Prettige Kerstdagen en een Gelukkig 2011

Weer aan de wal en het sluiten van het logboek

Het clubhuis van onze thuishaven.

Na een heerlijke nachtrust in de Put hebben we meteen al spullen van de boot meegenomen naar huis, die we de komende weken niet meer zullen gebruiken. En dat hebben we de afgelopen dagen ook nog gedaan, opruimen, inpakken en dan thee drinken en een boek lezen. De overgang moet geleidelijk aan gebeuren. Het weer is inderdaad slecht, veel regen en heel harde wind. We zijn blij dat we al terug zijn in de Put, want anders hadden we nog ergens een aantal dagen verwaaid gelegen en wellicht niet op tijd terug kunnen zijn voor het feest van Ton zijn broer en schoonzus.

Een andere gast in de haven.

Thuis komen na een lange tijd heeft wel weer zijn leuke kanten, benieuwd naar hoe de tuin eruit ziet, hoe de buren het maken, nieuwtjes uitwisselen, telefoontjes plegen en hoeveel post er te verwerken valt. Opnieuw moeten we bepaalde dingen even zoeken, waar liggen ze ook al weer, maar vooral wennen aan de lucht in huis die benauwd en warm is. De heerlijke schone en open zeelucht wordt gemist. Een ding is zeker, volgend jaar willen we weer voor een langere tijd weg, welke richting is nog niet echt duidelijk, maar misschien wel naar het zuiden. De toekomst zal het uitwijzen. Eerst gaan we nu wennen aan het gepensioneerd zijn van ons beiden en leuke dingen doen. Saskia heeft waarschijnlijk een ander huis gekocht, dus er is tijd voor oppassen op Daan en eventueel klussen, daar hebben we ervaring in opgedaan.

Ik sluit hierbij ook het logboek af en hoop volgend seizoen weer aan de slag te gaan. (Henk en Ger, we doen het echt hoor!) Rest mij nog te melden dat ik inderdaad een blauw oog heb en de kapster uitgelegd heb hoe dit gekomen is!!

De laatste tocht over zee en de eerste nacht in onze eigen box

Om 6.00 uur gaat het wekkertje af. Het is nog donker buiten en Ton vraagt zich af of dit niet wat overdreven is. Maar we hebben berekend dat we de tijd nodig hebben om eind van de middag met stroom mee te hebben in het Slijkgat. Vanwege de weersvoorspellingen willen we in ieder geval vanavond op het Haringvliet zitten. De kaarten laten een harde wind zien voor de komende dagen en veel regen. Erwin Krol zegt dat het herfstachtig wordt, redenen genoeg om een lange tocht te maken.

Een schone was en een box in IJmuiden.

 De Hoogovens in IJmuiden.

Saskia en Daan brengen de was en Saskia en ik doen nog even boodschappen. Dat kan dus in Amsterdam ook op zondag, erg handig. Ton en Daan amuseren zich aan boord, want even naar de speeltuin gaan zit er niet in, het regent. We lunchen gezellig en dan scheiden onze wegen zich voor een weekje.

Het is gelukkig weer droog als de landvasten losgaan en we het Noordzeekanaal opvaren. Onderweg zien we een boot met een heel speciaal tuig.

Met Erik en Marjan naar Amsterdam

Daan zit nu al graag in de navigatiehoek (naar Babapapa te kijken).

Bij AH wordt voor een aantal dagen gefourageerd. Zowel voor de eters ’s avonds als iets lekkers voor de opstappers. Die zijn om 9.00 uur bij de boot en na alles bekeken te hebben en de eerste koffie ronde wordt de boot uit de box gevaren. Het weer is helemaal opgeklaard en er staat een lekker windje. Als deze ook nog eens uit de goede hoek blijkt te komen belooft het een mooie dag te worden.

Dwars het Markermeer over naar Lelystad.

Deze trimaran in de Compagnieshaven heeft wel een bijzonder tuig.

Na een heerlijke rustige nacht zijn we om 10.00 uur klaar om te vertrekken. Voor het eerst gebruiken we de dekwaspomp om het anker schoon te maken. Plotseling komt er geen water meer, dus switch uit en op onderzoek. Buiten is er niets te zien en dus vindt in de voorpunt een eerste check plaats. Een slang is los gegaan er ligt redelijk wat water is de bak.

Vandaag ongeveer 44 mijl over de Wadden het het IJsselmeer.

Om 8 uur gaan de landvasten los en moeten we even tegen de stroom in naar de vaargeul gaan. Daarna met de stroom mee richting Harlingen waar om 11.00 uur de stroom keert en we richting de sluizen van Kornwerderzand kunnen gaan. Met de stroom mee van 2-3 knopen gaat het richting Harlingen.

Twee dagen op Vlieland.

Een aantal van de ca. 14 platbodems die in de haven van Vlieland liggen.

Wat kan het weer toch vernaderen in een nacht. Je komt aan met veel wind, maar met heerlijk de zon erbij en de volgende ochtend regent het en waait het nog hard ook, 6-7 bft. Dit weer was voorspeld en daarom zijn we Vlieland ook aan gelopen om het beschut over ons heen te laten komen.

Naar Vlieland (5-6 september)

Het lukt om op tijd weg te gaan, na het heet water en de avondmaaltijd klaar gemaakt te hebben. De haven is al bijna leeg, we zijn een van de laatsten die vertrekken. In de sluis moeten we geduld hebben, een half uur later zijn we buiten. Al motorzeilend gaat tegen de vloedstroom richting Cuxhaven. Daarr krijgen we de stroom mee. Door de voor de windse koers houden we de motor erbij en gaat het met een lekker vaartje (soms 10 knopen) richting Nederland. We bellen Saskia dat we de zee op gaan en haar zullen melden als we in Nederland zijn. Een angstig moment beleven we als we door de stroom richting een boei worden weg gezet.

Kielerkanaal

010-09-04c Het groot transport wordt verzorgd door Nederlanders. Ze mogen steeds een gedeelte verder varen en zullen pas uiteindelijk de volgende ochtend in Brunsbütel aankomen.

Volgens plan zijn we om 8.00 uur op stap. Bij de sluis hoeven we maar 20 minuten te wachten, dat echt kort is. Dan volgt een tocht van ongeveer 50 mijl naar Brunsbüttel. Omdat het zaterdag is verwachtte ik niet zoveel vrachtverkeer. Dat was niet het geval. Een exceptioneel transport uit Delfzijl werd vervoerd en gaf logistieke planning in het kanaal. Het weer is mooi en de tocht relaxed. Opnieuw stonden er weer veel campers langs het kanaal. We gaan weer rekenen met de getijden en de stroming en besluiten om 9.30 uur te vertrekken, een uur voor hoogwater Brunsbüttel en nemen dan het hele tij naar buiten bij Cuxhaven.

Van Maasholm naar Laboe

2010-08-03b Opnieuw langs Schleimunde.

’s Ochtends eerst heerlijke verse broodjes gehaald en verse vis voor Ton. De tocht naar Laboe is niet ver en er is bijna geen wind, dus op de motor. In de loop van de middag leggen we aan in een box en verspelen ons eerste lijntje deze vakantie. Altijd zonde. Dan de was doen, 2 machines kunnen we tegelijkertijd gebruiken, dat is boffen.

Van Denemarken naar Duitsland: Årøsund naar Maasholm.

We zijn vroeg wakker en zitten al om 7.00 uur aan het ontbijt. De eerste keer deze vakantie. Het is buiten bewolkt en wat grijs, ook dat is iets wat we nog niet veel hebben mee gemaakt. De planning is om in ieder geval bij Sonderberg te komen, maar als we de Schlei kunnen reiken is dat nog beter. Denemarken is niet helemaal ons land, althans niet voor mij.

Van Strib naar Årøsund

’s Ochtends gaan we eerst op zoek naar een bakkerij en een supermarkt. Strib is een vakantie/forensenplaatsje. Net voordat we willen vertrekken krijgen we een enthousiaste Saskia aan de lijn. De voordracht van Wouter is een succes geweest en zij gaan nu lekker met alle deelnemers, inclusief Wouter, zeilen. We feliciteren haar en zijn eveneens enthousiast dat het zo goed is gegaan.

Ebeltoft naar Strib

We hebben weer internet, dus alle reden om ons logboek weer bij te werken. Opnieuw hebben we een hele zeiltocht van 55 mijl erop zitten. Voor vertrek eerst nog even Wouter gebeld die op het vliegveld was op weg naar Valencia. Zoals al verteld gaat hij een voordracht geven aan medewerkers van het bedrijf van Saskia. We zijn erg benieuwd en hebben hem veel succes gewenst en de groetjes aan Saskia.

Ebeltoft naar Strib

We hebben weer internet, dus alle reden om ons logboek weer bij te werken. Opnieuw hebben we een hele zeiltocht van 55 mijl erop zitten. Voor vertrek eerst nog even Wouter gebeld die op het vliegveld was op weg naar Valencia. Zoals al verteld gaat hij een voordracht geven aan medewerkers van het bedrijf van Saskia. We zijn erg benieuwd en hebben hem veel succes gewenst en de groetjes aan Saskia.

Ebeltoft

Een van de kunstwerken in het glasmuseum.

Na op ons gemak van het ontbijt genoten te hebben, gaan we eerst Ebeltoft in en bekijken het centrum met zijn vele oude huizen. In de echte oude huizen zijn vaak horeca gelegenheden gevestigd, die er volop zijn. Volgens de boeken is het ook een echt toeristisch plaatsje dat verder bekend is met zijn glasmuseum en een oud fregat dat te bezichtigen is. Dit laten we aan ons voorbij gaan, maar we bezoeken wel het glasmuseum. Het is gevestigd in een herenhuis waaraan een nieuw modern gebouw gebouwd is. De tentoonstelling is gericht op de flora.

Grenaa naar Ebeltoft

Na een diepe nachtrust staat Arhus op het programma. Weer een behoorlijk eind varen, maar we willen toch wat afzakken. Ik kijk eens in de agenda hoeveel weken we eigenlijk nog hebben voor dat het 15 en 18 september is. Nog 2 1/2 , 3 weken dat is een meevaller, dus iets rustiger aan kan ook. Dat doen we al meteen. Buiten de haven staat er weinig wind, wel weer zon, dus een rustig dagje. Na gisteren een prima alternatief.

Van Saeby naar Grenaa

Het kleine ziekenhuis (1565)

Na een wandeling door het centrum van Saeby, halen we vers brood bij de bakker en verse vis bij de visboer. De vis ligt nog naaar adem te happen, dus verser kan hij niet zijn. Saeby is een oude vissers plaats met een oude kern. We ontdekken een ziekenhuis uit de 16e eeuw. Verder heeft het een grote witte kerk die al van veraf te zien is op het water. De orde van Carmelieten heeft de kerk gesticht en hij was net weer gerestaureerd. Het bezichtigen van de beschilderde plafonds, de mooie oude preekstoel en koorbanken en natuurlijk een oude boot was het bezoek zeker waard.

Vanuit Marstrand oversteken naar Denemarken

Enkele tallships liggen voor de kade in Marstrand.

We worden wakker van het klotsen van het water tegen de achterkant van de boot, een teken dat de wind gedraaid is gedurende de nacht. We proberen altijd met de kop van het schip naar de wind te liggen om geen last van het klotsen te hebben. Dit zou gebeuren en we maken gebruik van de oostelijke wind om over te steken.

Op weeg naar Marstrand.

Met aandacht door de scheren.

Na een rustige nacht eerst even boodschappen doen en dan gaan we richting Marstrand. Dit is en bekende plaats in de zeilerswereld waar je toch een keer geweest moet zijn. Wouter heeft hier vorig jaar met de Volvo Ocean Race bij het binnenlopen een stunt uitgehaald door tussen de rotsen door naar binnen te komen en daarmee hun concurrent Telefonica Black te verslaan. Ook vond hier het drama voor Bouwe Bekking plaats. Hij belandde op een onderwater gelegen rots bij het vertrek naar Stockholm. We nemen de route tussen de scheren door om even wat rust te hebben na gisteren.
De wind was een stuk afgenomen en alleen op de fok was het inderdaad erg relaxed varen.

Tocht Malmön naar Mollösund.

De van Malmön naar Mollösund door de scheren gevaren route..

Als we wakker worden is het weer wat opgeknapt, het regent niet meer en de bewolking is aan het breken. Reden om te kijken of we weer verder kunnen trekken. In ieder geval moet er brood gekocht worden en de winkel gaat niet voor 10 uur open. Als ik daar aan kom ligt er alleen nog wat brood van gisteren. Wanneer het verse brood aan komt is niet duidelijk. Dan maar wat broodjes die in de oven opgepiept kunnen worden.

Verwaaid liggen bij het eiland Malmön.

In de avond liggen we goed vast in Malmön

Dinsdag is het inderdaad erg slecht weer, heel veel wind en regen, na ook in de nacht het nodige over ons heen gehad te hebben. We lezen veel en Ton houdt zich nog bezig met het achterhalen van de “wateroverlast” in de boot. Het punt dat deze vakantie steeds onze aandacht vraagt. Malmön is een echt zomer eiland. Het kent heel veel zomerhuizen en maakt een erg verlaten indruk.

De scheren van West Zweden

Maandag gaan we verder via de scheren. Bekend is dat deze totaal anders zijn dan de oostkant van Zweden en dat is ook zo. Kale rotsen, grillig en vaak erg glad door erosie, imponerend en erg leuk om in deze omgeving weer je weg te zoeken.

We varen door een natuurlijke sund, de Hamburgsund met vele vakantiehuisjes en een lieflijke omgeving in tegenstelling met de vele rotseilanden. Opvallend is dat in deze streek niet op iedere rots zomerhuisjes staan, terwijl dat aan de Oslofjord wel het geval is. Vanwege de bekend staande ruige zee op dat punt is het Sotenkanaal aangelegd van ruim 2 kilometer lengte. Dit bevaren we met andere boten. Halverwege is er een brug die op aanroepen per toeter opengaat.

De overtocht naar Zweden.

Zoals in het vorige verslag al aangegeven zijn we vertrokken uit Noorwegen. Nog een dag hebben we aan de moorring gelegen vanwege de harde wind en even weer aan het bootleven te wennen. Boot opruimen en nog wat zaken nalopen en verder nog genieten van de zon en de rust. Op zondag is de rubberboot op het voordek gelegd. Ton heeft even de zeereling los gemaakt en zo konden we gemakkelijk de boot erop hijsen. Dit is de eerste keer en het verloopt heel soepel. We sjorren hem goed vast, want buiten staat er nog een stevige wind, kracht 5 bft. Met de verwachting dat het midden op de dag tot 6 bft. kan oplopen. Dat gebeurt ook en met een behoorlijke zeegang gaat het richting de overkant, West Zweden.

Nu 40 jaar geleden!

Voor ons is het vandaag 40 jaar geleden dat de vonk oversloeg tijdens een week zeilkamp met studenten, vrienden van dispuut en Tachos van de TU-Eindhoven en een aantal vriendinnen die weer een aantal andere uitnodigden, o.a. Birgit die ook haar Jeroen hier heeft ontmoet. In de “Eend” van Ton naar de Mijdense sluis en later nog een zeiltochtje op de late avond op de Loosdrechtse plassen begon de verliefdheid die resulteerde in trouwen en 2 kinderen krijgen.

Naar Bygdø en het einde van de vakantie van de Noren.

De grootste Stavkirke van Noorwegen.

Als we wakker worden hangen er dikke wolken boven het dal. Naar de hoogste berg in de buurt gaan en dan een fraai uitzicht op de omgeving hebben is dus niet mogelijk. We besluiten dan ook meteen richting Bygdø (woonwijk van Oslo) te rijden, toch altijd nog bijna 250 kilometer. In ieder geval gaan we naar Heddal waar de grootste Stavkirker van Noorwegen staat.

Verder op weg naar Rjukan gelegen aan de rand van de Hardangervidda

Een van de vele prachtige plekje, deze in Nestland.

Na een heerlijk zondag ontbijt wordt tegen 11 uur vertrokken. Onderweg worden we gebeld door Saskia, die inmiddels in Italië aan de kust is neergestreken. We hadden gisteravond op de weerkaart een heleboel regen gezien en waren benieuwd hoe het haar vergaan was met de rit van het meer van Como  naar de kust. Een groot regencomplex gedurende de tocht, maar nu scheen de zon en was het genieten. Met Daan gaat het bijzonder goed. Hij wil steeds het water in en slaapt als de beste. Alleen maar goede berichten dus.

Op weg naar Dalen.

Sluis bij Vrådal, een van de 18 sluizen in het Telemarkkanaal

Buiten voor onze hytte gezeten en nog even genietend van de zon, het logboek bij werken. Zoals gezegd zijn we richting de Hardagervidda gereden. Zaterdagochtend leek het weer niet zo goed te zijn in de bergen toen we ze steeds meer naderden, maar een telefoontje naar Wouter en een blik op internet maakte dat we gewoon verder zijn gegaan. We weten nl. uit ervaring dat de wind heel bepalend kan zijn aan welke kant van de berg je moet zitten. Geen problemen voor de komende dagen en het blijkt ook echt zo te zijn. Al 2 dagen hebben we tussen de 20 en 23 graden, hoger gelegen delen iets van 18 graden, maar dat is wel eens lekker. De natuur is prachtig, mooie begroeide bergen, overal prachtige meren en watervallen, niet druk op de wegen, Noorwegen zoals we dat al een aantal keren hebben meegemaakt.

8 t/m 13 augustus. Met Nicklas naar de zilvermijn in Kongsberg.

Nicklas en Anneke luisteren aandachting in de zilvermijn

Op zondag gaan Kristine, Ingunn, Berit, Hans-Rolf en Wouter naar Oslo terug en blijven we met z’n drietjes in het zomerhuis. Nicklas heeft deze dagen kaarten geleerd van de oma’s en daar brengen we veel tijd mee door. Om wat uitstapjes te kunnen maken wordt Henry voor een paar dagen aan Sigrid uitgeleend, die het heerlijk vindt om de hond te hebben. Op maandag is het mooi weer en wordt er naar een zilvermijn gegaan. Een heel oude mijn die niet meer in gebruik is, maar wel toegankelijk in de zomer. Met een treintje gaan we 2300 meter de berg in. Met oordopjes voor de herrie en lekkere warme kleren aan, hiervoor waren we al gewaarschuwd, schudden, trillen, rammelen we door elkaar en komen na 15 minuten in een gangenstelsel aan.

Het zomerhuis in Kaupang.

De afgelopen dagen hebben we doorgebracht in het zomerhuis. Het is een heel open huis, met veel ramen zodat je steeds een prachtig uitzicht hebt op de rivier of de fjord. Het biedt vele mogelijkheden om met verschillende mensen er te zijn, maar ook om je ergens even terug te trekken, een van de voorwaarden van Wouter en Kristine.

Laatste nieuws! 2 augustus 15:00 uur

Op naar Kaupang!

Opnieuw gaan we vroeg op pad. Nicklas heeft zijn interne wekker op 6.30 uur staan en dan begint ook de dag voor hem. Na het ontbijt maken de heren de boot klaar en ik zorg nog voor wat lekkere broodjes van de Spar. We hebben bijna geen wind, dus rustig op de motor richting Kaupang. In ieder geval ook heel veel tijd voor voorlezen uit een boek van Roald Dahl, heerlijk om te doen!

De start van mijn FPU

Met de ochtend zon op weg

Een beetje vreemd om te bedenken dat vanaf vandaag ik geen werknemer meer ben bij een baas en behoor tot de babyboom generatie die met pensioen is. Tot nu toe heb ik er nog niet veel bij stil gestaan. Er gebeuren zoveel dingen dat er eigenlijk ook geen behoefte aan is.

Mijn laatste vakantiedag.

Opa en Nicklas

We besluiten de fjord in te gaan en te ankeren in Martenstangen (wp 58,43,60N, 09.09,15E). Eerst boodschappen doen, met onder andere een vishengel want dat moeten we natuurlijk proberen. Verder een puzzel en in Arendal hadden we al een spellendoos gekocht. Altijd goed om iets voor kinderen aan boord te hebben. De voorspelling van het weer is niet zo goed, dus gelukkig maar een kleine afstand.

Arendal naar Risør

Wouter belt dat Nicklas in Risør zal opstappen vandaag en met ons in enkele dagen mee zal varen naar Larvik. Dus boodschappen doen, geld pinnen en dan richting Risør. Arendal is een aardige plaats met een regionale functie, dus er is van alles te krijgen. Toch zijn we weer op tijd weg, want het is een aardige afstand varen. Via een waterweg binnen de scheren varen we op de motor, overal zijn er buitenhuizen op de berghellingen, grote en kleine en heel veel motorboten.

Naar onze eerste ankerplaats en aankomst in Arendal

We hebben met Wouter contact gehad. Nicklas informeert wanneer we er zijn en wij stellen voor dat hij nog ergens op stapt. Pas in het weekend zijn we in Larvik want we willen erg graag de “Blindleia” varen. Een prachtig scheren gebied met erg nauwe doorgangen. Onze herinneringen aan Zweden komen weer boven.

Zojuist zijn wij op 28 juli om 6 uur gearriveerd in Kristiansand, Noorwegen.

Ochtendgloren in de aanloop naar Kristiansand

In een haven van Kristiansand leggen we aan na 66 uur gevaren te hebben. Vanaf 1.00 uur ’s nachts ben ik op geweest en heb het druk gehad. Ook Ton heeft in zijn slaaptijd weinig rust gehad. De zeilen moesten gestreken worden en een raar geluid van de motor haalde hem opnieuw uit bed. Fok aangeslagen en toen gekeken wat er aan de hand kon zijn.

27 juli Onze overtocht

Gezeten aan de tafel binnen in de boot op het Skagerrak en schommelend in een bijna voordewindse koers en varend op de motor maak ik een verslag van de overtocht. Net voor ons avondeten hebben we bruinvissen gezien, de eerste sinds ons vertrek uit Den Helder. Het blijf boeien om ze rond je boot te zien gaan.

Zondagmorgen in de kombuis.

Vandaag, zondag, willen we vanuit Den Helder richting Noorwegen vertrekken. Dat betekend drukte in de kombuis. Anneke maakt, tijdens het luisteren naar Groene vogels, het eten klaar voor twee warme maaltijden. Overigens zullen we het radioprogramma "Vroege Volgels" de komende weken wel gaan missen.Verder wordt het schip gereed gemaakt voor het vertrek: water en diesel bijvullen, Alles (zeevast) opgeruimd en alles nog even nalopen.

23-24 juli Den Helder

In de marine haven blijven we onverwachts 2 dagen liggen. Dag 1 wordt besteed aan boodschappen doen voor het eten en naar een kruimeldief en oplaadbaar boormachientje kijken. Van beide apparaten heeft de accu het begeven en het is goedkoper om een nieuw apparaat te kopen dan een nieuwe accu die alleen via bestellen misschien is te krijgen. Te gek voor woorden en eigenlijk helemaal tegen onze opvattingen in.

Inslingeren naar Den Helder.

Op tijd gaan we op stap. De windpilot uitproberen staat op het programma. Buiten treffen we niet te veel wind en een vervelende zeegang. Met een bijna voordewindse koers zal het nog lastig worden.

Van Scheveningen naar IJmuiden.

Na een heerlijke nachtrust gaan we om 10.00 uur weer op stap. Dat wil zeggen, als je helemaal ingebouwd ligt moet er wel het een en ander gebeuren met andere boten. In het hoogseizoen ligt de haven van Scheveningen helemaal vol met passanten, van de ene kant tot de andere kant. Gelukkig is er altijd een groep die op de zelfde tijd weg moet vanwege de stroming.

Op weg naar Scheveningen met Daan en Paul.

Paul, onze schoonzoon, wil graag de tocht mee maken naar Scheveningen. Het is zijn “papadag”, maar een dag zeilen is toch wel erg leuk. Ik zal op Daan passen in Dordrecht en ’s avonds naar Scheveningen komen, evenals Saskia. De weersvoorspellingen zijn echter van dien aard dat op zee verblijven de voorkeur heeft, dus als zij ’s ochtend aankomen wordt besloten met z’n allen aan boord te gaan en te gaan varen. Heeft Daan meteen wat ervaring op een boot.

Voor het eerst dit jaar het zoute water op.

Om 18.00 uur maken we de landvasten los en nemen ze mee aan boord. We zijn nu echt weg om naar Noorwegen te gaan. Het weer is prachtig, zon en wat wind, dus eerst de zeilen op en kijken of echt alles werkt. I.v.m. de stremming van de Goereese sluis de volgende dag tussen 7.00 en 13.00 uur besluiten we er nog door heen te gaan.

Wat is er in de maand hiervoor (9 juni tot 18 juli) allemaal gebeurd!

Een maand in een nutshell als start van onze vakantie reis in 2010. Na een gezellig afscheid van mijn werk bij de GGD en per 01 augustus de FPU zouden we weer 3 maanden op stap gaan. “Zouden” want de schade aan de romp die de boot in het najaar van 2009 heeft opgelopen vergde dus veel meer tijd om weer gerepareerd te worden dan gedacht.

Vandaag is het rustig weer.

Reizen

Deze Weblog zal verhalen van onze reis naar Noorwegen. We willen eind juni 2010 in Kaupang, gelegen bij Larvik, aankomen.

Aktiviteiten

Vandaag is de eerste dag van de cursus WebLog maken bij de Nederlandse Vereniging van Toerzeilers.