 |
| Durdevica Tarabrug. |
Zabljak ligt hoog in de bergen en dus hebben we een koude nacht. Gelukkig ligt er een zware sprei op het bed en slaapt Ton heerlijk. Zabljak is een echte wintersport plaatsje en zomer voor te wandelen, met overal huizen die te huur zijn. Ongeveer 12 km. er vandaan ligt de beroemde Durdevica-Tarabrug. Hij is gebouwd tussen 1937 en 1940 en was toentertijd de grootste betonnen brug in Europa voor gemotoriseerd verkeer. De afstand tussen de brug en de rivier is 172 meter. In 1942 is de centrale boog door de Partizanen opgeblazen en in 1946 weer hersteld. Door deze gebeurtenis is de brug bekend geworden en heden tendage nog steeds een toeristische trekpleister. Na de brug zijn we door de Tara canyon verder gereden. Een heel nauwe kloof met hoge rots wanden en met een aantal tunnels. Een prachtige ervaring.
 |
| De Tara vanaf de brug. |
Daarna rijden we nog wat door bossen en zien een verwijzing naar de abdij van St. George in Dobrilovina met een oud kerkje met fresco’s. Er is een niet te oude non buiten die ons verwelkomt. Zij blijkt nog de enige te zijn in de abdij. Een medezuster is kortgeleden overleden en ligt naast het kerkje begraven. De andere medezuster ligt in het ziekenhuis. Zij runt het geheel, ontvangt bezoekers, doet de administratie, heeft een kasje met tomaten, bijenkasten, etc. Zij spreekt goed Engels en ook een paar woorden Nederlands. Knap hoe zij het allemaal organiseert.
 |
| Kerkje Dobrilovina. |
Na de grens van Bosnië gepasseerd te hebben en gereden door een groot stuk niemandsland is daar de grens van Kosovo. We moeten een autoverzekering van €15,00 aanschaffen bij een klein kantoortje en mogen dan Kosovo binnen. Na de bergen kom je dan uit op een grote vlakte, een ware verrassing. Pejë is een grote stad, heel rommelig en chaotisch. Wij hadden verwacht een dorpje te vinden, niet goed gekeken dus. Het kost ons redelijk veel moeite om het appartement te vinden, maar met veel vragen zijn we er toch terecht gekomen. Een ruim appartement, niet ver van het centrum. Prima dus. We maken s’avonds nog een wandeling en de terrassen zitten vol met vooral jongeren. Het is vrijdagavond en na het avondgebed, waar 2 keer voor wordt omgeroepen, kan er gestapt worden.
 |
| Alexander de Grote. |
Vandaag rijden we een stuk autoweg richting Skopje. Wel eens lekker om niet op binnenwegen te rijden en relax te kunnen opschieten. Na ergens koffie gedronken te hebben wordt het laatste stuk toch nog op een gewone tweebaansweg gereden. De grensovergang naar Noord-Macedonië verloopt rustig en dan op naar Skopje. Onderweg zie je hele industrieterreinen met allemaal nieuwe fabrieken. Een en al bedrijvigheid die je in Kosovo nog niet echt waarneemt. En wat ook opvalt is dat hier weer mooie dure auto’s rijden, iets dat we zowel in Bosnië als in Kosovo niet echt gezien hebben. In beide landen wel veel autosloperijen langs de wegen.
Vanmiddag de stad ingegaan en het centrum bezocht. In 1963 is Skopje grotendeels verwoest door een aardbeving en dus opnieuw opgebouwd. De vorige regering heeft vele indrukwekkende nieuwe Barokke en Griekse gebouwen, standbeelden en andere grote beelden laten bouwen. Daarnaast zijn er ook nieuwe moderne gebouwen. Een beetje een mixer van alles. We bekijken ook de Orthodoxe kerk, de kerk van Moeder Theresa, die in Skopje geboren is en shoppen nog wat. In ons appartement eten we en maak ik tijd om het blog bij te werken.
 |
| Stenen brug met imposant gebouw. |
 |
| Kerk Moeder Theresa. |
