Baai Vonitsa. Wat sociale activiteiten en de kriebels voor het komende lustrum zeilen.

Opgeknapte vissersboot.

Nog steeds liggen we heerlijk in de baai en genieten van de rust die hier is. Elke dag zijn er wel wat andere boten, maar ieder blijft op zijn eigen boot en gaat soms met de dinghy naar de kant. Eergisteren kwam een Island Packet, de Isfaro, aan en kwam ons bekend voor. De lijst van MdR is dan een uitkomst. Zij gingen gisteren naar de wal en we hoorden Christine al zeggen, die zijn van MdR. Bij hun terugkomst kwamen ze langs en inderdaad het waren Christine en Peter die in 2015-2016 in MdR in de winter lagen. Met Christine heb ik in de haak-breiclub op dinsdag gezeten en uiteraard bij de happyhours elkaar gesproken. We hebben bijgepraat, gezellig wat geborreld en vandaag zijn zij de baai verder in gegaan. Woensdag liggen zij ook in Preveza marina voor 2 nachten. Gaan dan de kant op en terug naar hun huis in het Lakedistrict in de Uk. We zien elkaar dus weer in Preveza marina.








In Vonitsa was een doop van 2 kinderen in het kerkje in het centrum. Het was een echt familiegebeuren. Buiten stonden jongeren klaar met wat lekkers in bakjes en voor de kinderen een dominospelletje. Verder stonden er strikjes en houten snorretjes klaar om uitgedeeld te worden. Helaas vergat ik met de smartphone wat foto’s te nemen. De doop wordt gehouden op de naamdag van de heilige waar het kind naar vernoemd is. Ton mocht uiteraard het lekkers proeven en het smaakte heerlijk. Verder brood gehaald en bij “onze slager” lamsvlees. Hij kent ons intussen en weet dat we graag lamsvlees van hem hebben.

Visser maakt gevangen rog schoon.

Vandaag weer naar de kant geweest en koffie gedronken met Willy en Arlette. Belgen die ons via de SSB opgepikt hebben en graag wat informatie over de winter hier wilden hebben. Het was heel gemoedelijk en we hebben veel gepraat. Willy is rond de wereld geweest met de boot en daarnaast hebben ze met een camper door Afrika en het Middenoosten getrokken. Avontuurlijke mensen. Over de winter hier konden we alleen informatie geven die we van anderen gehoord hebben. Wij willen hier niet overwinteren vanwege het weer, koud en heel veel regen. Arlette en ik hadden wel een klik met elkaar, allebei komende uit een gezin met 12 kinderen en best wel wat dezelfde ervaringen hiermee. Je treft niet vaak iemand uit zo’n groot gezin. Op de weg naar het dorp stond een visser een rog schoon te maken in het water. Een behoorlijk grote vis die hij gevangen had en graag aan ons toonde en voor op de foto ging.

In onze gedachten en via WhatsApp en de mail zijn we al veel bezig met komende week en de zeilweek van het dispuut. Hoe krijgen we de boot zodanig leeg dat er 4 personen goed kunnen slapen, hoe plannen we alles van Ton en de mannen naar hun zeilweek in Gouvia en later weer ophalen en wat gaan de dames ondernemen. Er zijn al diverse WhatsApp groepen geformeerd en er is een levendige uitwisseling van vragen, opmerkingen etc. De “vakantie lustrumkoorts” is toegeslagen. Al in de buurt zijn geeft wel een relaxte sfeer en ons zuidelijke tempo van leven helpt daar ook bij.