Marina di Ragusa. 2 Dagen van heel veel mensen ontmoeten.

Ton aan de slag met de dynamo.

Na weken van veel op elkaar aangewezen zijn, is het wel even omschakelen naar een sociaal gebeuren om je heen. Op onze verkenningstocht door de haven en het havenkantoor gisteren, worden we door Amerikanen, Bill en Chris, uitgenodigd om verse tonijn te komen eten voor lunch op hun boot. De tonijn hebben ze de dag tevoren zelf gevangen en is behoorlijk groot en teveel om zelf op te eten. Om lunch tijd gaan we bij hen aan boord, een catemaran van 43 foot, en daar blijken nog meer mensen te komen. Een heel internationaal gezelschap, Amerikaan, Canadees, Duits, Zweeds, Engels, Turks en Nederlands. De tonijn werd rauw gegeten en was erg lekker volgens Ton. Het was ook erg gezellig en we begrepen dat de anderen elkaar al kenden uit voorgaande jaren. In Ragusa komen in de winter de zeilers terug vanuit Kroatië en Griekenland. Vanwege het onweer en de regen hebben we vlug afscheid moeten nemen, omdat we alles aan boord open hadden laten staan!

Licata naar Marina di Ragusa. Op onze winterplek.

Halfwinder op en genieten.

Gisteren zijn we in de loop van de middag naar de haven van Licata gegaan om daar te kijken hoe die haven eruit ziet. Er is nl. in het cruisers wereldje altijd discussie of je naar Licata of naar Marina di Ragusa moet gaan om te overwinteren. Licata is een grote haven die nog veel uit kan breiden. Er is een groot winkelcentrum bij met een Conad supermarkt, alles erg nieuw en nog in ontwikkeling. De steigers zijn ruim en aan de kant waar wij gelegen hebben, waren twee steigers. Aan de overkant waren meer steigers. De indruk op mij was een heel royale haven die uit kan groeien tot een lux geheel, maar nu nog niet echt gezellig is. Een beetje “clean”. We hebben wat mensen van de steiger gesproken, maar omdat we weg gingen was dit maar even. Het stadje Licata is op loopafstand te bereiken en volgens de haven mensen zijn er een paar goede restaurants. We hebben wat voorraad ingeslagen want bij Marina di Ragusa zijn de supermarkten verder weg. Toevallig lagen we tegenover de Tumbalong van David en Beverly, maar David was zondag al vertrokken naar zijn huis in Frankrijk wat wij al wisten.

Empedolce naar ankerplek bij Licata en een dagje rust.

Rots eiland bij Licata.

Gisteren zijn we op ons gemak richting Licata gegaan. Het is een fijne temperatuur en een mooi windje. Goed om de halfwinder op te zetten. Ton wilde iets met een lijn uitproberen als we de dinghy voorop hebben liggen. Al met al was het een hele operatie en toen het zeil eindelijk uit de hoes kwam en stond was de windrichting zodanig gedraaid dat we naar de kust zeilden in plaats van richting Litaca. Dus inhalen de hele handel en opruimen en de hi-aspect gewoon weer op gezet. Na een poosje moest de motor bij vanwege het wegvallen van de wind. Bij Licata aangekomen zagen we achter een rots een aantal bootje achter anker liggen. Deze anker mogelijkheid staat niet in de pilot. Een heel aantrekkelijk idee om het anker uit te gooien en de nacht door te brengen. We hebben meteen de zeilen naar beneden gedaan en de koers verlegd naar een plekje achter de rots, lekker beschut tegen de golven en heerlijk om weer eens te zwemmen. De andere bootjes vertrokken tegen de avond en we hadden het rijk alleen.