Sinds afgelopen maandag zijn we weer op de boot. De reis is heel voorspoedig verlopen. Bus naar Charleroi sloot prima aan bij de trein en in Comiso stond de man van Hertz al te wachten. Gisteren eerst maar eens boodschappen gedaan en meteen de verjaardag van Anneke, Mi Dhusi, gevierd. ’s Avonds de happy hour en we zijn weer op de hoogte van wat er allemaal gebeurt in deze “community”. Wat het meest heerlijke is na het wisselende weer in Nederland, is de zon en de heerlijke temperatuur rond de 25 graden overdag. ’s Avonds koelt het toch al af, maar dan zit je lekker in de kajuit die nog warm genoeg van de zon overdag.
Vandaag eerst maar eens de schade opgenomen met onze buren, Peter en Gisela. De dikke rubber strepen zijn van de romp gepoetst en er is gelukkig daar geen schade. Wel zijn 2 scepters en een gedeelte van het poortje kapot. Bovendien moeten 2 draden van de zeereling vernieuwd worden, evenals de draden van het poortje. Nu nog de prijzen opvragen en dan kan alles naar de verzekering en worden besteld. De buren zijn erg opgelucht dat het zo afloopt en we hebben intussen een plezierig contact. Zij staan ’s ochtends ook op het strand Shibashi te doen en dat geeft al een verbondenheid.
Vanmiddag hebben we Noto bezocht, een stadje aan de oostkant van Sicilië. Noto is met de aardbeving van 1694 geheel verwoest en later weer opgebouwd, maar dan 18 km. verderop meer richting de zee. Er zijn vele kerken, paleizen, kloosters en pleintjes. Alles in de Barok stijl, de gele stenen van de gebouwen hebben bij het avondlicht een mooie kleur. Daarnaast zijn er 3 grote straten gemaakt die van oost naar west lopen, zodat er de hele dag door zon te zien is. De bovenste straat was voor de adel, de middelste voor de geestelijken en de onderste voor het volk. Er zijn bijna geen kleine steegjes zoals in andere oude centra van de steden. Door zijn betrekkelijke jonge bestaan mis je wel de oude bomen en parken in de stad. Het centrum staat op de wereld erfgoedlijst, zodat het bewaard blijft en er geld is om de gebouwen te restaureren. Op de terugweg naar de boot reden we door Modica en je kunt zien dat dit een veel oudere stad is. Foto’s komen nog, het kabeltje van het toestel zit in de doos die nog onderweg is. Maar dit is alvast weer een levensteken van ons.
