St. Maria Di Leuca naar Crotone. Halfwinder te water.

De slurf van de halfwinder.

Om 7.00 uur gaan de trossen los en met de vooruitzichten van een paar mooie zeildagen gaat het richting Sicilië voor de winter maanden. De bedoeling is om in de buurt van Le Castella het anker uit te gooien om een paar uur te slapen. Daarna richting Siracusa en dan naar Marina di Ragusa. Buiten staat er niet te veel wind. De halfwinder gaat op en we gaan met een snelheid van 6-7 knopen op pad. De stuurautomaat kan niet goed de koers houden, Ton stuurt dan zelf.

St. Maria Di Leuca.

Droge waterval met trap.

Nog een dag blijven we liggen in de haven. Vannacht hebben we goed geslapen en de boot ligt een stuk rustiger. Verrast ben ik als ik ’s ochtends de Llano aan de steiger gewaar wordt. Gerrit is al op en een praatje is zo gemaakt. Zij zijn bij een klein eilandje weg gegaan vanwege de swell en ons achterna gegaan, een hebben een prachtige zeiltocht gehad. Morgen blijven ze nog een dag liggen en vertrekken dan ook richting Marina Di Ragusa, ze hebben minder haast dan wij, omdat ze pas eind oktober naar huis gaan.

Een dagje Lecce en Gallipoli.

Lecce, amfitheater.

Vandaag een auto gehuurd om naar Lecce te gaan. Op de heenweg naar Lecce nemen we de binnenwegen, maar die zijn dermate slecht dat we toch maar terugkeren naar een vierbaansweg. Het landschap stelt enigszins teleur, het is vrij vlak met heel veel olijfbomen en dichter bij Lecce is er druiventeelt. Ook een reden om de snelweg te pakken. Het weer werd steeds donkerder en het onweerde en regende hard. Voor het land alleen maar goed, maar wij hoopten echt dat het zou opklaren als we in Lecce aankwamen. Gelukkig was dat zo, geen druppel regen meer gehad en een lekker zonnetje en aangename temperatuur om door een stad te struinen.

St. Maria Di Leuca.

Oude vuurtoren.

Vandaag eerst de boot verder opgeruimd: Ton heeft de reeflijn van het eerste rif gelukkig zonder kapot snijden weer los gekregen en weer eens de hele boot met zoet water afgespoten.. Deze was muurvast om de lier gaan zitten. Ik heb het natte hok helemaal met zoet water schoon gemaakt. Er was zout water binnen gekomen. Daarna het plaatsje even gaan bekijken. We ontdekken een wasserette en dus vlug een was gedraaid. Gelukkig is bijna alles droog geworden.

Later op de middag zijn we het plaatsje verder gaan bekijken. Opvallend zijn de vele grote villa’s langs de boulevard en de straat erachter. Het doet wat Oosters aan. De winkels liggen verspreid over het stadje. Het is al een oud stadje, reeds in de Messopitaanse tijd en een hoofdstad in de Romeinse tijd. Boven op de berg is een grote kathedraal die we later nog gaan bezoeken. Overigens, Leuca betekent wit vanwege het witte gesteente in deze omgeving en zijn wit groene kleur van de zee. En Natuurlijk genieten we van ons eerste Italiaanse ijs.

St. Stefanou naar St.Maria Di Leuca hak van Italië; gespot door een SAR-vliegtuig.

Zonsondergang bij St. Maria Di Leuca.

Met de vooruitzichten dat we een mooie wind in de Ionian Sea zouden hebben staan we om 6.00 uur op en om 7.00 uur gaat het anker op. Er is wat oponthoud, want gras en een grote lap plastic wordt mee opgehaald. Nadat alles schoon is gemaakt en opgeruimd gaat het richting noord Corfu op de motor. Tot het eiland Otlionoi is er nog weinig wind en een behoorlijke golfslag, nog over van de harde wind van de afgelopen dagen. Eenmaal buiten gaan de zeilen omhoog en de motor al gauw uit. Met gemiddeld 6 knopen en tenslotte 2 reven in het grootzeil zeilen we heerlijk naar de hak van Italië, St. Maria Di Leuca.

Corfutown – Gouvia haven – kleine baai – Ak St. Stefanou.

De LLano en de Lunde aan de boeitjes

Gisteren was het echt een dag van hoppen. We zijn even gaan aanleggen in de oude haven van de stad en zelfs Ton vond het nu echt te erg met de riool lucht en de troep in het water. Eind april had hij niets geroken, maar wel later een of andere troep van de boot moeten schrapen. We wilden vlug wat boodschappen doen, maar alle supermarkten waren dicht. Nog even wat drinken bij het cafeetje van het voorjaar, dat er aftands uitziet en niet voor niets te koop staat. Dan op naar Gouvia haven, diesel tanken en de bijboot weer opbergen. Daar is de supermarkt open, ik doe de boodschappen en breng de sleutel voor drinkwater terug. De bijboot is dan al zowat inpak klaar, hij gaat het vooronder in tot in Marina Di Ragusa. Daar wil ik een bovencover maken met behulp van Debbie die dat aangeboden  heeft. Opeens staat een echtpaar bij de boot, fototoestel in de aanslag, het blijken Nederlanders te zijn en aan de washandjes aan de waslijn zijn we geïdentificeerd als Nederlanders! Klopt hoor, we maken een praatje en zij gaan de haven verder bekijken. We proberen nog ergens water te tanken, maar er zat een slotje op de kraan. Gerrit had op een andere plek in de haven gelegen vertelde hij ons later en daar was wel water.