Sintra en 's avonds een hele hoop stress



Het kasteel uit de tijd van de Moren



Sintra is een historische plaats (World Heritage status) in verband met de paleizen van de Koninklijke familie in het verleden. Met de bus gaan we er naar toe, de bussen rijden hier heel goed op tijd in Portugal!! Sintra kent een historisch centrum met allerlei kleine straatjes met toeristische winkeltjes, cafeetjes en restaurantjes. Het is er erg druk met toeristen die met bussen, treinen en auto’s aankomen. De paleizen zijn wat aan de buiten kant gelegen op een beboste berg. We besluiten de klim te maken en nemen als eerste de restanten van Palacio Mouros. Het is een Moors kasteel geweest waarvan alleen muren en torens bewaard zijn gebleven. Deze ruïne wordt nu gerestaureerd, geeft prachtige vergezichten en is mooi gelegen. Daarna gaan we naar het park en kasteel Pena. Een kasteel gebouwd door koningin Maria II en Don Fernando II. Na de dood van zijn vrouw is Don Fernando door gegaan met de bouw. Het is een merkwaardig kasteel met diverse stijlen, in een boekje wordt het een kasteel van Walt Disney genoemd. Het is goed bewaard gebleven en geeft van binnen een inkijk van de 18e en 19e eeuw. We lopen terug via het botanisch park van het kasteel. Don Fernando liet bomen komen uit de hele wereld die hier goed geworteld zijn. De eenden in de vijver hebben ook een kleine burcht als slaapplaats. Na heerlijke thee, een scone voor mij en een amandelbroodje bij Edla, een salao de chá (theesalon) gebruikt te hebben gaan we moe en voldaan terug naar de boot.



Het sprookjes kasteel Pena



Bij aankomst in Cascias besluiten we aan boord te eten te maken en lopen naar de kade om naar de boot te kijken. We kunnen haar eerst niet vinden, maar als we haar zien ligt zij een stuk verder weg van de rest van de boten. Ongerust lopen we naar de visserssteiger naar de bijboot, maar we zien geen oranje bootje liggen.



 We worden aangehouden door onze buren van de ankerplaats die aan boord zijn geweest. Een motorboot heeft onze neuringlijn in de schroef gehad, het anker hierdoor los gemaakt, de lijn losgemaakt en er van door gegaan. De boot was dus een stuk verplaatst naar buiten. De buurman is aan boord gegaan, heeft de ankerketting laten vieren en een bericht achtergelaten.

Deze prinses geniet van een prachtig uitzicht

Tot overmaat van ramp is bij aankomst op de visserssteiger de bijboot verdwenen. Een visser biedt aan om te gaan zoeken, een jonge jongen die we ’s ochtends ook gezien hadden, zei dat hij los geslagen was. Hoe kan dat als hij op de steiger ligt?? Ton vindt hem terug in het clubhuis van de zeilclub er naast, het bootje was drijvende gevonden door een van de leden. Helemaal blij met deze afloop gaan we richting de boot, onderweg ingehaald door onze buurman.



Over deze waterloop gaan wij naar beneden.



Hij sleept ons naar de boot, het is inmiddels al goed donker, en we gaan aan de slag om het anker op te halen. In eerste instantie gaat het goed en snel tot de laatste 10 meter. De ankerlier slipt en kan de trekkracht niet aan. Met een fokkeval als treklijn aan de grote lier in de kuip komt de lijn langzaam stukje bij beetje omhoog. Er staat wel erg veel spanning op. De buurman komt later toch maar even kijken als ik via de marifoon de reden meldt waarom we nog steeds op het voordek bezig zijn. Net als hij heeft aangeboden om morgen maar eens terug te komen en met duikkleding naar het anker te kijken luikt het ons met z’n drieën, het anker naar boven te halen. Te horen naar het geluid dat de ketting maakt, komt deze waarschijnlijk onder een andere zware ketting vandaan die ergens op de bodem ligt. De neuringlijn zit er nog doorgesneden aan en het boeitje ook dat in de lijn verstikt zit. We zijn alleen een lijn met trekrubber en haak voor tussen de boot en de ankerketting kwijt geraakt. Die had de buurman door gesneden en ligt nu op de bodem van de baai. De buurman gaat terug naar zijn boot en wij gaan naar de haven, moe, opgelucht en een dosis adrenaline in ons lijf. Aan de steiger liggen Daan en Birgit van de Synergie tegenover onze box, dus met een beetje hulp ligt de Lunde al snel op haar plek vast en kunnen we om 21.00 uur aan het avondeten beginnen. Het was een dagje wel, met veel plezier in Sintra en heel, heel veel geluk met de boten.