zondag 26 juni 2016

Ormos Abeliki. Na de borrel veel hectiek.


Hele blauwe distel.

’s Ochtends met Ian en Trina een heerlijke wandeling gemaakt naar Ormos Athenios, een baai verder. Het was niet zo warm, dus een eind lopen was prima. De baai is erg mooi en geeft goede beschutting. Je kunt bij het kleine haventje aanmeren en daar is water en electriciteit. Goed om dat in ons achterhoofd te houden. Terug op de boot even de rust genomen, want de Balu had ons uitgenodigd voor een borreltje. Morgen zou ieder weer zijn eigen plan trekken. Tijdens de borrel begint het opeens heel hard te waaien en komt de swell binnen. John geeft als eerste aan naar de boot terug te gaan en Ton ziet ook onze boot naar achteren gaan richting de rotsen. Vliegensvlug naar de boot, waarbij Ton zijn bril overboord gaat door de lijn naar de kant en toen handelen. Motor in de vooruit, anker ophalen en de lijnen naar de kant losmaken en doorsnijden met een broodmes. Bij dit alles drijven we richting de Riverdancer en gelukkig ligt de dinghy ertussen als stootkussen. We raken hun boegspriet en ons navigatielicht valt los, daarna kunnen we wegvaren en de rommel opruimen.

Alle vier de boten netjes op een rij in de ochtend.

Als we terugkomen zien we dat de Riverdancer en de Blue Haven heel dicht tegen elkaar liggen. We hoorden de volgende dag dat de Riverdancer de ankerketting Van de Blue Haven had opgetild met het ophalen van hun anker en dat die in de schroef was gekomen. Die kon eruit gehaald worden en Blue Haven kon het anker weer uitgooien. Inmiddels was de Riverdancer vast komen te zitten bij het strand, maar met hulp van aan paar dinghy’s weer vlot getrokken. Op het laatst hebben wij ze nog naar een andere plek getrokken zodat iedereen ruimte genoeg had om te draaien en veilig kon gaan slapen als dat zou lukken. De Balu was de enige nog die stevig op zijn eigen plek lag en alles volgde. Zij konden de achtergebleven lijnen van de kant losmaken en later naar onze boot brengen.Wij zijn naar de andere baai gevaren waar ruimte genoeg was, geen swell en met anker uit en lijn naar de kant was bij ons de rust weergekeerd. Wat een belevenis.