 |
| Net over de grens in Kroatië. |
Gisteren zijn we op weg gegaan naar Kroatië. Na een signaal van een band in orde gemaakt te hebben, wat lucht erbij, kwamen we er achter dat nog de helft van de spullen in de koelkast was blijven staan. Terug naar Matic, die inmiddels de etage aan het schoonmaken was. Toen op weg naar ons volgende adres in Kroatië. Bij een kleine grensovergang werden de ID kaarten, kentekenbewijs en Ton zijn rijbewijs mee naar binnen genomen en even later teruggegeven. Schengen is hier dus niet van toepassing. Het verschil met Slovenië is meteen zichtbaar, veel slechtere wegen en grote stukken ondoordringbare bosschage. Ook wonen er minder mensen in deze streek.
 |
| Hoogste waterval van Kroatië. |
|
|
Dichter bij de Plitvicemeren wordt het drukker. Overal zie je logies mogelijkheden. Wij hebben een appartement gehuurd 4 km voor de 1e ingang. In eerst instantie rijden we er voorbij, maar na nogmaals de beschrijving belezen te hebben en een telefoontje worden we door Gordana welkom geheten. Zij vertelt ons dat het morgen slecht weer wordt dus dat is even een tegenvaller. We bekijken het wel en blijven 2 nachten. s Avonds zien we inderdaad op Zygrib dat het slecht weer wordt in de ochtend, maar ’s middags zal het opklaren.
 |
| Natuurlijk begroeide wal. |
Vanochtend dus een rustige ochtend, lekker de krant lezen en warm eten tussen de middag. Om 13.30 uur zijn we bij de Plitvicemeren. De drukte valt erg mee, misschien wel door het slechte weer van de ochtend. Het regent een beetje, maar dat mag geen naam hebben. Later bij opstekende wind is het koud en zijn we blij met onze fleece jacks en regenjacks als windstoppers. De zon laat zich ook zien en de regen houdt op. Een prima geheel om een flinke tocht te maken.
 |
| Indrukwekkende watervallen |
We lopen route C: van de lage-meren steeds hoger naar de boven-meren, onderbroken door een boottochtje over het grootste meer. Er zijn heel veel meren, meertjes en overal watervallen. Bijzonder zijn de natuurlijk ontstane wallen waarachter de meren, soms 18 meter diep, ontstonden. De wallen zijn prachtig begroeid met mos, varens, andere planten en kleine bomen. Hier tussendoor komen op veel plaatsen stroompjes die zelf weer een waterval vormen. We kijken onze ogen uit, genieten van de mooie natuur en na 4 uur lopen nemen we de bus terug naar de ingang waar de auto geparkeerd staat. Het boottochtje en de busrit waren ingepast in de route die we liepen. Een gebied dat een bezoek zeker waard is. Alleen in het hoogseizoen zijn er gemiddeld 15000 bezoekers per dag. Een beetje erg veel, maar vandaag hadden we helemaal geen problemen met de toeristenstroom.
