La Coruna naar Laxe.

5 Nachten in La Coruna maakt dat we er aan toe zijn om verder te trekken. We hebben echt genoten van de stad en de muzikale evenementen. Er is weliswaar weinig wind en dan nog pal tegen, dus een aantal uren motoren naar de volgende Ria Corme en Laxe. Het is zo’n 38 mijl naar het zuiden. ’s Morgens tanken we diesel en dan naar buiten. We kunnen nu alles van de aanloop zien die we bij aankomst in het donker gedaan hebben. De toren, de Romeinse Menhirs, de branding etc. Als we de hoek om zijn gaan we de oceaan op naar het diepere water. Bij meer dan 90 meter is de deining namelijk veel minder. Onderweg hebben we een paar keer gezelschap van dolfijnen, maar dat duurt steeds maar even.

La Coruna

Het is alweer augustus, de tijd vliegt om als je bedenkt dat we nu 6 weken onderweg zijn. Door wat dagen op een plek te liggen leer je de stad goed kennen. Het oude stads gedeelte met zijn nauwe straatjes en kleine pleintjes was een ervaring, alleen we zagen haast geen mensen en dachten dat iedereen wel siësta zou houden. Hoe anders was het in de winkelstraten, heel veel mensen, alle winkels open en overal cafeetjes. Ook hier weer vele kleine steegjes, pleintjes en dwarsverbindingen met de winkelstraten. Al met al is La Coruna een veel grotere stad dan we dachten.

Wasdag aan boord

Op maandag was het wasdag op de boten. Helaas was het wassen een hele toer, met 2 machines gokken wanneer er een vrij was en dan de tijd die je hebt voor een was. De munt geldt voor 2 uur electriciteit, een programma kan 2 uur duren en dan moet je nog centrifugeren. Dus als je pech hebt betaal je 2 munten en kan de volgende jouw tijd gebruiken. Ingewikkeld en tijdrovend. Wel goed om andere mensen te spreken en hun verhalen te horen. Ton kon dit niet aanzien, maakte een lijst voor de machines waarop je kan inschrijven en het werkt to nu oe!! De havenmeester vindt het prima, maar het is niet hun zorg.

Dinsdag hebben we voor het eerst gefietst, de hele boulevard langs (7 km), de Romeinse overblijfselen bekeken, de Hercules (vuur)toren bekeken die de oudste vuurtoren van Europa is en tenslotte het Millennium standbeeld gefotografeerd. Met zonnig weer en wat wind een heerlijke tocht. Tenslotte nog even langs de winkel centronics voor een lampje. De winkel ligt tegenover het operagebouw (mocht iemand het nog ooit nodig hebben). Een winkel waar je werkelijk alles kunt krijgen op het gebied van electronica onderdelen (voor Dordtenaren de radiobeurs). Hier waren we op maandag naar op zoek geweest en via via terecht gekomen.

Vanochtend koffie gedronken bij Frans van Buuren en Janny van de Sisco in de andere haven. Zij zijn gisteren aan gekomen. Ook Joke Bakker is er, dus een heerlijk weerzien. Joke lag al sinds vrijdag in de haven, maar wij hadden haar in Lissabon gedacht en dus geen sms gestuurd over onze aankomst. Door het weer was haar boot echter niet verder dan La Coruna gekomen, de schipper was naar zijn gezin in Lisabon gevlogen en zij kon nog een paar dagen aan boord blijven. Morgen vliegt ze terug naar huis. Maar vanavond gaan we met z’n allen naar een muziekuitvoering op Plaza de Maria Pita. Het is feest in La Coruna en elke avond zijn er muziek uitvoeringen. Nog iets opvallend, zowel in onze haven als in de anderen is het helemaal niet druk met boten. Is dit vanwege de crisis of vanwege het weer of misschien wel door beide oorzaken. Je zou nu propvolle havens verwachten.

59.30 uur later in La Coruna.

We zijn er gekomen na een afwisselende overtocht. We begonnen met rustig weer, maar naarmate de nacht vorderde nam de wind toe, werd de zee onrustig en de hoeveelheid zeil die opstond minder. Met een gemiddelde van 6 knopen en meer legden we de eerste 24 uur een grote afstand af. En toen werd Ton zeeziek, helaas bleef het niet bij een keer braken dus dopamine moest eraan te pas komen. Hij voelde zich echt gammel en zag bleek. Ik voelde me ook wat katterig, maar met steeds kleine beetjes eten ging het prima. Om beter te kunnen slapen hebben we toch maar de zeekooi in orde gemaakt: plank voor de kajuitbank, slaapzak en kussen. Het ging veel beter want je lag midscheeps, geklemd tussen bank en rugleuning kussen en de moeheid gaf het laatste duwtje. Het schema van 3 uur op 3 uur slapen hebben we zoveel mogelijk aangehouden zodat je toch aan de rust toe kwam. Wouter stuurde een mail en meldde dat er een frontje was overgekomen, nu dat hadden we al gemerkt!