Onze kleindochters

Vandaag nog met Saskia gesproken. Met de meisjes gaat het goed, ze groeien goed en zijn al veel meer wakker. Ze genieten van alles om hen heen en vinden Daan zeer vermakelijk. Hij is ook gek met z'n zusjes en maakt ze regelmatig aan het lachen. Gelukkig krijgen we regelmatig updates en houden zo toch de ontwikkelingen van de kinderen bij. Wanneer we weer thuis zijn gaan we onze achterstand inhalen!

2013-10-10 Beide meisje kijken uiteindelijk naar mama die een foto wil nemen.

Palau

Het lijkt net een "paddestoel huisje".

Nog zo'n rots formatie

           We hebben voor 2 nachten geboekt, dus nog een dagje om Palau verder te bekijken. Er is markt met allemaal lekkere dingen uit Sardinië. Kaas, honing en amaretto koekjes zijn nu aan boord. Verder is er een wasserette niet ver van de haven die 24 uur open is en door iedereen gebruikt kan worden. Terwijl de machine zijn werk doet lopen we wat in de buurt rond. We ontdekken een Sigma supermarkt die om 16.00 uur weer open gaat en in het stadspark een mooie rotsformatie. Bij het toeristenbureau vertelden ze dat deze rotsformaties in deze streek door de wind en regen zo afslijten. Ze hebben allerlei vormen en zijn bijzonder om te zien.
Bij terugkomst aan boord eerst de ankerlier weer gemaakt. Dat viel gelukkig erg mee, een zekering was eruit gesprongen, terug zetten en de lier werkt weer. Bij de supermarkt hebben we nog flink wat voorraad ingeslagen, zodat we er de komende dagen weer tegen kunnen. Verder de kerk bekeken, een moderne kerk met mooie beschilderde ramen. Weer eens wat anders dan de oude kerken.

Van Porto Pollo naar Palau. Meedoen aan een studie opdracht.

Twee dolfijnen die ons komen verrassen in de baai van Porto Pollo.

Vandaag gaan we het heerlijke plekje toch maar inruilen voor een haven. Het laatste brood hebben we opgemaakt en ook de groenten raken op. Bovendien gaat het hard waaien en dan lig je in een haven toch wat meer beschut. Terwijl we de lijnen binnenhalen worden verrast door 2 dolfijnen die het kleine baaitje binnen kwamen zwemmen om op de vissen te jagen. We voelden dat we getrakteerd werden op dit tafereel. Buiten de beschutting kregen we al vlug met de hardere wind te maken. Alleen op de hi-aspect (voorzeil) maakten we op een gegeven moment 7 knopen, dat is dus echt hard varen. Sinds lange tijd hadden we weer een fleece aangetrokken, maar die kon in de luwte bij Palau weer uit. Het aanleggen in de haven was even lastig, maar met behulp van de marinero lukte het primo. Hij duwde met zijn rib even wat tegen de punt van de zodat die in de goede richting bleef. Dit grapje zag ik hem later opnieuw doen bij een andere boot. Palau maakt een niet zo’n spannende indruk. Je merkt aan alles dat het seizoen voorbij is.

Nog steeds in Porto Pollo.

Ons uitzicht naar het oosten.

Wat doe je als je een heerlijk rustige plek hebt gevonden. Gewoon blijven liggen aan de boei en met de bijboot op stap gaan. Gisteren zijn we naar Porto Pollo gegaan. Er waren opvallend veel Zwitsers, dus even gevraagd hoe dat kwam. Zij hebben vakantie en Sardinië biedt water, strand, bergen en mooi weer. De eerste middag kwamen een stel “Stand up paddlers" langs. Dit is een nieuwe bezigheid: je staat op een brede grote surfplank en met een lange peddel kom je vooruit (Stand_up_paddle_surfing). De Duitse instructrice uit Düsseldorf bleek een Nederlandse vriend, Arjan, te hebben afkomstig uit Maasbracht. Gisteren zagen we hem op het strand evenals zijn ouders. Arjan had met zijn vorige vriendin in Molenbeersel gewoond en kende Stramproy. Hoe klein is de wereld. Zijn ouders waren uit Papendrecht/Hardinxveld-Giessendam afkomstig en woonden al 40 jaar in Maasbracht. Maar moeder vertelde dat zij toch na al die tijd “import” bleven voor de echte Maasbrachters. Dat vond ze wel jammer, want ze zou niet meer terug willen naar haar geboorte streek.

Baia Reparata naar Porto Pollo.

Het eiland waar we beschut achter liggen.

Op tijd zijn we wakker en besluiten verder te gaan naar een beschutte baai vanwege de regen en onweer dat voorspeld is voor vanavond. Op de motor gaat het eerst richting het oosten. We zien de Maddelena eilanden nu goed en verheugen ons er op daar wat rond te gaan trekken. Als de wind wat aantrekt varen we al richting Isla Sparghi waar wat boten op anker liggen in een baai, goed beschut tegen noorden wind. We gaan echter eerst naar Porto Pollo. In deze baai ligt een eiland en er achter is goede beschutting tegen alle winden. Alleen ankeren is wat lastig vanwege de harde zandgrond en rotsen, volgens de pilot. Als we om de hoek van het eiland komen zien we 2 lege boeien liggen en het besluit is vlug genomen om er een te nemen.

De Zweedse boeien haak aan de boei.

We gebruiken de Zweedse boeien haak en zijn dan vlug klaar. Geen poging nodig om het anker vast te krijgen!!!! Verder is het ongewoon rustig water, geen swell, het lijkt de Grevelingen wel. Dan vlug gaan zwemmen, want de lucht wordt steeds donkerder. We zwemmen naar het eiland waar een tuinstoel langs de kant staat. Zeker door iemand vergeten mee te nemen. Na een uur donderen is het gaan regenen, maar echt onweer hebben we niet gehad. Voor ons doen is het koud buiten en blijft het regenen, dus eten we sinds lange tijd binnen. Morgen zien we wel wat we gaan doen, blijven liggen en de omgeving verkennen zoals het binnenmeer of toch weer verder trekken.

Castelsardo naar baia Reparata en een dag blijven.

Capo Testa

Gisteren hebben we Castelsardo verlaten. Eerst nog flink wat boodschappen gedaan voor een aantal dagen, zodat we weer kunnen ankeren. Helaas heb ik het Sardijnse brood niet gekocht. Drie of vijf kilo is echt te veel. Ik hoop nog wat kleiners te vinden en dan op de foto te zetten. Overigens vonden we deze haven prettig en naar verhouding niet duur. We ontmoetten Engelsen en Duitsers die al 10 jaar hier hun thuis haven hadden. Voorzieningen zijn bij de hand en je hebt vele mogelijkheden om naar toe te varen.
Zoals eerder beschreven was dit een dag van motoren. Volgens zygrib (weerprogramma) zou er een mooie westen wind staan, het eerste half uur hadden we een klein beetje noordoosten wind en toen was het over en uit. Op zo’n moment gaat de stuurautomaat er op en zitten we te lezen. Heel af en toe was er een zeilboot te zien en in de verte een vrachtboot die geen snelheid had. Het landschap veranderde langzaam naar ruige rotsen en eenmaal op de hoek van Sardinië kregen we kale, gladde rotsen te zien. Het landschap doet ons denken aan de westkust van Zweden en de kale rotsen in Noorwegen. Verder zijn ze niet zo hoog als aan de westkust en in het oosten.