Vonitsa, alle hens aan dek.

Zwaluwnest met jongen

Intussen liggen er een aantal Fransen aan de kade en naast ons aan de ene kant een grote Duitse boot van Kurt en Uli met een zware motor. Hij weegt meer dan 15 ton, heeft veel teakhout en ziet er goed en stevig uit. Aan de andere kant ligt een Franse boot. In de loop van de ochtend steekt er een stevige noord-oostenwind op en dan lig je aan de dwarskade eigenlijk niet goed. Dit was goed te merken met alle activiteiten die zich ontwikkelden.  De Franse boot naast die van Kurt en Uli kon zijn ankerketting niet goed aantrekken. De ketting paste niet bij de ankerlier en dan heb je een probleem als er veel krachten op komen te staan. Via de fokkelier met een lijn kon de ketting enigszins worden aangetrokken, maar niet voldoende. Ook een poging om een anker al zwemmend verderop zijwaarts uit te zetten lukte niet. Dit alles had als gevolg dat de voorpunt ging zwaaien, de boot van Kurt mee duwde naar onze kant. Nu spannend of onze ketting en anker het zouden houden. Maar gelukkig wel. Want ook Kurt had maar weinig ketting gestoken. Wij hadden meer dan 60 meter, in eerste instantie wat erg veel, maar achteraf waren we er heel blij mee. Onze Franse buren waren niet aanwezig en dat begrepen we niet goed. Achteraf hoorden we dat ze naar Preveza waren voor hun Dekpa wat naar wij begrepen wat problemen gaf. Zij hadden van alle drukte dus niets gemerkt. Gelukkig nam de wind in de loop van de middag af en kwam iedereen tot rust.