Naar Ragusa.

Haven van Roccella.

Sinds zondag middag liggen we weer op ons bekende plaatsje in de haven. Het was een hartelijk welkom van verschillende bekenden van ons en het voelde echt als een beetje thuis komen. Opvallend zijn de vele Nederlanders die er liggen op onze steiger. Bob, een van onze buren, stelde al voor om de gangbare Engelse taal maar door Nederlands te vervangen. Ook zijn er meer Fransen, die van de regering te horen hebben gekregen niet in Turkije te overwinteren. We hoorden dat de haven behoorlijk vol ligt en dat ook de havens in Griekenland vol zijn. In Turkije zijn ze leeg. Triest voor de toeristencentra en marina’s daar.

Onze tweede tonino.

 ’s Middags na een slaap van 2 uur meteen een borrel bij Patrick en Annemie, Sparkle, waar ook Rein en Marian (toerzeilers) waren, Gino en Nadine, Cumulus,  en Gerard en Jacqueline (Buono Vista). We zijn weer helemaal bij gepraat en opgenomen in het wereldje van de marina.
Onze terugtocht is heel voorspoedig verlopen. We hebben er 29 uur over gedaan. Zaterdags heel vaak fok in- en uitgerold, motor aan en uit en tenslotte de nacht en zondag de laatste uren alleen op de motor en het grootzeil gereefd als steunzeil. Je ligt dan rustiger op de golven.
Wat het vissen betreft, even buiten Roccella hadden we al binnen 10 minuten weer een mooie knaap aan de haak en later nog een wat kleinere. De grootste voor Patrick en Annemie, de kleinere voor Ton. Hij blijft anders dagen tonijn eten!!!! Zondagmorgen een kleintje, die we maar een tweede kans gegeven hebben. Ook daarin wordt je dus kritischer.
De komende dagen is het de boot winter klaar maken en nog eens kijken of we kunnen wandelen en wat rondtoeren.