Een maand in een nutshell als start van onze vakantie reis in 2010. Na een gezellig afscheid van mijn werk bij de GGD en per 01 augustus de FPU zouden we weer 3 maanden op stap gaan. “Zouden” want de schade aan de romp die de boot in het najaar van 2009 heeft opgelopen vergde dus veel meer tijd om weer gerepareerd te worden dan gedacht.
Inwatering in het balsahout vraagt om een gedegen droogtijd, dus met lampen en vacuüm pomp was het eindelijk zover dat het dichten van de beschadiging, verven en polijsten kon gebeuren. Het resultaat mag er zijn, je moet weten waar de schade zat, tegen het zonlicht inkijken en dan zou je iets verschil zien. Prima werk dus! Daarnaast heeft Ton in het natte hok voor een tussen schot ingelamnineerd dat los zat, motor in orde gemaakt,elektrische bedrading vastgezet, lieren schoongemaakt en ingevet, hout gevernist etc.
Na de eerste teleurstelling verwerkt te hebben van het uitgestelde vertrek en dagen heel veel geslapen te hebben kwamen er weer leuke zaken langs. Tenslotte was het gebonden zijn aan een terugkeer tijd niet meer aanwezig en dat gevoel went erg vlug. Nog tijd genoeg om extra tijd aan de kleinkinderen te besteden. We kregen Nicklas elf dagen op bezoek. Helemaal alleen per vliegtuig naar Nederland en terug naar Oslo. Heel knap voor een knaapje van net 6 jaar. Een veiliger manier van reizen is er niet voor een kind: je levert hem af aan een begeleider en de ontvanger moet zich identificeren en een handtekening zetten voor de overdracht. Daarnaast hadden we ook Daan nog 3 dagen erbij, dus de neefjes hebben elkaar beter leren kennen, Nicklas duidelijk meer Nederlands en Daan vraagt bij de 2e boterham om appelstroop het lievelingsbeleg van Nicklas. Met zwemmen, kanoën en de Efteling heeft Nicklas weer wat van het goede leven van Nederland opgestoken.
Na de logeerpartij stond verder het klussen aan de boot centraal. Romp en onderwaterschip klaar maken en Ton was nog druk met de montage van de Windpilot, die we aangeschaft hebben. De windpilot is een apparaat dat achter op de spiegel is gemonteerd en met een klein roertje en vaantje de boot mechanisch stuurt zonder dat er stroom verbruikt wordt. Iets wat we op onze vorige boot ook hadden en echt gemist hebben bij onze reizen op zee.
Op zaterdag 11 juli gaat de boot het water in, en hele gebeurtenis. De mast komt er ook nog op en daar ligt de dame weer, helemaal in haar element evenals de eigenaren. Op 13 juli varen we haar samen naar de Put en liggen te gast in de box naast de onze, die voor een langpassant in gebruik is. En dan begint de grote verhuizing weer: zeilen, lijnen, blokken, kussens etc. Daarnaast moet alles aan boord komen van kleding, voorraad voor de vakantie etc. Bij onze laatste 2 kruiwagens vraagt Jan van de Toorn (havenmeester) of we misschien tot december weg blijven. Intussen hebben we Wouter in Scheveningen nog ontmoet toen hij van Bermuda af kwam als schipper op een prachtig jacht van 78 meter en het 40 jarig huwelijksfeest van Peter en Anja mee gevierd op de Beekse Bergen. Allemaal mogelijk als je niet aan tijd bent gebonden.
