 |
| Frontex boot in haven Poros. |
Gisteren hebben we, ook de Buona Vista, dan Argostoli verlaten. Het weer was zodanig dat we gunstige wind hadden om langs de zuidkant van Kefalonia te zeilen en de planning was om in de baai van Kato Katélios te ankeren (“kato” betekend “kaap” in het Grieks). De bakker had ook nog verteld dat sinds een jaar het water heel erg goed is en je geen flessenwater meer nodig hebt. Dus eerst de watertanks gevuld aan het ponton van de cruiseschepen en dan op weg. Richting de uitgang naar zee was er weinig wind, maar zo gauw als we de landkant van het schiereiland hadden gepasseerd zagen we het water onrustig worden en stond er meteen 4 beaufort op de windmeter van de andere kant. Dus zeilen aangepast en met een lekkere snelheid de bocht om richting het oosten. Intussen was de snelle boot van de Frontex bij ons langsgekomen. We zagen een van de mannen op een smartphone kijken en daarna staken ze de vingers omhoog en weg stoven ze. Blijkbaar waren we betrouwbare mensen.
 |
| Schildpad vlak bij de boot. |
In de loop van de middag nam de wind stevig toe en was het oppassen geblazen. De Buona Vista was al een stuk verder en via de marifoon vroegen wij of zij de baai van Katélios konden inspecteren of daar wel een nachtje ankeren tot de mogelijkheden behoorde. Qua swell was het te doen, maar er stond een sterke wind vanaf de bergen. Dus een aanpassing van de tocht was vereist. Dan maar om de hoek naar Poros in de haven waar we beschut zouden liggen. De wind was inmiddels behoorlijk toegenomen, evenals de golven. Bij de hoek zou het grootzeil naar de andere kant moeten komen om weer verder te kunnen zeilen. Bij een ruime, voor de windse koers kun je dan “gijpen”, het grootzeil inhalen, boot van richting veranderen en het grootzeil weer uit zetten. Met harde wind is dit niet verstandig en maak je een “stormrondje”. Je gaat overstag, grootzeil inhalen en naar de andere kant laten gaan en valt meteen af naar ruime wind koers. We konden meteen een rif zetten en de fok was al heel veel ingedraaid. Opnieuw liepen we vaak 6 knopen, zelfs een aantal keren 7 knopen. Met de Antares, een andere boot, liepen we een beetje tegelijk op en plotseling zagen we hen helemaal stil vallen en de zeilen wegdraaien. Al gewaarschuwd, gebeurde ons hetzelfde, zo hadden we windkracht 5 en het volgende moment helemaal niets meer! Daarna was de wind uit noordelijke richting. De zeilen gingen omlaag en op de motor naar de haven van Poros waar de Buona Vista al een plekje naast hen had bedacht. We konden er net tussen, maar niet tot aan de wal en via hun boot was dat wel mogelijk. Iets te drinken bij Gerard en Jacqueline was daarna heel plezierig. Hun ervaringen van de tocht te horen en ook de verassing van totale windstilte was leuk om te horen. ’s Avonds vroeg te kooi en heerlijk lang geslapen.
