Jazz in een klein theater en surprise party in Tilburg

Gezeten in de bibliotheek van Faro nog een verslag van gisteravond. Het theater Lethes is een 150 jaar oud theatertje, klik hier en zie de foto’s. Afgelopen jaar dreigde het te moeten sluiten vanwege gebrek aan inkomsten. Ook in Portugal vallen subsidies weg bij de culturele instellingen. Een gefortuneerd en gepassioneerde man heeft het theater voorlopig via crowdfunding weten te redden. Gelukkig maar, want het is echt iets bijzonders om hier een voorstelling mee te maken. Het trio muzikanten maakten heerlijke jazz muziek. Over de kwaliteit van de zangeres liepen de meningen uit een. Ton vond haar goed, omdat hij van de Portugese taal houdt. Linda en ik vonden haar niet goed. Zij was erg gespannen en kon ons niet boeien. Hans en Lucas mening heb ik niet echt gehoord.

Vandaag staat hier veel wind maar nog wel is er volop zon, dus de kuiptent hebben we lekker laten staan. Eten en koffiedrinken doen we dan beschut en warm in de kuip. De zigeuners zijn nog niet vertrokken, maar dat zal een dezer dagen gaan gebeuren. Volgens Linda (Portugese) worden ze dan door de politie weggestuurd naar een andere plaats. In Portugal worden zij van de ene plaats naar de andere gestuurd.

Vandaag viert Peter (broer van Ton) zijn 70^e verjaardag op een surpriseparty voor hem. Het leuke is dat hij vorige week zelf nog een uitnodiging voor de 10^e rond stuurde en Anja het spel helemaal meespeelde. We zijn benieuwd naar de reacties!!

Rondtrekkende zigeuners en de werkzaamheden op de boot.

Gisteren is hier in de buurt een zigeunerfamilie neergestreken op een braakliggend stuk grond. Niet zo heel bijzonder hier, maar voor mij toch wel omdat ik het zo primitief nog niet eerder gezien had. De familie trekt rond met 2 trekkarren met paarden. De karren hebben 2 grote wielen met houten spaken en daar ligt de hele huisraad op. Er waren nog 2 zeiltjes gespannen en dat was het dan. Overdag is de temperatuur prima (rond de 19-20 graden), maar ’s avonds en ’s nachts is het echt koud. Vanuit mijn werk heb ik mij korte tijd met de zigeuner problematiek in Dordrecht bezig gehouden en weet dat zij redelijk mobiel zijn en soms maanden in auto’s leven. Deze familie was toch duidelijk anders. ’s Avonds hadden we nog een discussie met Istvan en Suzann over de reacties van mensen op een dergelijke familie. Dit ook naar aanleiding van een wat vreemde figuur die eind van de middag opeens op de werf op dook. Ton heeft toch maar even het personeel gewaarschuwd en deze heeft de persoon weggestuurd. Istvan en Suzann zijn vanmiddag weer terug gegaan naar Sankt Gallen tot zij weer een week vakantie hebben. We hebben hun boot bekeken en een stick vol met allerlei zeilinformatie gegeven. Blijkt typisch Nederlands te zijn om kennis en gegevens uit te wisselen met andere zeilers.

Wat de boot betreft, de romp staat mooi te glimmen in de wax en ook de helft van de kuip is klaar. De ankerlier ligt uit elkaar en moet weer in elkaar gezet worden. Een van de lucht happers is schoon gemaakt en dat was heel hard nodig. Er kwam echt geen verse lucht meer naar binnen!. De andere doen we later. Vandaag heeft Ton in Portimao antifoulling gehaald voor het onderwaterschip en ik ben nog maar een keer naar de tandarts gegaan voor een andere nieuwe vulling. Hopelijk hebben we het nu wel weer gehad. De harde korsten van het brood kosten me meestal wel een vulling, helaas. Vanavond gaan we in de stad naar een jazz uitvoering samen met Hans, Linda en Lucas. Ton is met hen ook al naar een uitvoering geweest toen ik in Dordrecht was. Ben erg benieuwd hoe het theater is, het schijnt klein en oud te zijn, maar daarover later meer.

Voorjaar en bijzondere mensen.

De afgelopen dagen hebben we zowel zonnige als regenachtige dagen gehad. Gelukkig hadden de zonnige dagen de overhand en is er dus het een en ander aan de romp klaar gekomen. Vandaag nog een kant en de achterkant met cleaner schoongemaakt. Morgen de wax erop en dan is de grootste klus voor mij gebeurd. De bovenkant en de kuip zijn kleine stukken! Met de zon volop schijnend en een lekkere temperatuur is het hier echt voorjaar en dat merk je ook aan de natuur. De klaver staat hier volop in bloei, alleen met hele andere bloemetjes. Vandaag zag ik dat zij alweer bijna uitgebloeid zijn, dus vlug nog wat foto’s gemaakt. Ook staan andere bloemetjes al te bloeien en heb ik de eerste kikkers gehoord. De mussen en vinkjes zijn ook al druk met fluiten, volop lente maar met nog koude nachten. Als de zon onder gaat ( rond 18.30 uur!) is het meteen koud.

Vanmiddag raakte ik op straat aan de praat met een Nederlandse Surinaamse, Haity. We hadden al een paar keer bij de douche ruimte met elkaar in het Engels staan praten, blijken we gewoon in het Nederlands te kunnen communiceren. Zij en haar man Bob wonen aan boord, al jaren hier op de werf. Zij staan aan de waterkant, dus een eindje weg van de vertrekkers. Bob heeft op de grote vaart gezeten, heeft de boot zelf gebouwd en heeft daarna jaren rond gezworven op de Middellandse Zee, terwijl zij in Nederland verbleef, werkte en voor de kinderen zorgde. Bob wil het liefst altijd op de boot zijn, maar zijn gezondheid noodzaakt hem nu regelmatig in Nederland te verblijven. Hij is wel een bijzondere verschijning hier op de werf.

Ook onze overbuurman (Engels) kwam vanmiddag een praatje maken. Hij is kunstenaar, maakt sculpturen van staal. Hij gaat voor een maand terug naar Manchester maar eerst naar een collega kunstenaar in Santiago om daar samen wat te werken. Verrassend om zo mensen te ontmoeten.
Gisteravond kwamen Euchi en Suzanne (Zwitsers) langs om thee te drinken. Zij hebben een Halberg Rassy gekocht en zijn nu voor het eerst een week aan boord. Er moet heel veel aan de boot gebeuren, maar zij zijn nu eerst alles aan het bekijken, lijsten opstellen, opruimen en rommel weggooien. Euchi  (bijna 70) is verbonden aan een dagcentrum voor vluchtelingen, Suzanne zit in het onderwijs en moet nog 1 jaar werken. Wellicht dat we elkaar straks op de Middellandse Zee nog gaan zien.