Bosa, de boot op het droge en wij naar Dordrecht.

Decompressie kamer op de boot van koraal duikers

Achter de boot ligt nog een haven waar we uit kijken op 4 boten die worden gebruikt om koraal op te duiken. Ton was geïnteresseerd in de apparatuur die we zagen en maakte een praatje met een van de schippers. De duikers gaan 2 uur op 100 meter diepte koraal (met name rood koraal) opduiken en moeten dan 2 uur in een decompressie kamer die aan boord is.  ’s Avonds zijn ze weer in de haven. Om het koraal te vinden maken ze gebruik van een robot met lampen en een camera die ze laten zakken om de omgeving af te zoeken. Ik heb een klein stukje rood koraal gekregen. Van het koraal worden prachtige sieraden gemaakt en zijn kenmerkend voor Sardinië.

Op de kant in Bosa

Een voorlopig laatste zeiltocht naar Bosa en weer op het droge.

Dat is genieten.

Het eten de vorige avond was erg gezellig, buiten op een terras met uitzicht op de boot. Voor Ton was het erg goed, voor mij toch wat minder. We hebben er van geleerd dat we een gang moeten nemen en dan voor Ton nog een desert. Zondag hebben we Porto Conte verlaten om naar Bosa te gaan, waar we op de kant gaan voor 2 maanden. Het werd een prachtige afsluiting, halve tot ruime wind 3-4 bft. dus een vaart van gemiddeld 5.5. knopen. Dat met zon en een heerlijke temperatuur, dus nog echt genieten. We gooien het anker uit in de haven, want de rivier opgaan met windkracht 4 leek ons niet echt verstandig.