 |
| Aanloop Sarande. |
Dinsdagmorgen
gaan we, samen met de Llano, op stap naar Sarande, na eerst een rondje langs de
andere Nederlandse boten gemaakt te hebben. Allemaal zijn we een beetje
opgewonden om wat we gaan aantreffen in Sarande. We weten dat er geen echte
marina is voor de plezierjachten maar wel een kade waar je naast de ferries
aanlegt. De havenmeester, Azim, heeft een sms gestuurd dat we welkom zijn.
 |
| Ada legt ons alles uit aan boord van de Llano |
Aangekomen bij Sarande worden we welkom geheten door Azim en Ada, we kunnen langszij
liggen van kade muren en hoeven geen anker uit te gooien. De ontvangst is
uiterst vriendelijk en professioneel. Je ligt binnen de hekken van de douane en
dat is heel veilig zoals we te horen krijgen. Ada wordt ons toegewezen als
contactpersoon en zij maakt de papieren in orde (€ 50, € 30 voor het inklaren €
20 voor het liggeld). Liggeld voor de andere dagen is € 20 per dag. Na een half
uurtje komt ze terug met de paspoorten, helaas zijn er geen gastenvlaggetjes
meer daar moeten we zelf voor zorgen. Die hebben we niet verder gezocht. Ada
heeft Engels gestudeerd, au pair geweest in Zwitserland en spreekt perfect
Engels. Ze vertelt ons dat Sarande een echte badplaats is met veel Engelse,
Turkse, Scandinavische toeristen, maar dat er nu een stop is in het bouwen van
nieuwe appartementen gebouwen. Je ziet ook vele niet afgemaakte geraamten staan
tegen de berg en in de stad. Verder wordt er hard aan de wegen gewerkt en is
het wel wat rommelig in het centrum.
 |
| Het rode gebouw in aanbouw. |
Het douchegebouw is nog niet klaar, een
heel modern gebouw waar de douane en de voorzieningen komen. We hebben wel
water, heerlijk zacht, en elektriciteit op de kade. Zij regelt ook voor de
volgende dag een taxi die ons rond zal rijden naar Butrinte, Gjirokaster en de
Blue Eye (€ 110). Later verkennen we de stad, een boulevard met vele hotels en
restaurants.
Opvallende is dat het overal erg schoon is, wel even anders dan in
Italië en Griekenland. Bij een moderne supermarkt doen we wat inkopen, het
meeste hebben we nl. in Gouvia al gedaan, je weet maar nooit. Met een goed
gevoel gaan we ’s avonds lekker slapen. We hebben geen internet en zijn
aangewezen op cafeetjes, die we morgen zullen aan doen.
