Castelsardo, een aperatief om 13.00 uur en bezoek aan het kasteel.

Castelsardo haveningang vanaf de berg.

Na een rustige, maar warme nacht ontbijten we met verse broodjes. Hier op het haven terrein is een grote supermarkt (Sisa), waar je zo naar toe loopt. Verse broodjes voor het ontbijt is dan ook een hele luxe. 
Zoals voorgenomen wordt de was gedaan en daar ontmoeten we Flaviana en Jean. Zij moet een motorboot, de Blueberry, van een Venezuelaan overbrengen naar Napels vanuit Ibiza. Sinds een aantal jaren verdient ze de kost met deliveries (overvaren van m.n. zeilboten) naar plekken waar de eigenaren willen gaan varen. Zij nodigden ons uit voor het aperatief en dat werd dus een lunch met allerlei hapjes en glazen wijn. Ton moest daarna nog de berg op naar het kasteel, met wat “zware benen” zoals hij het zei. Met alleen water op was het niet zo moeilijk! Het was heel gezellig, vooral Jean sprak goed Engels en dat maakte het praten een stuk eenvoudiger.

Baai Isla Piana naar Castelsardo, met zeilpakken aan.

Het bloemetje dat we bij de Nuraghe zagen.

Gisteren hebben we ons zelf op een heerlijke zonnige en warme rustdag getrakteerd. De Belgische boot is al vroeg op stap gegaan, dus lagen we weer alleen. Eind van de middag kwamen nog 2 Italiaanse motorbootjes die na een uurtje ook weer weg gingen. Zwemmen, lezen, luieren en zonnen en ’s avonds nog Trio minos spelen, een mens kan niet meer verlangen. Wel begon de wind toe te nemen, gelukkig hadden we redelijk wat beschutting tegen de golven, maar de deinig was goed te voelen. Het werd dus een wat onrustige nacht, met toch kijken of het anker het goed hield. Gelukkig wel!

Cala Tramariglio naar baai van Isla Piana

We varen de cala Tramariglio uit.

De volmaakte rust in de avond.

           
Soms kan de wind opeens heel veel meevallen. Vanmorgen zijn we om 9.00 uur vertrokken en er was wat wind. Dus de eerste uren werden afwisselend alleen op het zeil of met de motor er bij de mijlen naar het noorden afgelegd. De kust was ons al bekend van de tocht in begin juli, maar het blijft altijd boeiend. Mijn wens om ook weer eens dolfijnen te kunnen zien ging in vervulling. We hebben de motor uitgezet om de dolfijnen niet te laten schrikken en natuurlijk weer genoten van hun gedraai om de boot. Zij hadden de goede wind meegenomen want de rest van de uren ( 5 uur) was het prachtig zeilen tot onze anker plek in een baaitje van Isla Piana. Hier wilden we in juli ook ankeren, maar de swell stond er precies in en toen zijn we aan de andere kant van het eiland gaan liggen.

Alghero naar cala Tramariglio.

Ton met Heidi en Franz

Het was gisteravond gezellig bij Franz en Heidi, je praat over allerlei zaken zoals bijvoorbeeld over politiek, partijstelsels, het verschil tussen München en Berlijn en natuurlijk over mooie ankerplaatsen in het noorden van Sardinië en Griekenland. Wanneer  we terug zijn op de boot heeft Ton contact met Dennis en Ank via de SSB. Een hele opluchting voor hem, omdat hij steeds geen goede verbindingen meer kreeg. Het merkwaardige van de SSB is vaak dat we contacten hebben met mensen die heel ver weg zijn en relatief dichterbij niet. Dennis en Ank zijn in nu in Nova Scotia (Canada) en hadden contact met de moeder van Dennis in Papendrecht. Ik heb ook even met Ank bijgepraat, erg gezellig. Zij maken het goed en zijn naar het zuiden af aan het zakken om in de wintermaanden in warmere streken te vertoeven.

Alghero.

De boot met de bobo's.

Vanwege het weer, veel wind en regen, zijn we toch maar in Alghero blijven liggen. Voor vandaag zou het slecht weer zijn, maar als je steeds buiten zit en je de buien voor en achter je ziet langs trekken is het nog niet zo gek. Het is wel erg warm en vochtig en dat zijn we toch minder gewend. Gisteren nog weer nieuwe straatjes in de oude stad ontdekt en ’s avonds kwamen Franz en Heidi, een Duits echtpaar die ’s middags in de haven aan kwamen, wat drinken. Zij kenden weer oud toerzeilers die ook bekenden van ons zijn en jaren in de Middellandse Zee rond getrokken hebben. Het wereldje is opnieuw wel weer erg klein. Samen zijn we later op de avond de stad ingetrokken om naar opnieuw een Alghero koor te luisteren. Zij zongen en speelden moderne folkloristische muziek. Het klonk veel beter en het was ook een stuk drukker in de stad.