Vanochtend vind ik de boot weer teveel schuin op de plaats gaan liggen en dus de Marinero gevraagd of hij de voorlijn weer kan aantrekken. Die is te zwaar voor mij om hem goed om de kikker te krijgen. Ton en ik doen dat altijd samen. De Marinero komt met zijn dinghy aangevaren, komt niet aan boord en begint de voorlijn los te maken. We hadden geen motor aan, alle landvasten en elektriciteit gewoon aan de wal. De Marinero wilde alles los hebben en de motor gestart. Alle lijnen gingen tenslotte los, elektriciteit draad komt in het water en hij zegt plotseling “you are the captain, what do you want!”. Eindelijk kon ik met hem praten en zeggen dat we dit helemaal niet wilden, alleen maar de voorlijn weer aangetrokken hebben zodat we weer rechter in de box zouden liggen!! Oké, dan gaat de boot terug, en dat is voor mij echt moeilijk, achteruit varen. (Net als achteruit inparkeren dat ook niet mijn sterke kant is). Dat doet Ton altijd en nu moest ik het doen. Aan de kant stonden natuurlijk wat zeilers te kijken wat er allemaal gebeurde. Met behulp van zijn dinghy en mijn achteruit manoeuvre, gelukkig ook boegschroef, lukte het om de Lunde weer aan de kant te krijgen, landvasten vast en de voorlijn nu aan bakboordzijde, zodat we niet meer schuin in de box komen liggen, hoop ik. We hebben de elektriciteit stekker goed schoon gemaakt met zoetwater en die hangt nu te drogen aan de lijn. De andere elektriciteit draad uit de bakskist gehaald en weer aangesloten. Later heb ik nog met de Marinero gesproken. Hij zei begrepen te hebben dat wij hulp nodig hadden om de voorlijn los te maken om weg te varen. Alles bij elkaar even stress, die ik nu met een heerlijke wafel te eten bij Metropolis opgelost heb. We zitten er heerlijk met heel goed internet. Alleen foto’s plaatsen in het blog lukt nog niet. Dat komt later op de boot wel.
donderdag 28 september 2017
Een misverstand en een piepklein stukje varen. Heet van de naald.
Vanochtend vind ik de boot weer teveel schuin op de plaats gaan liggen en dus de Marinero gevraagd of hij de voorlijn weer kan aantrekken. Die is te zwaar voor mij om hem goed om de kikker te krijgen. Ton en ik doen dat altijd samen. De Marinero komt met zijn dinghy aangevaren, komt niet aan boord en begint de voorlijn los te maken. We hadden geen motor aan, alle landvasten en elektriciteit gewoon aan de wal. De Marinero wilde alles los hebben en de motor gestart. Alle lijnen gingen tenslotte los, elektriciteit draad komt in het water en hij zegt plotseling “you are the captain, what do you want!”. Eindelijk kon ik met hem praten en zeggen dat we dit helemaal niet wilden, alleen maar de voorlijn weer aangetrokken hebben zodat we weer rechter in de box zouden liggen!! Oké, dan gaat de boot terug, en dat is voor mij echt moeilijk, achteruit varen. (Net als achteruit inparkeren dat ook niet mijn sterke kant is). Dat doet Ton altijd en nu moest ik het doen. Aan de kant stonden natuurlijk wat zeilers te kijken wat er allemaal gebeurde. Met behulp van zijn dinghy en mijn achteruit manoeuvre, gelukkig ook boegschroef, lukte het om de Lunde weer aan de kant te krijgen, landvasten vast en de voorlijn nu aan bakboordzijde, zodat we niet meer schuin in de box komen liggen, hoop ik. We hebben de elektriciteit stekker goed schoon gemaakt met zoetwater en die hangt nu te drogen aan de lijn. De andere elektriciteit draad uit de bakskist gehaald en weer aangesloten. Later heb ik nog met de Marinero gesproken. Hij zei begrepen te hebben dat wij hulp nodig hadden om de voorlijn los te maken om weg te varen. Alles bij elkaar even stress, die ik nu met een heerlijke wafel te eten bij Metropolis opgelost heb. We zitten er heerlijk met heel goed internet. Alleen foto’s plaatsen in het blog lukt nog niet. Dat komt later op de boot wel.
