Van Stintino naar Porto Conte. Bezoek van de guardia di finanza.

Vruchten van een palmboom

Stintino is een kleine plaats die opgeleukt is met allerlei foto’s van vissers op de huizen. ’s Avonds is er niets te beleven in deze tijd, wat bars zijn open en een cafetaria waar Ton een frietje heeft genomen. Vanmorgen weer op tijd weg gegaan, omdat er nog wat wind te verwachten viel. De nauwe doorgang konden we mooi op de zeilen doen, maar rond 13.00 uur was het afgelopen met de pret. Motor aan, fok weg gedraaid en tenslotte ook het grootzeil naar beneden. Het was een warme en zonnige dag, zwembroek aan en nog lekker genieten van deze rustige dag. Na gisteren vonden we het prima.

Van baia Reparata naar Stintino. 9 ½ uur zeilen!

Zeilen met fok te loevert..

Op tijd zijn we wakker en om half negen varen we al met een oosten windje de baai uit. Om de hoek staat er een heerlijke oosten wind, het grootzeil wordt over stuurboord vast gezet met een bulletalie (lijntje dat de giek niet naar de andere kant kan klappen) en de fok wordt te loevert (aan bakboord) uit geboomd. Op driekwart van de afstand gijpen we (de zeilen staan dan precies tegengesteld) en tot bij de haven hebben we dit vol kunnen houden. De wind was zo tussen de 4 en 5 bft. Wat een gemiddelde van 5-6 knopen op leverde op een afstand van bijna 50 mijl. Dan nog de hele tocht de zon erbij, mooier kan je het niet wensen. We zijn nu moe, maar heel voldaan met zo’n mooie zeil dag. Morgen de nauwe doorgang door en afzakken naar Porte Comte aan de westkant van Sardinië.
NB. De haven gelden in Stintino zijn het duurste (€ 32) die we vanaf september tegen zijn gekomen. Doen we een volgende keer niet vlug meer. Ankeren was geen optie, omdat de bekende plekken allebei lager wal zijn en er staan buiten behoorlijke golven.

Van Maddalena naar baia Reparata.

De hutten van Club Med op Caprera en Stagno Torto.

Vandaag gaan we dan toch weer langzamerhand terug varen richting Bosa. Afscheid nemen van de Maddalena eilanden, waar we erg van genoten hebben en zeker terug willen komen. Op ons gemak nog even de laatste inkopen doen, de boot klaar maken en de haven betalen. Dat kon gisteren niet, waarom was ons niet duidelijk want de marinero’s waren aanwezig.
Gelukkig was er genoeg wind om al kruisend naar het westen te varen. Een uurtje voor de baia Reparata viel de wind weg en dus toch maar de motor bijgezet. De vorige keer dat we hier lagen hadden we ons anker uitgegooid, maar wel boeien zien liggen. Dus vandaag er een opgepikt en daar liggen we nu heerlijk aan vast een beetje te schommelen. Op dit moment liggen we met drie boten in de baai, meer dan we gedacht hadden.

Van Stagno Torto naar Maddalena.

Stagno Torto

Voor het eerst hebben we heel slecht internet op een inham en ook de mobiel heeft bijna geen bereik. Toch zien we een haventje voor motorbootjes, vakantiehuizen en weer een vakantiepark met hutten, zoals bij Club Med. Het park is gesloten want we zien er geen verlichting branden. We liggen alleen in de baai met weer veel vissen om de boot en Ton ziet bij het snorkelen een inktvis zwemmen. Bij de ankerketting ligt een platvis half in het zand. We moeten ons gaan verdiepen in het vissen, zelf iets vangen is eigenlijk toch ook wel weer leuk. Opvallend is dat je weinig vis ziet in de winkels, heel anders dan aan de kant van de Atlantische Oceaan.

Van cala Garibaldi naar Stagno Torto.

Bloeiende struik die je veel ziet.

Gisteren, onze trouwdag, zijn we naar Maddalena gelopen (2 uur) om daar een lekker kopje koffie/thee te drinken en wat inkopen te doen. In onze pasticceria hebben we ook de tijd genomen om wifi te gebruiken. Een aantal programma’s van de tv. zijn gedownload om de komende dagen te bekijken. Terug hebben we de bus genomen. We ontmoetten bij de bushalte een India’s stel dat in Lausanne werkt en samen met ons de bus naar Isola Caprera nemen. Zij wilden heel graag naar het strand en die zijn er genoeg te vinden. ’s Ochtends was het erg mistig, de eerste keer dat we het mee maakten. Tijdens onze wandeling klaarde het steeds meer op en ’s middag was het warm weer (25 graden).

Cala Garibaldi en de borrel bij Cate en Murray van de Coolchange.

Het huis van Garibaldi met een boom uit 1867.

Als je in cala Garibaldi ligt moet je op z’n minst zijn museum gaan bekijken. Dat hebben we gedaan. Garibaldi is vooral bekend vanwege zijn vele militaire acties in Italië, Zuid- en Noord Amerika. De laatste periode van zijn leven heeft hij doorgebracht op Isola Caprera, dat uiteindelijk zijn eigendom was. Hij bouwde er een groot huis, verbouwde groente en granen en was selfsupporting. Hij leed aan reuma en raakte invalide. Zijn huis is ingericht als museum met allerlei spullen van Garibaldi en zijn kinderen, zoals meubels, schilderijen, foto’s en herinneringen aan de militaire acties. Buiten in de tuin staan de graftombes van hem, zijn laatste echtgenote en 3 kinderen. Ook is er een beeld van Garibaldi geplaatst.

Van Cala Coticcio naar cala Garibaldi, noordkant van Isola Caprera.

Cala Coticcio, de vele vissen in het water.

We verlaten deze mooie cala met zijn vele vissen, maar ook veel muggen. Het zijn hele kleine muggetjes, die moeilijk te vangen zijn, maar wel gemeen steken. We hebben in Bosa al een elektrische vliegenmepper gekocht en het apparaat komt heel goed van pas! Je schrikt alleen als je een mug, vlieg etc. elektrocuteert, de vonken spatten er van af.