Sanxenxo naar Portonovo. Nog steeds gedwongen pauze.

Sinds dinsdag is de situatie met mijn been niet veel veranderd. Bijna dagelijks moet ik op controle, omdat de wond toch wat ontstoken is geraakt. Vandaag hebben ze ook antibiotica zalf erop gedaan en was het niet meer pijnlijk bij het aanraken, dus er is vooruitgang!!
Uit de zeer luxe haven van Sanxenxo, iets á la de haven Port Zeelande met allemaal grote luxe motorjachten, zijn we gisteren “weg gevlucht” naar de haven van Portonovo, 1 kilometer verderop. 3 Nachten lang tot 6 uur ’s ochtends bonkende muziek is toch teveel van het goede. Onze taxichauffeur van elke dag vertelde vanochtend dat er een hele week feest is vanwege de heilige Rosaria. Er staan kermis attracties bij de haven en 1 café bij de haven gaat tot 6 uur ’s ochtends door. Volgens Ton zijn er de hele nacht gasten aanwezig. In deze haven is het erg rustig, maar schommelen we wat meer. We hebben dan ook weer heerlijk geslapen.

Vilagarcia – Pobra do Caraminal –Sanxenxo. Een gedwongen pauze.

Na Carlos bedankt te hebben voor de goede zorgen in de haven en inkopen voor een dag of drie gaan we naar de rustige beschutte baai van Pobra do Caraminal voor de nacht. Er liggen nog wat andere boten, want het is goede anker grond vlak bij het strand. Gisteren op tijd weg want we wilden gaan wandelen bij het eiland Ons, een natuurgebied waar we permissie voor gevraagd hadden. Onderweg vangen we weer 2 makrelen, dus Ton kan vooruit. Helaas komen we niet op het eiland. Toen we alles wilden opruimen van het vissen en ik over het mes wilde stappen, stootte ik mijn linker been en opnieuw een behoorlijk stuk huid ging los. Heel, heel erg balen, vooral omdat het tot nu toe heel goed was gegaan! We hebben meteen het been verbonden (alles hiervoor aan boord) en toen begon de actie voor hulp. De haven van Sanxenxo was 45 minuten varen. Via 112 kon Ton alles geregeld krijgen, wat ook nog makkelijker werd toen een mevrouw goed Nederlands sprak en intermediair was. Bij aankomst in de haven stonden de mensen klaar om de lijnen aan te pakken (hadden we al eens eerder meegemaakt!), de ambulance was er en zo richting de eerste hulp post. De ambulance broeder sprak goed Duits dat ook weer heel prettig was. Er zijn 12 hechtingen geplaatst en nu maar hopen dat de zaak aan elkaar groeit.

Santiago de Compostela per trein.

Ondanks het late uur (deze ochtend) staan we op tijd op om naar Santiago te gaan. De trein is op tijd, we hebben vaste plaatsen en een half uur later lopen we het station uit. Het is bewolkt en niet te warm, maar we weten niet precies waar de  Cidade da Cultura de Galicia. Op de gekochte stadskaart staat het ook nog niet. We wilden om 11.30 uur de rondleiding mee maken, dus de taxi brengt ons er heen. Bij aankomst is het zo stil, dat we ons afvragen of het wel open is. Wel zijn we al helemaal verrast door de gebouwen, kleuren, vormen etc. De informatie is open en we krijgen een hele uitleg. De rondleiding in alleen in het Spaans, dus die laten we schieten. De gebouwen zijn ontworpen door Peter Eisenman, een Amerikaanse architect.