Met Erik en Marjan naar Amsterdam

Daan zit nu al graag in de navigatiehoek (naar Babapapa te kijken).

Bij AH wordt voor een aantal dagen gefourageerd. Zowel voor de eters ’s avonds als iets lekkers voor de opstappers. Die zijn om 9.00 uur bij de boot en na alles bekeken te hebben en de eerste koffie ronde wordt de boot uit de box gevaren. Het weer is helemaal opgeklaard en er staat een lekker windje. Als deze ook nog eens uit de goede hoek blijkt te komen belooft het een mooie dag te worden.

Dwars het Markermeer over naar Lelystad.

Deze trimaran in de Compagnieshaven heeft wel een bijzonder tuig.

Na een heerlijke rustige nacht zijn we om 10.00 uur klaar om te vertrekken. Voor het eerst gebruiken we de dekwaspomp om het anker schoon te maken. Plotseling komt er geen water meer, dus switch uit en op onderzoek. Buiten is er niets te zien en dus vindt in de voorpunt een eerste check plaats. Een slang is los gegaan er ligt redelijk wat water is de bak.

Vandaag ongeveer 44 mijl over de Wadden het het IJsselmeer.

Om 8 uur gaan de landvasten los en moeten we even tegen de stroom in naar de vaargeul gaan. Daarna met de stroom mee richting Harlingen waar om 11.00 uur de stroom keert en we richting de sluizen van Kornwerderzand kunnen gaan. Met de stroom mee van 2-3 knopen gaat het richting Harlingen.

Twee dagen op Vlieland.

Een aantal van de ca. 14 platbodems die in de haven van Vlieland liggen.

Wat kan het weer toch vernaderen in een nacht. Je komt aan met veel wind, maar met heerlijk de zon erbij en de volgende ochtend regent het en waait het nog hard ook, 6-7 bft. Dit weer was voorspeld en daarom zijn we Vlieland ook aan gelopen om het beschut over ons heen te laten komen.

Naar Vlieland (5-6 september)

Het lukt om op tijd weg te gaan, na het heet water en de avondmaaltijd klaar gemaakt te hebben. De haven is al bijna leeg, we zijn een van de laatsten die vertrekken. In de sluis moeten we geduld hebben, een half uur later zijn we buiten. Al motorzeilend gaat tegen de vloedstroom richting Cuxhaven. Daarr krijgen we de stroom mee. Door de voor de windse koers houden we de motor erbij en gaat het met een lekker vaartje (soms 10 knopen) richting Nederland. We bellen Saskia dat we de zee op gaan en haar zullen melden als we in Nederland zijn. Een angstig moment beleven we als we door de stroom richting een boei worden weg gezet.