 |
| De torens op Il Pina |
Gisteren zijn
we ’s middags met de boot naar Stintino gegaan om boodschappen te doen en even
internet op te gaan. Voor het eerst voet op Sardinië. We hebben geen dongel van
Italië, dat komt in september weer. Stintino is een kleine vissersplaats met
een aantal winkels die pas om 17.00 uur weer open gaan. Dus bij de plaatselijke
hotel thee gedronken en gebruik gemaakt van internet. We moeten weer wennen aan
andere prijzen hier, het is een stuk duurder dan in Spanje (2 potjes thee voor
zes euro, wordt echter zo vijf wanneer Ton geen losse euro heeft alleen nog een
briefje van vijf, het is echt wennen!) Ook de boodschappen zijn een stuk
duurder. Wat wel prettig was dat we de boot aan de kade konden aanleggen en
boodschappen konden doen. Eventueel water en elektriciteit gebruiken en
hiervoor niets hoefden te betalen. Beverly had in de pilot gelezen dat je bij
gemeentelijke havens 24 uur gratis kunt liggen in Italië volgens een artikel in
de wet. Het is in ieder geval erg prettig om dit te weten!! In ieder geval deze
2 à 3 uur waren gratis. Na de boodschappen gedaan te hebben zijn we weer terug
gevaren naar ons ankerplekje, wat gezwommen en hebben genoten van de natuur en
het kristal heldere water.
Vandaag zijn we weer terug gevaren naar cala
Tramariglio in heel bewolkt weer en met weinig wind, dus motor zeilend. We
liggen nu aan een boei en gaan op anker als we hier voor moeten betalen.
Terwijl ik dit schrijf knapt het weer helemaal op, de zon komt tevoorschijn, Ton
vindt dat ik niet zo vlug somber moet worden van een dagje geen zon! Wat moet
dat in Nederland dan worden. We zijn ook echt verwend de laatste maanden.
Over de
torens die we hier ook weer veel zien het volgende, de meeste zijn in de 15e
en 16e eeuw gebouwd en dienden als uitkijk torens hoog op de
kliffen, maar ook als communicatie middel tussen de eilanden en baaien. De
verschillende torens staan op zicht locatie van elkaar. Zij komen op de
Balearen, Corsica en Sardinië voor. In dit gebied hebben we er al een heel stel
gezien.
