Verslagen van laatste dagen in Marokko

15-03-2013 Vertrek uit Rabat.

Klaar voor het vertrek uit Rabat

Tijdens mijn wacht is er tijd om het blog bij te werken. We varen op de motor, omdat de wind weg is gevallen. Gelukkig hebben we wel een hele tijd kunnen zeilen. De wind is N – NO en dat is precies tegen, dus eerst een stuk naar buiten en toen met 2 slagen weer richting de kust. Op de motor volgen we nu de kust lijn. Er zijn heel wat vissers boten te zien en regelmatig kijken wat ze doen is nodig. Tot nu toe gaat dat prima.
Vanochtend eerst het eten voor 2 dagen klaar gemaakt, gemakkelijke ovenschotels, Daarna nog de laatste boodschappen gehaald bij de Acima en de bakker. Het meisje dat mij altijd helpt, heb ik verteld dat dit de laatste keer was en dat we gaan vertrekken en haar uiteraard bedankt. Zij wist ondertussen welk brood we wilden eten en was erg aardig. Helaas was de baas zelf er niet, want bij hem moest je afrekenen. Dat mochten de meisjes niet doen. Het is in ieder geval een bakker die aan te raden is, heerlijk brood en allemaal lekkere dingen, dus voor Ton nog wat Marokkaanse koekjes gekocht voor onderweg.

Havenboot gaat terug naar de marina

 Daarna weer de formaliteiten en de haven betalen. We waren net op tijd, want voor 12 uur moet je betaald hebben, anders rekenen ze nog een dag. Bij de politie waren ze aardig, hadden alleen het verkeerde dossier klaar liggen. Dus met 4 personen een discussie hoe dat kon! Tenslotte moest de hond nog uit Rabat komen. Hij snuffelde wat rond, aangespoord door de agent en toen konden we weg onder begeleiding van de havenmeester.
Als slot kunnen we alleen maar zeggen dat we een hele leuke tijd hebben gehad, De autoriteiten erg meevielen, heel vriendelijk en behulpzaam, De Marokkanen erg vriendelijk zijn, het erg leuk vinden om met je te praten en als je je best doet om wat in het Marokkaans te zeggen. Wat het meeste is mee gevallen hoe ze zich op stellen naar vrouwen. Ik kon alleen door de Medina lopen, rondkijken en boodschappen doen en praten met andere vrouwen en schoolkinderen. Een hele leuke en positieve ervaring.

14-03-2013 Vrouwen bezoeken de hamam en een afscheidsborrel

Claudi en ik klaar voor de hamam

Na onze verhalen van het bezoek aan de hamam in Fes, wilden ook Suzan en Claudi dit wel meemaken. Dus op mijn laatste dag in Rabat nog een bezoek met z’n drieën. Suzan had na veel moeite er een gevonden in de Medina waar ook de vrouw van het havenkantoor naar toe gaat, dus opnieuw een van de “gewone” vrouw.

De hamam was nog eenvoudiger dan die in Fes, in een oud gebouw met ronde muren en plafonds, minder groot, maar zeker zo spannend. We werden “opgevangen en onder de hoede genomen” door drie oudere vrouwen die ons het gebruik zouden leren. Na een prijs afgesproken te hebben heeft een vrouw ons gescrubd. Nu dat was wel te merken, onze huiden waren helemaal rood, gloeiden, maar voelden schoon aan. Ik had in Fes al een scrub washand en speciale zeep, door Amina, gekocht en meegenomen. Dat was prima. Nadat we alle drie gescrubd waren werd ons opgedragen met douche gel ons opnieuw te wassen en niet flauw te doen, onderbroekjes uit en hup aan de gang. Emmers heet water over ons heen gooien en niet te zuinig zijn. Toen de vrouw tevreden was kregen we onze handdoeken aangereikt en was het aankleden geblazen. Voor de overige bezoekers moeten we echt een attractie zijn geweest, ze hadden in ieder geval erg plezier om het hele gebeuren. Bij het afrekenen dreigde het nog mis te gaan. Ik betaalde de vrouw van het scrubben voor ons drieën, verder moesten we dan nog entreegeld en wat geld betalen voor het bewaken van onze kleding. Dat is de gewoonte. En toen ontstond de verwarring, een andere vrouw kwam het entreegeld ophalen, weer een andere dacht dat we de “scrub vrouw” niet betaald hadden. Kakofonie alom tussen hen drieën. Tenslotte zijn we er met ons Frans, handen en voeten uitgekomen, zeker na de belofte van Suzan en Claudi dat ze volgende week terug zouden komen! Moe en relaxed zijn we naar de boot terug gelopen.

Boodschappen bij Marjane

’s Avonds kwamen Claudi en Michael, Cees en Suzan, en Lyndon een glaasje wijn drinken als afscheid van ons. Een heel gezellige avond werd het en opnieuw blijkt dan dat je in een paar weken tijd met een aantal mensen een band op bouwt, gezelligheid hebt, dingen onderneemt en dat het heel waardevol is om zo internationaal met elkaar op te trekken. Overigens hoorden we van Claudi dat ook in Duitsland bij sneeuw de hi-speed treinen niet rijden, er veel oponthoud is op het spoor, in de zomer de aircondition uitvalt. Dus niet alleen in Nederland.



 13-03-2013 Archeologisch museum

Olielampje 1e eeuw na christus

Vandaag hebben we het archeologisch museum in Rabat bezocht. Een klein museum met een aantal hele puntgave voorwerpen onder andere uit de 1e eeuw na christus. Het museum heeft 4 binnen ruimtes en 2 patio’s. De meeste voorwerpen zijn gevonden in Vobilus, een gebied bij Mecknes boven Rabat. Opmerkelijk waren enige gravures voor de scheepvaart, erg mooi en ongelofelijk verfijnd uitgevoerd. Zoals alle musea die we tot nu toe bezocht hebben zijn de kosten 10 dirham p.p. (€1 p.p.). Dus geen reden om niet naar een museum te gaan. Overigens was het heel rustig met bezoekers, 8 personen in totaal toen wij er waren.

Paardenhoofd uit 2e eeuw na christus