 |
| klein kapelletje. |
Onze voorlaatste etappe, zondag, naar de boot verloopt weer prima. Skopje ligt in een grote vlakte en de weg is prima te vinden. Eerst een klein stuk snelweg, gratis en daarna weer binnenwegen. We besluiten de minste kilometers route te nemen en het blijkt door een natuurgebied te gaan. In dit gebied zijn 3 natuurgebieden aan elkaar verbonden en opnieuw is het genieten van de omgeving. Net toen ik begon te denken dat het geen foto’s maken wordt, zien we een klein kapelletje staan dat nog actief bezocht wordt. Van buiten helemaal versierd en een grote picknick tafel erbij.
 |
| Zelesnec. |
Tot onze verrassing zien we nog het gehucht Zelesnec met allemaal hele oude huizen. Sommige erg vervallen, andere hebben ze een stukje bewoonbaar gemaakt. Hier zijn verschillende bronnen die uit de bergen komen. Even onze waterflesjes vullen met heerlijk zacht water.
 |
| Lekker ruikende bloemen tabaksplanten. |
Op verschillende plekken zien we bloeiende planten staan. Geen idee wat het zijn. De bloemen ruiken lekker maar we kunnen het niet thuis brengen. Totdat we in een dorp overdekte open kassen zien staan met opgehangen bladeren. Bij een huis vragen we wat het zijn en de heer des huizen vertelt dat het tabaksbladeren zijn die te drogen hangen. Weer wat geleerd.
 |
| Tabaksbladeren te drogen. |
De grens passeren was geen probleem en raar maar we voelden ons weer erg thuis in Griekenland met meteen zonnepanelenparken, veel warmwater boilers.
Florina is de eerste stad na de grens en is erg levendig. Er stroomt een riviertje door en langs de kade zijn vele terrasjes en gezelligheid. We lopen rond langs de rivier naar de binnenstad waar een pizzeria moet zijn. In het deeg zit zonnebloemolie, dus er kan pizza gegeten worden. Ook al benadruk je dat er geen tomatensaus op mag, gebeurt het toch, een automatisme. Maar de nieuwe en die van Ton smaken heerlijk, genieten is het. Op tijd liggen we in bed om morgen nog de laatste tocht naar de boot te maken.
Maandag vertrekken we op tijd op weg naar Preveza. Eerst nog een tweebaansweg, maar eenmaal op de autobaan worden de kilometers vlug gedaan. Bij de IKEA in Ioannita doen we nog wat boodschappen voor de boot en heeft Ton eindelijk zijn décafé koffie. Dit kennen ze in alle Balkan landen niet. Gelukkig wel groene thee. Geen probleem. Als slot, we hebben erg genoten van onze tocht door de Balkan landen. Een echte aanrader en heel goed te doen.
 |
| Oude schuur in Zelesnec. |
 |
| Een van de bronnen in Zelesnec. |
Aangekomen bij de boot zijn we meteen aan de slag gegaan met het uitpakken van de spullen. Om 19.30 uur hadden we er genoeg van en zijn uit eten gegaan bij Jotta van Panos. Onderweg zien we Sjoerd, Thetis, met zijn hond lopen, die ook onderweg is naar Panos. Wij hebben alle tijd om bij te praten onder de maaltijd. Hij gaat woensdag in het water tot de laatste week van oktober. Anca zal er dan ook zijn en wellicht zien we haar ook nog.
Na een heerlijke lange nachtrust, toch lekker in je eigen bed, worden een aantal klusjes gedaan, zoals het tentdoek en de boot afspuiten, fietsjes naar buiten en binnen nog van alles een plekje geven. Spullen voor de terugreis weer in de auto gezet zodat we aan boord de ruimte hebben om te bewegen. Een brood gebakken en vanavond weer gekookt. Nu nog kijken wat we allemaal gaan doen de komende weken. De boot blijft op de kant zodat we ook het onderwaterschip een beurt kunnen geven. Dat wordt regelmatig de trap op en af gaan, goed voor de conditie.
