Cala Tramariglio naar Il Pina.

Cala Tramariglio

’s Avonds komen Italianen langs in hun bijboot om te vragen wat de “guardiana en financ” allemaal deed in de baai. Zij waren aan land en naar de toren gelopen op de berg en hadden de boot gezien. We vertelden hen dat zij rond hun boot hadden gevaren en wat door de marifoon hadden gesproken. De buitenlanders werden niet aangesproken. Bij de thee hebben we verder gepraat over de vele soorten guardiana die er zijn in Italië, de onduidelijkheid waar je soms wel en niet mag ankeren, het lastige van internet, het mooie Sardinië en een plekje in het noorden bij het eiland Il Pina.

Zo hoog is de capo Caccia

 Dus daar zijn we de volgende dag naar toe gegaan. Tenslotte hebben we nog een week en die willen we goed besteden. Na Capo Cassia zijn er nog 2 mooie doorgangen tussen de kliffen door. Het is genieten van de natuur en dan moeten we nog heel wat mijlen maken. Tenslotte nog door een smalle doorgang met geleide bakens en dan zijn we bij de aanbevolen baai van Il Pina. Door de swell gaan we toch even de hoek om achter het eiland liggen, ook daar is het mooi en zien veel meeuwen die op een klein eilandje naast ons zitten. Wanneer de meeuwen in groepen ’s avonds weer terugkomen is het een hels kabaal. Wanneer ieder weer zijn plekje heeft keert de rust terug. Totaal andere natuur, laag eiland, glooiend landschap en natuurlijk weer de bekende torens.

Kleuren in water en de rotsen.