Oporto bezoek aan Porthouse Churchill.

Stadhuis van Oporto

Opnieuw een dag naar Oporto met de metro. We stappen bij halte Trinidade uit en lopen dan naar beneden de oude stad in. Het stadhuis ligt aan een plein omgeven door monumentale huizen. Helaas zijn een aantal behoorlijk vervallen. We willen het port huis Churchill bezoeken waar we een uitnodiging van hebben gekregen op het vliegveld. Zoals alle huizen ligt ook dit aan de overkant van de rivier. We lopen boven op de ijzeren brug, hebben een fantastisch uitzicht op de Douro, Oporto en Gaia. Met de kabelbaan zweef je over de kelders van de bekende merken.

Churchill huis ligt wat meer verscholen, maar is goed te vinden. Alison, de gastvrouw van Zuid-Afrikaanse afkomst, is erg enthousiast en vertelt ons alvast wat over de port. Port wordt gemaakt van druiven uit de Douro vallei, waar dan nog brandy bij wordt gedaan. De houdbaarheid wordt hiermee verlengd. Zij laat Ton eerst de droge witte port, 10 jaar oud, proeven. Dit is een aperitief, lekker met amandelen die aangeboden worden. Daarna krijgt Ton de Ruby rode port, voor na de maaltijd en lekker met kaas en kaas koekjes. Ruby port heeft niet zo lang gelegen in de vaten en wordt al vlug gebotteld. Het volgende glas is de Tawny rode port. Deze is altijd 10 jaar oud, heeft langer in de vaten gelegen en is zoeter van smaak. Volgens de proever erg lekker en mooi van kleur. De top van de port is de Vintage port, hier wordt na 4 dagen de brandy toegevoegd en blijft de droesem in het hele proces aanwezig.



Onze gastvrouw Alison



De fles moet liggend blijven in de kelder en voor het serveren eerst door een zeefje gaan. Omdat we moeten wachten op een rondleiding in het Engels krijgt Ton ook deze aangeboden om te proeven. Na 4 glazen port moet hij ook nog een rondleiding doen, een beetje dizzy maar hij kan nog vragen stellen!! De rondleiding doen we met Belgen uit Hasselt die we al gesproken hadden op het vliegveld. Het was meteen goed toen ze hoorden dat ik uit Limburg kwam en ook nog de brouwers familie uit Alken kenden. Al met al een prima dag.

Wijnboot op de Douro

Oporto en de dag van het toerisme.

De ijzerenbrug over de Duro

Na een heerlijke nachtrust, die we toch een aantal nachten niet gehad hebben, hebben we Oporto bezocht. Eerst nog naar het vliegveld om de sprayhood aan de zeilmaker te geven. Deze heeft op 5 minuten rijden daar vandaan zijn werkplaats, dus prima te doen op weg naar Oporto. Vanuit Póvoa do Varzim rijdt de metro langs de kust naar Oporto. Alleen zaten we vanochtend in de “expresso”, die helaas niet stopte op onze overstap station naar het vliegveld. Wij dus een stuk verder naar een halte waar diverse lijnen komen en waar je kunt overstappen. Weer terug naar de halte voor het vliegveld en tenslotte na 1 ½ uur waren we op het vliegveld. Daar was het gezellig met muziek, dansers en kraampjes met hapjes en uiteraard de port wijnen om te proeven. Het is namelijk wereld toeristendag vandaag, nooit van gehoord. We waren benieuwd of we in de stad er ook nog iets van zouden merken. Helaas was dit niet het geval. Wel kwamen er regelmatig eerstejaars studenten van de universiteit in groepjes al zingend langs, begeleid door ouderejaars in hun zwarte kleding en zwarte capes. Het studiejaar is daar ook begonnen. De oude stad heeft hele mooie gebouwen, nauwe straatjes en huizen met smeedijzeren balkonnetjes. Uiteraard zijn de bruggen over de rivier de Douro trekpleisters. Met de metro weer terug naar de boot, niet nadat we bij het toeristenbureau nog even langs zijn gegaan om informatie over autohuren te vragen. Daar kon Ton opnieuw een glaasje port nemen met wat lekkers van de stad. Ik kreeg een vloerkleed, gemaakt in deze streek.


Ook vrouwen ontspannen zich



Wij zijn weer aan boord!

Uitwaaien op het strand

Na 12 heerlijke en drukke dagen zijn we weer op de boot aangekomen. De tijd was echt te kort om alle mensen te spreken of te bezoeken, maar wat we gedaan hebben was geslaagd. Het lustrumweekend van “de grijze Merlijn” van het studenten dispuut Excalibur, nog van de studententijd van Ton in Eindhoven, was heel gezellig. Ditmaal in de Priory Corsendonk. Altijd weer leuk om deze vrienden te ontmoeten, lekker te eten in de Priory, bij te praten en het laat te maken.
Tijdens de lunch op zondag bij Maria ter gelegenheid van haar 60e verjaardag hebben we bijna al mijn broers en zussen met hun partner weer gezien. Het was heel geslaagd, ook omdat we met zo velen waren.
Daarna nog naar de gezellige verjaardag van Paul in Heemstede en het eerste weekend was goed gevuld.

Samen met opa slagroom eten

In het tweede weekend hadden wij voor Wouter, Saskia en hun gezin een heel gezellig vakantiehuis in Groote Keten (Noord-Holland) gereserveerd. Het weer was veel mooier dan voorspeld en zo konden we lekker buiten zijn. Strand, Landgoed Hoenderdaell met een dierenpark in Anna Paulowna en op maandag Sprookjeswonderland in Enkhuizen met Daan. We hebben er allemaal van genoten. Helaas kon Wouter en zijn gezin er uiteindelijk niet bij zijn en dat hebben we wel gemist! Gelukkig hebben we Wouter nog een nacht te logeren gehad in Dordrecht, zodat we ook met hem hebben bijgepraat.