Cagliari naar Egadi eilanden, Marettimo Sicilië.

Haven Cagliari met voorzieningen in de punttentjes.

Maandag hebben we nog vlug wat boodschappen gehaald voor de komende 4 dagen en een filter om tussen de slang te doen van de steiger en de boot. Graham en Diane, Engelsen die een paar boten verderop liggen, hebben er ook een en we zien nog heel wat zand erin zitten als er water gevuld wordt. In Griekenland is het water soms nog slechter, dus een extra filter komt goed van pas.
Om 12.00 uur gaan de trossen los en verlaten we na 1 jaar Sardinië. Toch en beetje een raar idee, omdat je een hele tijd hier rond getrokken hebt met heel veel plezier. De mensen zijn erg aardig, behulpzaam en ook altijd bereid voor een praatje. Maar we gaan nu het volgende Italiaanse eiland ontdekken.


De koers is met de wind een rechte lijn op 116 graden naar de 3 Egadi eilanden, die ten westen van Trapani, Sicilië, liggen. Nooit eerder van gehoord en dus spannend wat we er gaan aantreffen. De oversteek verloopt heel prettig. We hebben het redelijk druk met het gebruik van de zeilen: grootzeil en fok op, fok uitbomen en er weer uit, fok wegdraaien, motor gebruiken etc. Dit heeft alles met de wind te maken die dan weer heerlijk waait en ons snelheid geeft, dan valt die weg en moet de motor aan. Ook de nacht blijft afwisselend en we zijn regelmatig in touw. Veel boten zien we niet, maar met de AIS is het gemakkelijk te zien welke richting ze op varen.

Egadi eiland Marettimo.

Aan het einde van de 2e dag besluiten we om een baaitje op te zoeken en te ankeren bij het kleinste en meest westelijke eiland. Dit voornemen verandert als we opeens een fluittoon krijgen dat de accu’s niet meer worden opgeladen. Met het warme weer en een koelkast vol eten is het wel prettig om deze te kunnen gebruiken. Bovendien staat er in de pilot dat in de avond en nacht veel wind kan komen van de berg. Op naar het haventje van Marettimo waar we elektriciteit hebben en eens naar de motor kunnen kijken waarom die de accu’s niet meer oplaat.
In het haventje is geen steiger, we liggen 4 dubbel en hebben geen elektriciteit. Het is erg primitief en zeker niet zoals het in de pilot staat aangegeven. Ton gaat op onderzoek uit en ziet wel dat de ventilatoren van de motor uitstaan. Ze werken na een tijdje weer, maar opladen van de accu’s lukt niet. De wind waait inderdaad behoorlijk en ik ben blij dat we hier toch meer beschut liggen. We liggen om 21.00 uur al in bed, de koelkast uit tot de volgende morgen.