Port Atheni. We maken wandelingen.

 

Vandaag vieren Peter en Anja dat zij 51 jaar getrouwd zijn. We zouden vorig jaar het feest

hebben, maar vanwege de Covid ging dat niet door. Wij laten verstek gaan en zullen hen feliciteren als we weer thuis zijn.

De Lunde.

 

Drie dagen liggen we nu op deze plek en het geeft de mogelijkheid om de omgeving verder te bekijken. De eerste dag zijn we naar de jachtclub Athenios gelopen, wat gedronken en daarna naar het nabij gelegen dorp Katomeri. Een heel mooi dorp, goede wegen en een groot hotel Meganisi. Bij een winkeltje, overvol met allerlei artikelen, kopen we een gasaansteker, een anaptiras aeriou, ons vertelt door een bewoner! Het is een mooie wandeling en het valt erg mee met de warmte. 

De doornenstruik.

 

Gisteren zijn we naar Klein Vathy gelopen. We hadden boodschappen nodig en het wandelen beviel erg goed. De heenweg nemen we een klein pad, maar de vele doornenstruiken waren toch iets minder om te doen op de terugweg met rugzakken vol. Klein Vathy kennen we al van eerdere bezoeken. De bakker is zo gevonden, vandaag geen bruinbrood gebakken morgen weer wel, en ook hier koffie/thee met iets lekkers erbij. De terugweg lopen we langs alle armen waar overal boten liggen. Het is een stuk langer, maar dat gaf niet. Voor de 2^e avond halen we alle schaduwdoeken weg vanwege de wind. Een beetje ongewoon om zo laat nog wind te hebben.

 

 

Vanochtend ziet Ton dat de Bruce, Frans en Janny, ook in Port Atheni liggen alleen meer naar binnen. Ze reageren niet op een belletje of App, maar wellicht zijn ze al koffie aan het drinken. We zien de boot liggen en denken hun dinky aan de kant voorbij te lopen. Bij de cafés is niemand te zien. Na een tijdje appt Frans dat ze aan boord waren en naar de kant zullen komen. Hij had toen pas onze App gezien. We praten gezellig bij en nemen afscheid voor langere tijd. Zij gaan de Peloponnesos rond en komen in september weer naar het noorden. Wellicht zien we hen dan nog een keer. Inmiddels is het drukker geworden in de baai. Het plan is om morgen naar de Vlikho baai te gaan, bij Nidri. Misschien uit eten bij Elena.

Van Vasilliki naar Port Atheni.

 

 

De lege nieuwe haven van Vasilliki.

We drinken nog even wat koffie en thee op het terras bij de boot en komen in gesprek met Engelsen. Zij blijken ook in Ionion Marine op de kant te liggen. Door de Corona hebben zij afgelopen december een maand aan boord door gebracht. Met nog een stel bij Cleopetra, buren achter het hek, hadden ze om de drie dagen contact. Alles was dicht, alleen met een verklaring om boodschappen te doen konden ze even eruit. Wellicht zullen we elkaar op de marina nog wel tegen komen. 

 

De lege gebouwen van de haven in Vasilliki.

Na even boodschappen gedaan te hebben is het tijd om alles klaar te maken voor vertrek. Na de lunch kiezen we het ruime sop. Met een voordewindse koers, alleen op de fok, gaan we richting Meganisi. We willen ankeren in een baai aan de oostkant, even weer de rust opzoeken. Volgens Navionics, navigatieprogramma, moet dat kunnen. We zien een andere zeilboot ook die kant op gaan, maar zien haar even later weg varen van de plek. Teveel wespen? Aangekomen bij de ankerplek blijkt het heel diep tot bijna aan de kant, geen ruimte om te draaien en ook meteen wespen. We keren om en gaan naar de armen aan de noordkant. 

Bij Port Atheni vinden we een plek. Bij de derde actie houdt het anker en gaat Ton het water in om 2 lange lijnen naar de kant te brengen. Nu merken we dat de aanschaf van 2 drijflijnen van 50 meter, zoals voorgeschreven schijnt in Griekenland, geen overdreven uitgave is. Gaan we dus doen! Met de lijnen die we hebben liggen we goed vast en kunnen rustig slapen.

De mooie tonino.

 

Vanochtend worden we wakker van een visser die hier rondvaart. Dichterbij gekomen blijkt hij tonino’s in de aanbieding te hebben. We kopen er één voor €10,00, hij had het liefst twee voor €20 verkocht. Desondanks krijgen wij de grootste van de twee. Het is een bijzonder mooi exemplaar van zeker 3 kilo. Ton kan dus even zijn hart ophalen aan de vis. Verder maak ik het zonnescherm af. Nu is ook de hele kajuit tegen de zon beschermd. Verder is het wat drukker geworden met boten, maar niet storend. Morgen maar eens de kant op en kijken wat er in Port Atheni te beleven valt.

Ormos Antisamos naar Vasilliki.

 

Kristine, de vrouw van Wouter is vandaag 50 jaar geworden. Gefeliciteerd en nog vele gezonde jaren.

Op zondag verlaten we de baai en zeggen dat dit een van onze heerlijke plekken is om terug te komen. We varen naar Vasilliki, eerst op ons gemak met gemiddeld 10 knopen oostenwind tussen de eilanden Ithaca en Kefalonia. Er is nog een andere boot die dezelfde kant op gaat. In de buurt van Fiskardo zie ik de kleur van het water weer veranderen, oppassen want we komen op het grotere water. En ja hoor, de wind draait naar het westen en de snelheid loopt op naar gemiddeld 5 knopen. Zoals altijd bij de baai van Vasilliki neemt de wind toe eind van de dag. De fok wordt een stuk ingedraaid en bereiken we de haven van Vasilliki. De nieuwe haven ligt er nog steeds leeg bij, werk in uitvoering staat er op een bord. We leggen aan bij de kade, waar we 2 jaar geleden in september een week gelegen hebben wegens motorpech. Nu is het een stuk drukker, veel meer toeristen. Een flotielje van Sunny Sailing (Nederlands)ligt voor ons en we denken dat we hun plekje ingenomen hebben voor de andere boten van het flotielje. Jammer, maar er zijn geen gereserveerde plaatsen.

We maken twee keer een wandeling, genieten van koffie drinken, ijs en wafel en doen boodschappen. Uiteraard wordt de was gedaan. Heel goede wasmachines en drogers. Geen professionele draaitijd van 30 minuten, maar echt een uur draaien. Een aanrader dus.

Vandaag gaan we weer een baai opzoeken en ankeren. Ook weer lekker en de mogelijkheid om te zwemmen bij de boot.