 |
| Met de ochtend zon op weg |
Een beetje vreemd om te bedenken dat vanaf vandaag ik geen werknemer meer ben bij een baas en behoor tot de babyboom generatie die met pensioen is. Tot nu toe heb ik er nog niet veel bij stil gestaan. Er gebeuren zoveel dingen dat er eigenlijk ook geen behoefte aan is.
Zoals afgesproken gaan we vroeg op pad. Geen boodschappen te doen, alleen de boot opruimen en klaar maken voor vertrek. Wel een zondagsontbijt met grapefruit, eitje, broodje. Om 9.00 uur zijn we op pad en zullen een lange dag maken en willen halverwege Larvik komen. Aan het einde van de fjord merken we dat er een stevige wind staat buiten, zuidwest 4-5 bft, met een stevige golfslag. We zijn benieuwd naar de eerste echte zeetocht van Nicklas. Wouter had gezegd dat hij de lifeline aan moest hebben, dus buiten zitten we alle drie aangelijnd. Met een snelheid van gemiddeld 6,5 knopen “vliegen” we naar het noorden en komen een stuk verder dan we dachten. Wouter belt en zegt dat morgen een barbecue wordt gehouden, dus we zullen proberen erbij te zijn. Op een gegeven moment staat er teveel zeil op en minderen we zowel de fok als het grootzeil en ligt de boot veel prettiger. Er staat een behoorlijke zeegang met aardige golfslag en met een ruime koers is het voor de eerste keer op zee best een hele ervaring. Als Nicklas daarna aangeeft dat het een beetje “scarring” is, is de mindering zeer goed is geweest. Hij is ook blij als we weer de fjord in gaan voor een plaatsje in een haven. We hebben behoefte aan een wandeling op de wal. We leggen aan in Valle, een toeristisch gebeuren waar veel vakanties starten en eindigen met een grote Sparwinkel als centraal punt. De werphengel wordt uitgeprobeerd, maar als het visje verloren gaat is de boot even te klein!! Een visser laat Nicklas zijn hengel uitproberen, dus dat is het “einde”. Deze man ving een zalm bij de haven. Al met al een gedenkwaardige dag voor Nicklas en verder een bijzonder heerlijke zeildag.
