zaterdag 16 maart 2013

Door de Straat van Gibraltar en aankomst in La Linea.

De berg bij Tanger waar je de hoek om gaat
Kaart AIS zie voor extra uitleg
De tocht overdag verliep erg goed. Hele stukken hebben we kunnen zeilen en later met de motor er nog bij maakten we zoveel voortgang dat we op tijd bij de ingang van de Straat zouden zijn voor de stroom mee naar Gibraltar. De wind bleef echter steeds N-NO terwijl op de weerberichten meer N-NW was aangegeven, een prettige wind om er door heen te gaan dachten we. Bij de hoek van Tanger begon de zee al onrustiger te worden, meer golven en kopjes. We reefden het grootzeil met 2 reven en de fok was ingedraaid in de hoop na de bocht iets gunstigere hoek op de wind te krijgen. Dat gebeurde dus niet en zo hadden we wind, soms 32 knopen, tegen stroom.
Wouter had ons gewaarschuwd dat je zeker 2 knopen wind erbij moest tellen en dat was ook zo! De zee was een hekse ketel en totaal niet leuk. Uitwijken naar Tanger was geen goede optie vanwege lager wal en geen echte haven faciliteiten. De overkant bood ook geen echte goede mogelijkheden. We besloten door te gaan en steeds zo goed mogelijk de boot te hanteren. Ton stuurde me toen ik het even niet meer zag zitten, naar binnen om uit te rusten en dat gaf mij weer vertrouwen. Na een uur kon ik de zaak overnemen en kon hij twee uur plat gaan en wat slapen.
Het was donker en langzamerhand werd de wind wat minder en ook de stroming, dus was het varen ook gemakkelijker. De boten (AIS) waren goed te zien op de OpenCPN (een gratis freeware navigatie programma) en ik kon daardoor de situatie goed overzien.
Samen hebben we toen de oversteek gemaakt van Ceuta naar Gibraltar en eenmaal in de baai was het rustige water weer terug gekeerd. Overal lagen grote schepen op anker en na wat zoeken en kijken op de plaatjes in de pilot vonden we de ingang van de haven in La Linea net achter de rots van Gibraltar. Deze haven is zo nieuw dat deze nog niet volledig op de navigatiekaarten zijn aangegeven. Om 02.30 UTC legden we aan bij een lange steiger, doodmoe maar met een hoop adrenaline in ons lijf. We keken elkaar aan en waren blij vast te liggen, maar ook met een goed gevoel dat we het toch samen klaar gespeeld hadden en dat de boot het goed gehouden had. Zij kan veel hebben en dat geeft veel vertrouwen in haar. Wat eten en toen naar bed.