Zo’n 20 kilometer onderweg naar Arta, laat de auto het helemaal afweten. Geluidssignalen, een rood lampje en wat brandlucht. Ik zet de auto meteen langs de kant en krijg hem verder niet meer aan de praat. Natuurlijk wel balen, de 2e keer dat we pech hebben met de auto, maar nu ernstiger. Na wat heen en weer gebeld te hebben komt een vrachtwagentje met een Smart 4 erop. De monteur stapt in onze auto, start en de auto loopt, zul je altijd zien. Hij rijdt 10 meter, niets aan de hand zegt hij. Ik wil toch liever de Smart hebben. Twee keer pech is net iets teveel om een derde keer door te gaan.
Door naar Arta en we vinden zo een prima plekje bij de oude brug van Arta, die we zeker willen bezoeken. Ik probeer de auto op slot te doen, maar dat werkt niet. Met de hand werden alleen de voordeuren gesloten. Op naar een sleutelmaker, gelukkig 10 meter verderop, om een nieuw batterijtje erin te laten doen. Hij zei dat is een Chinees prul ding, nu een goede erin. Bij de auto gekomen werkt het nog steeds niet.
Op de goede afloop zijn we de stad ingegaan, heerlijk 2 keer wat gedronken, gewinkeld en net op tijd nog de mooie kerk van binnen kunnen bekijken. Op onze weg terug naar de boot nog de ruïne van de tempel van Apollo gevonden en tenslotte naar de oude brug gegaan. De rivier stond droog en ze waren druk bezig met het aanleggen van barrières bij de pijlers van de brug. Na gegeten te hebben stond de half gesloten auto nog keurig op zijn plek.
Daarna terug naar Preveza en door naar het vliegveld om de papieren in orde te maken en te vragen hoe de deuren te sluiten. Gelukkig had de mevrouw ook eerst moeite om het mechanisme te laten werken, maar na wat gerommel en de deuren nog eens goed te sluiten werkten de sloten. Ook dat weer opgelost en ik eindelijk gerust dat alles weer in orde is.
Dadelijk nog ons uurtje Triominos. We schrijven nu ook en zijn min of meer gelijk in het aantal keren winnen.
Foto's komen nog.
