroeg weer naar het dorp gaan. Kijken of ze dan open zijn.

Ormiskos Valtou.

Bergen bij avondlicht.

We blijven nog een nacht liggen in deze heerlijk rustige baai. Er zijn nog 4 boten bij gekomen waarvan we er 2 kennen, de Tumbalong en de Constantia. Zij wisten dat we hier naar toe waren gegaan. Hun baai was ook wel mooi, maar deze was toch mooier. Bovendien kon je hier nog naar een taverna gaan, welliswaar bijna 4 km. lopen, maar dat is alleen maar goed voor de conditie. Ton had gisteren het pad naar de weg breder gemaakt door een aantal struiken met gemene doorns weg te knippen/zagen waardoor ik gemakkelijker naar boven kon komen. Toch had ik voor de zekerheid dat stukje een lange broek aan getrokken, je moet op alles voorbereid zijn tenslotte.