Marina Preveza. Onze laatste vrouwen bootdag.

Vandaag is het alweer onze laatste dag met z’n drieën aan boord. Morgen rijden we naar Igoumenitsa, nemen de ferry naar Corfu Town en tot verrassing van Birgit en mij stelden de mannen voor om met z’n allen een nacht een hotel te nemen. Connie en Etienne blijven nog 3 dagen op Corfu en hebben al een hotel, voordat ze naar huis vliegen. Een prima voorstel en gisteravond om 23.00 uur had ik iets voor ons vieren gevonden. Het is leuk om de stad in te gaan, wat te winkelen en ’s avonds als afsluiting met z’n zessen ergens te eten.
Aan boord is het restjes dag geweest. De aankopen van maandag zijn nu op en voor morgenvroeg is er nog genoeg fruit over. En zoals vaak is een mengsel van allerlei groente heerlijk om te roerbakken.
Vanmiddag hebben we toch nog een laatste wens kunnen vervullen. Alle drie hebben we gezwommen en even op het strand gelegen. Connie en Birgit hebben hun roes uitgeslapen van de Ouzo. Een verplicht proef glaasje bij de Ouzo branderij! Rond vijf uur werd het koud en was het lekker op de boot om nog in de kuip te borrelen.
Nu alles klaar maken voor morgen en voor ons vieren is dat voor 2 nachten “buitenboots” slapen, want we gaan zondag naar Meteora waar we maandag de kloosters gaan bezoeken. Een wens van mij die al drie jaar op uitvoering wacht en dan nu gaat uitkomen. Daarover de komende dagen meer. Inmiddels wordt er druk ge WattAppd over hoe en waar ons op te vangen als we met de ferry aankomen. In ieder geval een boot eerder dan we zelf gedacht hebben, dus vroeg op en niet te lang doorgaan met Triominos! 

Een misverstand en een piepklein stukje varen. Heet van de naald.

Vanochtend vind ik de boot weer teveel schuin op de plaats gaan liggen en dus de Marinero gevraagd of hij de voorlijn weer kan aantrekken. Die is te zwaar voor mij om hem goed om de kikker te krijgen. Ton en ik doen dat altijd samen. De Marinero komt met zijn dinghy aangevaren, komt niet aan boord en begint de voorlijn los te maken. We hadden geen motor aan, alle landvasten en elektriciteit gewoon aan de wal. De Marinero wilde alles los hebben en de motor gestart. Alle lijnen gingen tenslotte los, elektriciteit draad komt in het water en hij zegt plotseling “you are the captain, what do you want!”. Eindelijk kon ik met hem praten en zeggen dat we dit helemaal niet wilden, alleen maar de voorlijn weer aangetrokken hebben zodat we weer rechter in de box zouden liggen!! Oké, dan gaat de boot terug, en dat is voor mij echt moeilijk, achteruit varen. (Net als achteruit inparkeren dat ook niet mijn sterke kant is). Dat doet Ton altijd en nu moest ik het doen. Aan de kant stonden natuurlijk wat zeilers te kijken wat er allemaal gebeurde. Met behulp van zijn dinghy en mijn achteruit manoeuvre, gelukkig ook boegschroef,  lukte het om de Lunde weer aan de kant te krijgen, landvasten vast en de voorlijn nu aan bakboordzijde, zodat we niet meer schuin in de box komen liggen, hoop ik. We hebben de elektriciteit stekker goed schoon gemaakt met zoetwater en die hangt nu te drogen aan de lijn. De andere elektriciteit draad uit de bakskist gehaald en weer aangesloten. Later heb ik nog met de Marinero gesproken. Hij zei begrepen te hebben dat wij hulp nodig hadden om de voorlijn los te maken om weg te varen. Alles bij elkaar even stress, die ik nu met een heerlijke wafel te eten bij Metropolis opgelost heb. We zitten er heerlijk met heel goed internet. Alleen foto’s plaatsen in het blog lukt nog niet. Dat komt later op de boot wel.

Een kapotte auto, maar toch naar Arta.

Zo’n 20 kilometer onderweg naar Arta, laat de auto het helemaal afweten. Geluidssignalen, een rood lampje en wat brandlucht. Ik zet de auto meteen langs de kant en krijg hem verder niet meer aan de praat. Natuurlijk wel balen, de 2e keer dat we pech hebben met de auto, maar nu ernstiger. Na wat heen en weer gebeld te hebben komt een vrachtwagentje met een Smart 4 erop. De monteur stapt in onze auto, start en de auto loopt, zul je altijd zien. Hij rijdt 10 meter, niets aan de hand zegt hij. Ik wil toch liever de Smart hebben. Twee keer pech is net iets teveel om een derde keer door te gaan.
Door naar Arta en we vinden zo een prima plekje bij de oude brug van Arta, die we zeker willen bezoeken. Ik probeer de auto op slot te doen, maar dat werkt niet. Met de hand werden alleen de voordeuren gesloten. Op naar een sleutelmaker, gelukkig 10 meter verderop, om een nieuw batterijtje erin te laten doen. Hij zei dat is een Chinees prul ding, nu een goede erin. Bij de auto gekomen werkt het nog steeds niet.

De markt en een dag lekker kokkerellen aan boord.

Aankopen markt Vonitsa.

 Maandag morgen is in Vonitsa de markt en dat willen Connie en Birgit wel een meemaken. Je kunt dan wat sfeer proeven van de streek waar je verblijft. Uiteraard eerst alle stalletjes bekeken. Het is een gedeelte groente, fruit en 1 viskraam. De andere helft bestaat uit handdoeken, beddengoed, kleding en een paar kramen met huishoudelijke artikelen. Toen we van de markt afkwamen waren we goed bepakt met een hoop fruit, groentes en een dorado voor Birgit en Connie. Volgens mij goed voor de rest van de week. Daarna bij “onze slager” lamsvlees gekocht en toen in het café met goed internet eerst alles binnen gehaald en weer verzonden. ’s Avonds de vis klaar gemaakt en zoals al vermeld Triominos gespeeld.

Marina Preveza. 3 Dames aan boord. Naar Nicopolis.

Gisteren hebben we eerst gezorgd dat de heren bepakt op stap konden gaan. Ze vonden het eigenlijk veel handiger als we , Birgit en ik, mee zouden gaan. Goed dat ze weer eens een week voor hun eigen zaken moeten zorgen!  Wouter belde ook nog op om Ton een goede zeilweek toe te wensen en eens even bij te praten. Altijd weer leuk om hem te horen en te weten dat het goed gaat met hem, Kristine en Nicklas. Conny installeerde zich aan boord en we zijn na de lunch eerst boodschappen gaan doen, zodat we een paar dagen vooruit kunnen. Birgit voelde zich niet lekker en ging slapen, Conny en ik zaten heerlijk in de zon, kletsten wat en waren verder relaxed. ’s Avonds hebben we samen de boulevard langs gelopen, zodat ze een eerste indruk kreeg van het stadje. Na twee potjes Triominos gingen wij ook te kooi.

Marina Preveza. Uit eten bij Elena aan de Vliko baai.

Voorpunt is klaar voor het slapen.

Op donderdag middag hebben we de auto opgehaald, even bij Ionion langs gegaan om aan John, van de Riverdance, te vragen of hij nog een oude gitaar had voor de zeilweek. Hij wilde wel de nieuwe uitlenen, maar die moet dan voor de 29e terug zijn aan boord. Dat lukt dus niet. Zijn oude leende hij helemaal niet uit, die had hij op zijn 14e gekregen. Echte nostalgie. Ik heb intussen Patrick en Annemie gedag gezegd, die we van de winter nog wel weer ergens zullen zien. ’s Avonds Birgit en Jeroen bij het vliegveld opgehaald en met z’n allen naar de boot. Altijd eerst bijpraten, wat drinken en op tijd naar bed. De logeerpartij tot 2 oktober is begonnen. Wel even wennen voor ons.