| Interieur Jeronimus kerk |
Zoals bij iedere grote, bekende stad moet je eerst de weg en sfeer je eigen maken om er van te gaan genieten. De eerste indruk was anders dan ik had verwacht. Er staan prachtige gebouwen, maar je merkt dat de Portugezen niet echt rijk zijn geweest en daardoor is er niet overal pracht en praal zoals in andere steden. Je ziet dat stukken van gebouwen, huizen heel mooi onderhouden zijn, maar als je naar boven kijkt is het wat vervallen. Lissabon is in 1755 door een aardbeving, gevolgd door een tsunamie totaal verwoest. Daarna is de binnenstad weer opgebouwd en dat is goed te zien, overal rechte straten, die de bergen op gaan. Aan de flanken van de binnenstad zie je kleine straten met heel veel balkonnetjes en het wasgoed dat buiten hangt. Een ander kenmerk van de stad, je loopt vanaf de rivier steeds naar boven, of je gaat met een trammetje dat je via een steile helling de berg op brengt.
We hebben het natuurhistorisch museum bezocht waarin het ontstaan van de wereld erg goed wordt weer gegeven, je een lab uit de 17e eeuw kunt zien en allerlei instrumenten, die ook te zien zijn in het Teylers museum in Haarlem.
| Een van de nissen in de tuin van Palacio Fronteira |
De botanische tuin met zijn bijzondere tropische en subtropische bomen en planten, het Jerominos klooster, de toren van Vasco da Gama in Belém en dan ’s avonds een voorstelling van Fadomuziek en de avondsfeer midden in Lissabon. Een gezellige en drukke sfeer met winkelende mensen en druk bezette terassen.
Vandaag bezochten we Palácio Fronteira van de markies Fronteira. Nazaten wonen nog steeds in een vleugel van dit Palácio, dat verder onderhouden wordt via een foundation, de gelden van beperkte rondleidingen en de verhuur van bepaalde zalen voor feesten etc. Daan en Birgit (Synergie) hadden ons dit aangeraden en het was echt de moeite waard. In 1756 werds de bouw gestart en was het een jachthuis van de markies.
Er is gebruik gemaakt van Italiaanse architectuur en de Portugese tegelcultuur. De tegeltjes waren geïnspireerd door de Nederlandse tegelmakers uit Delft en Amsterdam en op sommige voorstellingen zie je typische Nederlandse schilderingen. Het palácio wordt omgeven door een mooie tuin, er staat een zomer huis in en een galerij, alles weer bekleed met tegeltjes en beelden. Vanwege het privé bezit wordt er weinig reclame voor gemaakt, maar het was zeer de moeite waard van het vroege opstaan om de rondleiding mee te maken. Ook bezochten we het Oceanário gelegen in het gebied waar een aantal jaren geleden de wereldtentoonstelling is gehouden.
